Στην καταληκτική συνεδρίαση του Δικαστηρίου για τη Γάζα στην Κωνσταντινούπολη (23 – 26/10 2025), ο Παλαιστίνιος δημοσιογράφος και συγγραφέας Ραμζί Μπαρούντ χαρακτήρισε τη Γάζα δοκιμασία για την παγκόσμια ηθική, και προέτρεψε τη διεθνή κοινότητα να διατηρήσει την αλληλεγγύη της προς τους Παλαιστίνιους μέχρι την κατάκτηση της ελευθερίας τους.
Η τελική συνεδρίαση του Δικαστηρίου για τη Γάζα, μιας διεθνούς πρωτοβουλίας που διερευνά εγκλήματα που διαπράχθηκαν εναντίον των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, συνεχίστηκε το Σάββατο στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, με καταληκτικές παρατηρήσεις από νομικούς εμπειρογνώμονες, διανοούμενους και δημοσιογράφους, συμπεριλαμβανομένου του Παλαιστίνιου συγγραφέα και εκδότη της Palestine Chronicle, Ραμζί Μπαρούντ.
Το δικαστήριο, το οποίο εγκαινιάστηκε στο Λονδίνο τον Νοέμβριο του 2024 από ακαδημαϊκούς, υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, επιδιώκει να αποκαλύψει την αποτυχία της διεθνούς κοινότητας να τηρήσει το διεθνές δίκαιο και να προστατεύσει τους Παλαιστίνιους στη Γάζα.
Σε διάστημα τριών ημερών, οι συνεδρίες εξέτασαν ζητήματα όπως η στοχοποίηση δημοσιογράφων, η συνενοχή των δυτικών κρατών στη διατήρηση του αποκλεισμού και η σιωπή των διεθνών θεσμών απέναντι στις μαζικές φρικαλεότητες. Το δικαστήριο παρακολούθησε επίσης βιντεοσκοπημένες μαρτυρίες από δημοσιογράφους που σκοτώθηκαν σε μεταγενέστερο χρόνο στη Γάζα, κι από ακτιβιστές οι οποίοι συμμετείχαν στον Παγκόσμιο Στόλο Sumud που προσπάθησε να σπάσει την πολιορκία από τη θάλασσα.
Στην τοποθέτησή του στην καταληκτική συνεδρίαση, ο Μπαρούντ περιέγραψε τη Γάζα ως καθοριστική δοκιμασία για την παγκόσμια ηθική και την πολιτική ακεραιότητα. «Έχει αποδειχθεί ότι η Γάζα είναι η λυδία λίθος της ανθρωπότητας, της ηθικής, της κοινωνίας των πολιτών και του διεθνούς δικαίου», κατέθεσε, προσθέτοντας ότι η αντίδραση της κοινωνίας των πολιτών δημιούργησε «μια ακόμη γραμμή άμυνας» για τους Παλαιστίνιους, όταν οι κυβερνήσεις αρνήθηκαν να δράσουν.
Υπήρξε σαφής προτροπή από πλευράς του, να μην αντιμετωπιστεί το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης ως προσωρινό. «Το κίνημα που δημιουργήθηκε κατά της γενοκτονίας στη Γάζα δεν πρέπει να διαλυθεί στη βάση της υπόθεσης ότι η γενοκτονία έχει τερματιστεί», δήλωσε. «Εκφράζεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, και το ιστορικό πλαίσιο που οδήγησε σ’ αυτό παραμένει το ίδιο, μέχρι ν’ απελευθερωθούν η Παλαιστίνη και ο λαός της».
Ο Μπαρούντ τόνισε ότι η Παλαιστινιακή αντίσταση δεν μπορεί να περιοριστεί στην ένοπλη μορφή της, ή να ποινικοποιηθεί ως τρομοκρατία. «Κάθε Παλαιστίνιος που αντιστέκεται στον αποικισμό και την κατοχή είναι αγωνιστής της ελευθερίας», δήλωσε. «Το ερώτημα σχετικά με τη νομιμότητα της παλαιστινιακής αντίστασης συνιστά εκτροπή από το κυρίαρχο ζήτημα: τι ωθεί τους Παλαιστίνιους να αντισταθούν εξαρχής;»
Περιέγραψε την αντίσταση ως μια ηθική και υπαρξιακή πράξη που έχει τις ρίζες της σε δεκαετίες εγκατάλειψης. […] «Αυτή η γενιά της Γάζας είναι διαφορετική. Η γενιά μου, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Ιντιφάντα, έμαθε το μάθημα της αυτοεκπλήρωσης. Ετούτη εδώ όμως η γενιά ξέρει ότι κανείς δεν σπεύδει να την απελευθερώσει. Οι άνθρωποι απελευθερώνονται με τις δικές τους δυνάμεις».
Ο Μπαρούντ αντιτάχθηκε στις προσδοκίες της αντιμετώπισης των Παλαιστινίων ως παθητικών θυμάτων. «Μην χρεώνετε στην Αντίσταση τη δική μας αποτυχία, και μην βάζετε τους Παλαιστίνιους για μια ακόμα φορά στη γωνία, προκειμένου να δικαιολογηθούν και να ζητήσουν συγγνώμη που δεν συμπεριφέρθηκαν σαν καλά θύματα», κατέθεσε. «Και αν περιμένετε από τους Παλαιστίνιους της Γάζας να είναι “καλά θύματα”, δεν ξέρετε τίποτα για τη Γάζα».
Ανιχνεύοντας τη συνέχεια της παλαιστινιακής αντίστασης από το 1948, ο Μπαρούντ υπενθύμισε ότι μέσα σε λίγες μέρες από τη Νάκμπα, οι Παλαιστίνιοι είχαν ήδη σχηματίσει ομάδες φενταγίν (αντάρτες)• επρόκειτο γι’ αγρότες που προσπάθησαν να επιστρέψουν στα χωριά τους. «Δεν υπήρξε καμία εποχή στην ιστορία που η Γάζα να μην αντιστάθηκε», κατέθεσε. «Η Γάζα είναι ο πυρήνας της παλαιστινιακής ιστορίας, όχι εξαιτίας της γης ή των πόρων της, αλλά εξαιτίας του λαού της».
Υποστήριξε ότι ο στόχος του Ισραήλ δεν ήταν ποτέ η εξάλειψη της ένοπλης αντίστασης αποκλειστικά, αλλά η εθνοκάθαρση του παλαιστινιακού πληθυσμού. «Το γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι ακόμα και πάντα εκεί, ακόμα κι αν μένουν στα ερείπια της Γάζας, σημαίνει ότι η καρδιά της παλαιστινιακής αντίστασης εξακολουθεί να χτυπά. Και όσο χτυπά, η αντίσταση στην Παλαιστίνη θα παραμένει ζωντανή».
Ο Μπαρούντ κατέληξε ζητώντας να έχει συνέχεια η διεθνής δέσμευση. «Να συμπάσχετε με τα θύματα, τα αθώα παιδιά που εξοντώθηκαν μαζί με τις οικογένειές τους, αλλά μην σκεφτείτε ούτε στιγμή ότι η αντίσταση στην Παλαιστίνη θα σταματήσει, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Η Γάζα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα – όχι μόνο για χάρη αυτής καθαυτής της Γάζας, αλλά για χάρη ολόκληρης της ανθρωπότητας».
Ο 53χρονος Ραμζί Μπαρούντ είναι Αμερικανοπαλαιστίνιος δημοσιογράφος & συγγραφέας, και ιδρυτής της ειδησεογραφικής ιστοσελίδας Palestine Chronicle.
