Νίκη στη δίκαιη εθνικοαπελευθερωτική πάλη του λαού της Υεμένης και στον αγώνα για μία, ενωμένη και ανεξάρτητη Υεμένη!
Με μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης, οι δυνάμεις της κυβέρνησης των Ανσαραλλάχ που εκφράζουν το λαό της χώρας, απελευθέρωσαν το νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας τους! Το βράδυ 10-11 Σεπτεμβρίου κλιμάκωσαν τις επιθέσεις στην περιοχή και, σε δύο ημέρες, κατέλαβαν τις στρατηγικές πόλεις στα νοτιοδυτικά παράλια, με κορυφαίο το λιμάνι της Μόκα. Έτσι ελέγχουν πλέον πλήρως τα Στενά του Μπαμπ Ελ Μαντέμπ της Ερυθράς Θάλασσας. Απελευθέρωσαν μάλιστα και το νησί Περίμ, στην είσοδο των Στενών, καθώς και τα νησιά Hanish, βόρεια των Στενών. Συνολικά απελευθέρωσαν μια έκταση 5.400 (!) τετραγωνικών χιλιομέτρων, πολύ μεγάλης στρατηγικής σημασίας για τη χώρα και διεθνώς, ανεβάζοντας σε νέο επίπεδο τον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας τους. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δίνεται μάχη για την κατάκτηση του Ταίζ, στην επαρχία της Μόκα και της Μαρίμπ, ανατολικά της πρωτεύουσας Σαναά. Αν πέσουν αυτές οι πόλεις, ανοίγει ο δρόμος για το Άντεν, το μεγάλο λιμάνι και πρωτεύουσα της κατοχικής-δωσιλογικής κυβέρνησης. Για πρώτη φορά ανοίγει ο δρόμος για την πλήρη απελευθέρωση της Υεμένης, για μια συντριπτική ήττα των σαουδαράβων κατακτητών, των ντόπιων λακέδων τους και των μεγάλων «προστατών» τους, των ΗΠΑ.
Η σημασία της παραπάνω εξέλιξης είναι μεγάλη σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Με τα Στενά του Ορμούζ υπό τον έλεγχο του Ιράν και το Στενό του Μπαμπ Ελ Μαντέμπ στα χέρια των Ενόπλων Δυνάμεων της Υεμένης (και κατά συνέπεια με έλεγχο της ροής της διώρυγας του Σουέζ), η Σαουδική Αραβία πνίγεται οικονομικά στον κλοιό αυτό. Δύο μεγάλες ναυτικές οδοί στα χέρια των δυνάμεων της αντίστασης, από όπου περνά ένα μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου εμπορίου, πετρελαίου και στρατιωτικών δυνάμεων, σημαίνει ότι αυτές θα ανοίγουν και θα κλείνουν τα Στενά και αυτές θα θέτουν τους όρους διέλευσης στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, επηρεάζοντας την παγκόσμια οικονομία και καθορίζοντας τις εξελίξεις στην περιοχή. Γενικά, αυτή η εξέλιξη αποτελεί ένα ακόμα στραπάτσο στα σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, του σιωνισμού και κάθε αντιδραστικού στην περιοχή. Προστίθεται στη μεγάλη ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού από το Ιράν και δείχνει ότι οι αντιδραστικές δυνάμεις έχουν χάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη συνέχεια.
Ο αγώνας του λαού της Υεμένης
Η επιχείρηση αυτή αποτελεί ένα σημαντικό σταθμό στον αγώνα που δίνει ο λαός της Υεμένης, με ηγέτιδα πολιτική δύναμη τους Ανσαραλλάχ ή Χούθι, όπως ονομάζονται στη Δύση, λόγω του ονόματος του ηγέτη τους. Ένας αγώνας που βρέθηκε σε ευθεία αναμέτρηση με μια ξένη εισβολή και ουσιαστικά μια γενοκτονία. Το 2015, ένας διεθνής συνασπισμός κρατών, με την καθοδήγηση της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και ουσιαστικά τη στήριξη των ΗΠΑ και άλλων, εισέβαλε στη χώρα ενάντια στο κίνημα των Ανσαραλλάχ και προς υποστήριξη του τότε -λακέ της Δύσης- πρωθυπουργού Χάντι. Η εισβολή αυτή άφησε, με βάση τα στοιχεία του ΟΗΕ, 400.000 νεκρούς και εκατομμύρια εκτοπισμένους, σε μια θαμμένη, για τη Δύση, γενοκτονία. Να σημειωθεί ότι η εισβολή αυτή έσωσε τότε τη «διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης», της οποίας τα μισθοφορικά στρατεύματα κατέρρευσαν στις τωρινές μάχες. Αυτή δεν είναι τίποτα άλλο παρά η κατοχική κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας, με έδρα το Άντεν.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης μπόρεσαν στη σημερινή φάση να κλιμακώσουν τις επιχειρήσεις τους, καθώς, από το 2023, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης υπέρ του Παλαιστινιακού λαού.
Ο λαός της Υεμένης και η de facto κυβέρνησή του στη Σαναά έσωσαν την τιμή της ανθρωπότητας, καθώς από την πρώτη στιγμή της γενοκτονίας ενεπλάκησαν και ένοπλα στο πλευρό της Παλαιστίνης. Έκλεισαν τα Στενά του Μπαμπ Ελ Μαντέμπ για τα ισραηλινά πλοία, οδηγώντας σε μόνιμο κλείσιμο το στρατηγικό ισραηλινό λιμάνι του Εϊλάτ. Άντεξαν στους βομβαρδισμούς που εξαπέλυσαν οι σιωνιστές του Ισραήλ. Αναμετρήθηκαν με τις ΗΠΑ, όταν αυτές θέλησαν να ανοίξουν τα Στενά για το Ισραήλ, αλλά οι Υεμένιοι οδήγησαν σε ναυάγιο την ναυτική επιχείρηση «Prosperity Guardian» το 2023-25. Το τότε ναυάγιο των ΗΠΑ, μαζί με το πιο πρόσφατο στο Ιράν, τις οδήγησε τώρα σε αποχή από μια νέα άμεση αναμέτρηση με τις Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης. Ο Τραμπ δήλωσε ότι αρνήθηκε να εμπλακεί αυτές τις ημέρες, παρά το γεγονός ότι οι Σαουδάραβες πανικόβλητοι του το ζήτησαν! Οι χώρες της Συμφωνίας της Μέκκας επίσης αρνήθηκαν να ενεργοποιήσουν τη συμφωνία και να εμπλακούν. Στη συνέχεια, οι Σαουδάραβες φαίνεται να παρακάλεσαν για βοήθεια και το γενοκτονικό Ισραήλ. Είναι φανερό ότι, χωρίς τις ΗΠΑ, χωρίς δηλαδή τον «προστάτη» τους, οι αντιδραστικές δυνάμεις της Μέση Ανατολής είναι ανήμπορες να κοιτάξουν στα ίσα τους λαούς τους. Η ήττα των ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν ανοίγει το δρόμο στην ελπίδα και στις επί μέρους μάχες των λαών της Μέσης Ανατολής.
Το βασικό θεμέλιο της νικηφόρας έκβασης του αγώνα της Υεμένης είναι η αποφασιστική λαϊκή στήριξη, η λαϊκή κινητοποίηση υπέρ του αγώνα: ο λαός της Υεμένης, κάθε Παρασκευή τα τελευταία τρία χρόνια, γεμίζει κατά εκατομμύρια τις πλατείες των πόλεών της, δείχνοντας την αλληλεγγύη του στον Παλαιστινιακό λαό. Διαδηλώνει τη μαχητικότητά και το ετοιμοπόλεμο πνεύμα του. Κορυφαία είναι η άνω του ενός εκατομμυρίου εβδομαδιαία συγκέντρωση στην πρωτεύουσα Σαναά, με τις εντυπωσιακές κάθε φορά φωτογραφίες.
Αυτή η ενότητα λαού και του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος αναβάθμισε την εθνικοαπελευθερωτική πάλη αυτά τα χρόνια και οδήγησε τους κατοχικούς σε ανοιχτή πολιτική κρίση. Κορυφαία γεγονότα, την άνοιξη του 2025, η παραίτηση του πρωθυπουργού Άχμεντ Άουαντ μπιν Μουμπάρακ της «διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης» και η προσχώρηση εκατοντάδων αξιωματικών της κατοχικής κυβέρνησης στις Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης.
Επόμενο γεγονός ήταν οι πολύνεκρες μάχες ανάμεσα στους λακέδες Σαουδικής Αραβίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων το Γενάρη του 2026. Τελευταίο γεγονός, που δείχνει την πλήρη σήψη των κατοχικών, οι μάχες που δόθηκαν στο Άντεν, στις 11/9. Υποστηριζόμενοι από τα ΗΑΕ κατοχικοί δεν άφησαν τους υποχωρούντες (ηττημένους από τους Υεμένιους) κατοχικούς της Σαουδικής Αραβίας να βρουν καταφύγιο στην πόλη! Από την άλλη πλευρά, πολλές μεγάλες φυλές της Υεμένης (στη χώρα διατηρείται ακόμα αυτός ο θεσμός), αυτά τα χρόνια, στρατεύονται με το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, με κορυφαία τέτοια εκδήλωση τις φετινές συγκεντρώσεις του Ιουνίου-Ιουλίου σε σημεία της χώρας, όπου και δήλωσαν έτοιμες να δώσουν χιλιάδες άνδρες «για την απελευθέρωση της Υεμένης».
Αφορμή για την κλιμάκωση της τελευταίας περιόδου αποτέλεσε η κηδεία του Χαμενεΐ. Το ιρανικό αεροπλάνο, που πήγε στη Σαναά να παραλάβει, αλλά και να επιστρέψει, την αντιπροσωπεία των Ανσαραλλάχ, έσπασε τον επί δέκα χρόνια αεροπορικό αποκλεισμό που είχε επιβάλει η Σαουδική Αραβία στην Υεμένη. Οι Σαουδάραβες βομβάρδισαν το αεροδρόμιο της Σαναά και οι Υεμένιοι απάντησαν, για πρώτη φορά με τέτοια κλιμάκωση τα τελευταία χρόνια. Απέκλεισαν τα Στενά του Μπαμπ Ελ Μαντέμπ για τα σαουδαράβικα πλοία, ξεκίνησαν να βομβαρδίζουν τις πετρελαϊκές εταιρίες μέσα στη Σαουδική Αραβία. Έτσι φτάσαμε στις επιχειρήσεις του Σεπτεμβρίου.
Η ελληνική ολιγαρχία εμπλέκεται ενεργά στον πόλεμο κατά του λαού της Υεμένης!
Στα πλαίσια της πολιτικής της υποτέλειας στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, η Ελλάδα έδωσε στη Σαουδική Αραβία τους πυραύλους «Patriot», με τη σχετική συμφωνία του 2021, η οποία κυρώθηκε το 2024 με την υπερψήφιση της από ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ. Αυτές οι συστοιχίες πυραύλων αξιοποιήθηκαν τώρα στον πόλεμο κατά της Υεμένης. Επιπλέον, η Ελλάδα συμμετείχε στην ναυτική επιχείρηση «Prosperity Guardian», για το άνοιγμα των Στενών του Μπαμπ Ελ Μαντέμπ, προς όφελος του γενοκτονικού Ισραήλ και κατά των δυνάμεων του λαού της Υεμένης! Τώρα η Ελλάδα ετοιμάζεται να δώσει τα επιθετικά ελικόπτερα «Απάτσι» στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στα πλαίσια της σχετικής συμφωνίας του 2020. Τα οποία, βέβαια, πηγαίνουν εκεί για να χρησιμοποιηθούν ενάντια στο λαό του Ιράν και το λαό της Υεμένης. Η πολιτική της υποτέλειας των ελληνικών κυβερνήσεων στέλνει τα χρήματα του ελληνικού λαού για τον εξοπλισμό κατοχικών στρατευμάτων, για να ματώνει ο λαός της Υεμένης, του Ιράν, της Παλαιστίνης, πάντα προς όφελος των πολεμικών σχεδίων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, του σιωνισμού και άλλων αντιδραστικών-κατοχικών δυνάμεων.
Για να δικαιολογηθεί αυτή η πολιτική, πρέπει να συκοφαντείται ο αγώνας του λαού της Υεμένης. Για αυτό τα ελληνικά ΜΜΕ μιλούν για τους «Χούθι» που είναι «πληρεξούσιοι του Ιράν» και οι οποίοι «πολεμούν ενάντια στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης». Θέλουν να συσκοτίσουν το δίκαιο και το άδικο, να κρύψουν την εισβολή και τη γενοκτονία την οποία επέβαλαν στο λαό της Υεμένης οι ΗΠΑ, οι Σαουδάραβες, τα ΗΑΕ. Να κρύψουν ότι ο λαός της Υεμένης παλεύει για την απελευθέρωση της χώρας του. Να παρουσιάσουν τους Ανσαραλλάχ ως ξενοκίνητους, για να αθωώσουν έτσι τις πραγματικά κατοχικές και ξενόδουλες δυνάμεις, που η χώρα μας εξοπλίζει και βοηθά. Ηχώ αυτής της πολιτικής αποτελούν και οι ψευτοαριστερές τοποθετήσεις του ΚΚΕ και του ποικιλώνυμου τροτσκισμού που, όπως και στο Ιράν, στο Λίβανο και την Παλαιστίνη, βλέπουν και στον πόλεμο της Υεμένης έναν πόλεμο «ανάμεσα σε εκπροσώπους ιμπεριαλιστικών δυνάμεων». Έναν πόλεμο ανάμεσα σε, γενικώς, «αστικές δυνάμεις», συσκοτίζοντας και αυτοί το δίκαιο και το άδικο. Κάνουν έτσι πλάτες στους κατακτητές της Υεμένης, στον ιμπεριαλισμό και τους λακέδες του.
Για το Μ-Λ ΚΚΕ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Ο πόλεμος από την πλευρά των κατοχικών της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού είναι ένας πόλεμος άδικος, ένας πόλεμος υποδούλωσης και κατοχής της Υεμένης. Από την άλλη, ο πόλεμος του λαού της Υεμένης, με τις Ένοπλες Δυνάμεις και την de facto κυβέρνηση της πρωτεύουσας Σαναά, είναι ένας πόλεμος δίκαιος, ένας πόλεμος υπεράσπισης και απελευθέρωσης της πατρίδας. Ένας πόλεμος αντικατοχικός, αντικειμενικά αντιιμπεριαλιστικός και αντισιωνιστικός, στο βαθμό μάλιστα που ο λαός της Υεμένης ήρθε σε ευθεία αναμέτρηση με τα παραπάνω τέρατα για λογαριασμό του λαού της Παλαιστίνης. Η θετική εξέλιξη αυτού του αγώνα έχει μεγάλη σημασία, καθώς στέλνει μήνυμα στους λαούς του κόσμου ότι ο ιμπεριαλισμός, ο σιωνισμός και όλες οι κατοχικές δυνάμεις δεν είναι ανίκητες, ακόμα κι αν διαπράττουν γενοκτονίες. Ότι μπορούν να ηττηθούν, όταν οι λαοί ορθώνουν το ανάστημά τους και παλεύουν ενωμένοι και αποφασισμένοι.
Από την πλευρά του ο ελληνικός λαός καλείται να ξαναβγεί στους δρόμους για να δείξει την αλληλεγγύη του στους λαούς που δέχονται την εισβολή και τον πόλεμο. Να παλέψει για να σταματήσουν οι συμφωνίες και οι σχέσεις με το γενοκτονικό Ισραήλ και με τις πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου που σφάζουν το λαό της Υεμένης. Για να κλείσουν οι αμερικανονατοϊκές βάσεις του θανάτου. Να παλέψει για να πάψει η χώρα να εξυπηρετεί τα πολεμικά σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, του σιωνισμού και κάθε αντιδραστικού. Να παλέψει, σε κοινό μέτωπο με τους λαούς της Μέσης Ανατολής, ενάντια στους κοινούς εχθρούς, για την ειρήνη και την εθνική ανεξαρτησία.
