Οι θριαμβολογίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ότι η συμφωνία με το γενοκτονικό Ισραήλ θα εξασφάλιζε τάχα την «πλήρη αμυντική θωράκιση» της χώρας, κατέρρευσαν πρόωρα. Ο επικεφαλής της ισραηλινής αντιπυραυλικής άμυνας, Πατέλ, δήλωσε με ωμότητα ότι η Ελλάδα δεν θα έχει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα που αφορά τις δυνατότητες διοίκησης και ελέγχου του συστήματος. Ταυτόχρονα παραδέχθηκε ότι χρειάζεται την έγκριση των Αμερικανών για τη διασύνδεση με τα άλλα ΝΑΤΟικά αντιβαλλιστικά όπλα.
Έτσι πέρα από τον έλεγχο των πυρομαχικών από τους ξένους, αποκαλύπτεται ότι η περιβόητη «ασπίδα» είναι εξαρχής εξαρτώμενη από τους ανταγωνισμούς και τα συμφέροντα άσπονδων συμμάχων. Κατά συνέπεια η ελληνική κυριαρχία παραμένει υπονομευμένη και όμηρος των ξένων «προστατών», με την κυβέρνηση να παραδίνει τα «κλειδιά» της άμυνας της χώρας στο Ισραήλ, φορτώνοντας το λογαριασμό στον ελληνικό λαό.
Η δολοφονική κυβέρνηση Νετανιάχου δεν διστάζει να εκθέσει ακόμα και τον ίδιο το Μητσοτάκη, το «στρατηγικό εταίρο» της. Ο υπόδικος στο εσωτερικό και διεθνώς καταζητούμενος εγκληματίας πολέμου, Νετανιάχου, αδιαφορεί για την τύχη του «φίλου» του. Μπροστά στις κάλπες για την Κνεσέτ, της 27ης Οκτώβρη, επιδιώκει τη δική του πολιτική επιβίωση και διάσωση. Ξεμπροστιάζουν και τον αρχιτέκτονα του «αντιβαλλιστικού θόλου» Δένδια, ο οποίος δήλωνε τον Ιούλη ότι «η Ελλάδα θα έχει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα, ώστε η χώρα να μην είναι “όμηρος” ή εξαρτημένη από ξένες δυνάμεις» ακόμα «και της φιλικότερης και συμμαχικότερης των ξένων χωρών».
Το κυβερνητικό ρεζιλίκι έσπευσε να ρετουσάρει το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ υποστηρίζοντας ότι η ελληνοϊσραηλινή συμφωνία «προωθεί τους κοινούς μας στόχους». Στη συνέχεια το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών, σε μια προσπάθεια συγκάλυψης, μίλησε για την «από κοινού χρήση λογισμικού», ισχυριζόμενο ότι θα αναπτυχθεί ξεχωριστός πηγαίος κώδικας «υπό αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο και θα προσαρμοστεί στις επιχειρησιακές απαιτήσεις της Ελλάδας», χωρίς φυσικά να αρνείται ότι το Ισραήλ θα έχει τον ουσιαστικό έλεγχο του συστήματος. Φαίνεται έτσι να επαναλαμβάνεται και στην άμυνα το σκάνδαλο παρακολούθησης του Predator, που «χαρτογράφησε» ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό της χώρας.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» θρυαλλίδα κλιμάκωσης της έντασης
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί τη θρυαλλίδα της κατακόρυφης έντασης στο Αιγαίο. Σε συνθήκες γεωπολιτικής ρευστότητας στην ευρύτερη περιοχή, Τουρκία και Ισραήλ αναπτύσσουν σταθερά τις επεκτατικές φιλοδοξίες τους διεκδικώντας πρωταγωνιστικό ρόλο, ο καθένας για τα δικά του συμφέροντα. Το κλίμα επιδεινώνεται από την ενεργειακή ασφυξία της Ευρώπης (και όχι μόνο), που έχει αυξήσει κατακόρυφα το ενδιαφέρον για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και διαδρόμων της Μεσογείου.
Στην πολύπαθη Συρία αλλά και στην κατεχόμενη Κύπρο, Ισραήλ και Τουρκία συνορεύουν και ανταγωνίζονται επικίνδυνα για να εδραιώσουν και επεκτείνουν την επιρροή τους. Οι πρόσφατοι προληπτικοί βομβαρδισμοί του Ισραήλ σε στρατιωτική βάση στη Βόρεια Συρία, καθώς και οι κολοσσιαίες εξοπλιστικές προετοιμασίες της Τουρκίας στα κατεχόμενα και του Ισραήλ στο Νότιο τμήμα της Κύπρου με το κοινό πρόσχημα της προάσπισης της «σταθερότητας και ασφάλειας», αποτελούν προάγγελο επικίνδυνων εξελίξεων στις οποίες η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμπλέκει βαθύτερα τη χώρα.
Ελλάδα και Κύπρος παρέχουν κιόλας στο Ισραήλ, στο πλαίσιο της τριμερούς συνεργασίας υπό την εποπτεία των ΗΠΑ, γεωστρατηγικό βάθος επέκτασης και ελέγχου στη Μεσόγειο. Προκαλεί φρίκη η σκέψη για τα σχέδια που εξυφαίνονται, τα οποία μπορούν να παρασύρουν την Ελλάδα σε τυχοδιωκτικές περιπέτειες. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πώς το Ισραήλ και οι μυστικές του υπηρεσίες χρησιμοποίησαν προσχηματικά την επιχείρηση της Χαμάς της 7ης Οκτώβρη του 2023 για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων και την εισβολή στο Λίβανο, αλλά και πόσο επηρέασαν σε σημαντικό βαθμό ακόμα και την απόφαση Τραμπ να ανοίξει πολεμικό μέτωπο με το Ιράν.
Εθνικιστική πλειοδοσία και προεκλογικοί τακτικισμοί σε Αθήνα και Άγκυρα
Το έδαφος είναι εύφλεκτο και φουρτούνα επικρατεί στα «ήρεμα νερά» παρά τις εκατέρωθεν διαβεβαιώσεις Μητσοτάκη και Ερντογάν ότι προτάσσουν το διάλογο και τη διπλωματία. Την προκλητική ρητορική της Άγκυρας κλιμακώνει η Αθήνα ενισχύοντας το εθνικιστικό κλίμα.
Ο Ερντογάν διακηρύσσει ότι «Από το Μαντζικέρτ έως τον Σαγγάριο, η Ανατολία κατακτήθηκε με το όπλο» και το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών αποδίδει στον ελληνικό στρατό «συστηματική πολιτική εξόντωσης» την περίοδο 1919–1922. Την ίδια ώρα, ο τουρκικός Τύπος κατακλύζεται από προτροπές προς τον στρατό να επιβάλει την «αποστρατιωτικοποίηση» στο Αιγαίο.
Στο ίδιο μοτίβο και η Αθήνα. Η κυβερνητική προπαγάνδα προβάλλει την ιδέα ότι τα πολεμικά εξοπλιστικά της «ψώνια» καθιστούν τη χώρα απρόσβλητη! Φρεγάτες, αεροπλάνα, πύραυλοι, τεχνητή νοημοσύνη και στρατηγικές συμμαχίες βρίσκονται στο κυβερνητικό καλάθι. Σε αυτό το κλίμα, διάφοροι «διεθνολόγοι αναλυτές» ζητούν την άμεση επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια τουλάχιστον νότια της Κρήτης, για να ακυρώσουν το Τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η κλιμάκωση του εθνικιστικού κλίματος εξυπηρετεί παράλληλα και την προεκλογική καμπάνια του Μητσοτάκη, που επιχειρεί να αντιπαρατεθεί στους «πατριώτες της φακής» και να κερδίσει το χαμένο έδαφος από τα δεξιά της ΝΔ. Είναι η πρώτη φορά, στην επταετία της κυβέρνησής του, που επισκέφθηκε το Καστελόριζο στην επέτειο της απελευθέρωσής του το 1943, προκειμένου να απαντήσει στον Ερντογάν, που ακούει από το απέναντι Κας. Ακόμα και ο Φλωρίδης, επαναλαμβάνοντας τον προεκλογικό εκβιασμό του Μητσοτάκη για το «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο σε περίπτωση κρίσης», ισχυρίστηκε ότι η ακυβερνησία μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες ώστε «να γίνει το ντου από απέναντι».
Το γαλλικό «στήριγμα» και η ψευδαίσθηση των βυθομετρικών ερευνών
Η κυβέρνηση κομπάζει με τις πλάτες της Γαλλίας, προβάλλοντας τις δηλώσεις Μακρόν κατά την πρόσφατη συνάντησή του στο Παρίσι με το Μητσοτάκη. Ο Γάλλος πρόεδρος βεβαίωσε την ετοιμότητα της χώρας του να δρομολογήσει την επανέναρξη των βυθομετρικών ερευνών στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου.
Μετά την ταπεινωτική διακοπή των ερευνών στα ανοιχτά της Κάσου και της Κρήτης, οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές διαλαλούν ότι το έργο θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί. Ωστόσο, περνούν στα «ψιλά» ότι οι Γάλλοι προκρίνουν την έκδοση σχετικής ανακοίνωσης, μέσω της οποίας θα ενημερώνονται όλα τα παράκτια κράτη, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Τουρκία, για την έναρξη των ερευνών, συμβάλλοντας έτσι στο «γκριζάρισμα» του Αιγαίου.
