«Οι κρατούμενοι έχουν υποβληθεί στις πιο σοβαρές μορφές βασανιστηρίων, καταπίεσης, ταπείνωσης και εξευτελισμού, σαν να ήταν ζώα σε σιδερένια κλουβιά και σε σκοτεινά κελιά χωρίς φαγητό ή φάρμακα», δήλωσε η Ίχλας στην εφημερίδα Παλαιστινιακά Χρονικά.
«Τώρα βλέπουμε αυτούς που απελευθερώνονται ως σκελετοί σ’ έναν κόσμο που θεωρεί τον εαυτό του πολιτισμένο, προηγμένο και δημοκρατικό», πρόσθεσε.
Το Ισραήλ καταπατά όλους τους ανθρωπιστικούς νόμους, συνέχισε η Ίχλας, με το πρόσχημα της εθνικής του ασφάλειας, προκαλώντας τον θάνατο χιλιάδων αθώων ανθρώπων.
Η απόφαση εκτέλεσης Παλαιστινίων κρατουμένων πάρθηκε πριν από πολύ καιρό, καθώς περισσότεροι από 100 κρατούμενοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου χωρίς την παραμικρή λογοδοσία.
Ο Αλ-Σαγιέντ υποβλήθηκε σε σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια, σοβαρούς ξυλοδαρμούς και επιθέσεις από αστυνομικούς σκύλους. Η οικογένειά του κατηγόρησε το Ισραήλ γι’ απόπειρες δολοφονίας του στη φυλακή, εξαιτίας της σοβαρότητας των βασανιστηρίων που υπέστη τα τελευταία δύο χρόνια.
Δεν υπάρχουν Κόκκινες Γραμμές
Ο νόμος, που ψηφίστηκε ενώ οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι υφίστανται άθλιες συνθήκες διαβίωσης, μόνο επιδεινώνει τα βάσανά τους και βασανίζει τις οικογένειές τους, οι οποίες ζουν με τον φόβο για πάνω από δύο χρόνια.
Η Γκουφράν Ζαμέλ, αρραβωνιαστικιά του κρατούμενου Χασάν Σαλαμέχ από τη Λωρίδα της Γάζας, ο οποίος κρατείται από το 1996, δήλωσε στην εφημερίδα Παλαιστινιακά Χρονικά ότι παρακολουθεί την επικύρωση του νόμου για τη θανατική ποινή με μεγάλη ανησυχία, καθώς εκτίει 48 ποινές ισόβιας κάθειρξης.
«Τη στιγμή ακριβώς που περιμέναμε την απελευθέρωσή του, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια νέα πραγματικότητα γεμάτη φόβο και αδημονία• έναν πραγματικό φόβο ότι αυτή η ποινή θα μπορούσε να μετατραπεί σε πραγματική εκτέλεση ανά πάσα στιγμή», δήλωσε η Γκουφράν.
Αυτός ο φόβος δεν είναι πλέον υπερβολικός. Η εμπειρία έχει δείξει ότι το Ισραήλ δεν διστάζει να διαπράξει εγκλήματα μπροστά σε όλον τον κόσμο, πρόσθεσε.
«Η γενοκτονία που πραγματοποιήθηκε στη Γάζα χωρίς καμία σοβαρή διεθνή δράση και οι τεκμηριωμένες μαρτυρίες που αναδύονται από τις φυλακές για βασανιστήρια και παραβιάσεις χωρίς λογοδοσία, είναι όλες επικίνδυνες ενδείξεις ότι έχουν ξεπεραστεί όλες οι κόκκινες γραμμές», κατέθεσε η Γκουφράν.
«Υπό μια εξτρεμιστική κυβέρνηση που βλέπει τους κρατούμενους ως πολιτικό διαπραγματευτικό χαρτί και εργαλείο για να κατευνάσει το κοινό της, η πιθανότητα εφαρμογής αυτού του νόμου δεν είναι πια μακρινή. Έχει γίνει μια πραγματική απειλή που μας στοιχειώνει καθημερινά. Δεν ζούμε απλώς περιμένοντας την ελευθερία. Ζούμε σε διαρκή αγωνία για τη ζωή των αγαπημένων μας προσώπων, σε μια πραγματικότητα που δεν προσφέρει καμία εγγύηση ή προστασία», κατέληξε.
Συντριμμένες Ελπίδες
Ο νόμος προορίζεται για να εφαρμόζεται μόνο σε Παλαιστίνιους κρατούμενους, κάτι που έχει προκαλέσει εκτεταμένες επικρίσεις για τον μεροληπτικό του χαρακτήρα, ειδικότερα επειδή δεν εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε ισραηλινούς κρατούμενους που έχουν καταδικαστεί για φόνο. Αυτό προστίθεται σε μια μακρά λίστα ρατσιστικών μέτρων.
Ο Σάμι αλ-Σάι, ένας Παλαιστίνιος κρατούμενος που αφέθηκε ελεύθερος τον περασμένο Ιούνιο μετά από ενάμιση χρόνο κράτησης, δήλωσε στην εφημερίδα Παλαιστινιακά Χρονικά ότι η πραγματικότητα μέσα στις ισραηλινές φυλακές είναι εξαιρετικά σκληρή, και οι κρατούμενοι στερούνται τα πιο βασικά ανθρώπινα αγαθά.
Κατά τη διάρκεια της κράτησής του, κατέθεσε ότι υπέστη βιασμό μ’ ένα αιχμηρό αντικείμενο – μια από τις μεθόδους βασανιστηρίων στις οποίες υποβάλλονται συστηματικά οι κρατούμενοι – προσθέτοντας ότι η ζωή εκεί μέσα δεν έχει σχέση με τίποτα ανθρώπινο.
«Οι κρατούμενοι είναι μόνιμα πεινασμένοι και στερούνται σχεδόν τα πάντα. Μια οδοντόβουρτσα είναι ένα όνειρο γι’ αυτούς. Ρούχα, κουβέρτες και στρώματα είναι όλα όσα λαχταρούν. Τους αρνούνται επισκέψεις και ιατρική περίθαλψη και υποβάλλονται στη βαρβαρότητα των σκύλων και στη σκληρότητα των φρουρών», δήλωσε ο Σάμι.
Αλλά παρά όλα αυτά, οι κρατούμενοι ήταν πάντα γεμάτοι ελπίδα, μας λέει ο Σάμι. Όταν άκουσαν για πρώτη φορά για τον νόμο, πίστευαν ότι δεν θα τους επηρέαζε, επειδή σύντομα θ’ απελευθερώνονταν σε ανταλλαγές κρατουμένων με ισραηλινούς κρατούμενους στη Γάζα.
«Ο νόμος όμως ψηφίστηκε, και οι κρατούμενοι εξακολουθούν να βρίσκονται στη φυλακή. Δεν ξέρω πώς τους έχει επηρεάσει αυτό. Είθε ο Θεός να τους βοηθήσει», προσθέτει.
Ο αριθμός των Παλαιστινίων κρατουμένων υπερβαίνει τους 9.500, συμπεριλαμβανομένων 73 γυναικών κρατουμένων και 350 παιδιών.
Υπάρχουν 115 κρατούμενοι που εκτίουν ποινές ισόβιας κάθειρξης, αφού περισσότεροι από 486 αφέθηκαν ελεύθεροι στις τρεις τελευταίες συμφωνίες ανταλλαγής κρατουμένων με την αντίσταση.
(Παλαιστινιακά Χρονικά)
Η Φάιχα’ Σάλας είναι Παλαιστίνια δημοσιογράφος με έδρα τη Ραμάλα. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Birzeit (από τα παλαιότερα και τα σημαντικότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Παλαιστίνης) το 2008 και έκτοτε εργάζεται ως ρεπόρτερ και ραδιοτηλεοπτική παρουσιάστρια. Τα άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορες διαδικτυακές εκδόσεις.
Παραχώρησε το παραπάνω άρθρο στα Παλαιστινιακά Χρονικά.
