«Τρωάδες, μια χορική μέθεξη και υλικό Παλαιστίνης» στο θέατρο της οδού Καλλιρόης, σε σκηνοθεσία του Κώστα Γάκη και της Νατάσας-Φαίη Κοσμίδου
Στις Τρωάδες, τη συγκλονιστική τραγωδία του Ευριπίδη που φέρεται να γράφτηκε το 415 π.Χ., ξετυλίγεται η τραγική τύχη των γυναικών της Τροίας μετά την άλωση της πόλης και το χαμό των αντρών τους.
Σ΄ ένα σκηνικό ολέθρου, η περήφανη Εκάβη, πλαισιωμένη από την Κασσάνδρα και την Ανδρομάχη, τις μόνες κόρες της που μένουν ζωντανές και τον χορό των γυναικών της Τροίας, θρηνούν τη φριχτή μοίρα της προσφυγιάς και της σκλαβιάς, που επισφραγίζεται από μιαν ακολουθία τραγικών μαντάτων.
Η κινησιολογική διδασκαλία του Κώστα Γάκη και της Νατάσας-Φαίη Κοσμίδου που μοιράζονται την σκηνοθεσία, καλύπτει ευρηματικά όλο το εύρος της παράστασης, με τη μουσική, που συνέθεσε ειδικά για την παράσταση ο Κώστας Γάκης κι ερμηνεύει ο ίδιος στο πιάνο, να υπογραμμίζει έξοχα τις διακυμάνσεις της δραματουργίας.
Το στοιχείο που καθηλώνει, ωστόσο, είναι η εμπνευσμένη ένθεση της Παλαιστινιακής ποίησης και λόγου από τη Νατάσα-Φαίη Κοσμίδου• οι ηρωίδες του Ευριπίδη συναντούν τις Παλαιστίνιες μανάδες, ο Αστυάνακτας τυλίγεται με την Παλαιστινιακή μαντίλα (κεφίγια) πριν ριχτεί από τα τείχη του Τρωικού κάστρου – μην είναι η σπαραγμένη Γάζα; Κι ο θρήνος της Ανδρομάχης, μην είναι ο οδυρμός της Alaa, που έχασε εννέα από τα δέκα παιδιά της;
Η βαρβαρότητα του άδικου πολέμου, η φρίκη της αναίτιας καταστροφής• το σπαραχτικό αντιπολεμικό άσμα του Ευριπίδη διασχίζει το φάσμα των εικοσιπέντε αιώνων με τη δύναμη της πανανθρώπινης ουσίας, για να συντεθεί αρμονικά με το θρήνο για τη σφαγή της Γάζας, το δέος μπρος στην ανίκητη βούληση, την ελπίδα που κυοφορεί η σπορά της μεγαλειώδους αντίστασης. Η αρθρωμένη υπόκλιση της Νατάσα – Φαίη Κοσμίδου στην Παλαιστίνη, αντιλαλεί τη θριαμβευτική κραυγή της Φάντουα Τουκάν: “Ετούτη η γη, απ’ όπου ξεπετάγονται αγκάθια κάκτων και φοίνικες, γεννάει και μαχητές ελευθερίας!”
Συγκινητικές, εκφραστικές ερμηνείες από τους μαθητές και τις μαθήτριες του σεμιναρίου του Κώστα Γάκη.
Μια αξιομνημόνευτη, προσεγμένη στη λεπτομέρειά της παράσταση.
