κι αν το δρόμο μου χάνω σε τόση μαυρίλα,
αντηχάνε βαθειά στης καρδιάς μου τα φύλλα
της οργής οι μεγάλες βροντές
Αφού αναστήσαμε, με αρνί ή με κοτόπουλο, τώρα πίσω πάλι στον κόσμο του Τραμπ. Πάντα δύσκολοι οι αριθμοί και τα νούμερα για να τα θυμάσαι. Ας κάνουμε μια προσπάθεια.
Η Αμερική του Τραμπ χρωστά, αριστερά, δεξιά, πάνω και κάτω, περισσότερα χρήματα από την αξία της οικονομίας της. Όπως λένε τα οικονομικά φύλλα των εφημερίδων, το δημόσιο χρέος τής Αμερικής έχει φτάσει τα 36 τρισεκατομμύρια δολάρια, από τα περίπου 20 τρισεκατομμύρια δολάρια που χρώσταγε πριν από οκτώ χρόνια. Άρα στην αύξηση του χρέους της συνέβαλε ΚΑΙ η πρώτη διακυβέρνηση του Τραμπ, που τα πρώτα τέσσερα από τα οκτώ χρόνια κυβερνούσε. Επιπλέον, το χρέος της αποτελεί σχεδόν το 1/3 του παγκόσμιου δημόσιου χρέους. 194 χώρες υπάρχουν σε αυτό το ντουνιά.
Και τι βρήκε να πει ο αυτοκράτωρ για το χρέος; «Μας εκμεταλλεύονται όλοι και γι’ αυτό έχουμε γιγάντιο χρέος»! Δηλαδή τι μας λέει τώρα; Πως η πλανηταρχία, όντας σε ανάγκη σαν τον τελευταίο πτωχό οικογενειάρχη, αναγκάστηκε να δανείζεται και οι Σάιλοκ -έμποροι της Βενετίας, γραφίδος Σαίξπηρ- των υπόλοιπων 193 χωρών ζητούν μια λίμπρα από τη σάρκα της;
«Μας εκμεταλλεύονται στ’ αλήθεια ξέρετε, έχουμε έλλειμμα 300 δισ. δολαρίων», είπε για την ΕΕ. Για την Κίνα δεν ανακοίνωσε πως της χρωστάνε 760 δισ. Και επειδή τα νούμερα είναι συχνά κουραστικά δεν κάνουμε κατάλογο αυτών που τους χρωστάει η χώρα του, ώστε να φτάσουμε στα 36 τρισ. που οφείλουν.
Μπισ-μπιζέ που λένε και οι Τούρκοι -μεταφραζόμενο σε: μεταξύ μας- κ. Τραμπ, δεν υπέπεσε στην αντίληψή μας να έχει πιάσει κάποιος από το λαιμό την Αμερική για να πουλήσει ομόλογα, να πάρει δάνεια, να αγοράζει περισσότερα από αυτά που πουλάει -εμπορικό ισοζύγιο- λέγεται αυτό. Συμφώνησαν ή όχι να έχουν αυτά τα χρεωστούμενα οι ΗΠΑ; Έπεσαν υπογραφές, που λέγονται και εμπορικές συμφωνίες, ή τα είπαν προφορικά, όπως τότε που υπόσχονταν -προφορικά μόνο- στον αλήστου Γκορμπατσώφ ότι το ΝΑΤΟ δε θα επεκταθεί ούτε ίντσα κατά Ρωσία μεριά;
Και κοίτα ποιος μιλάει για εκμετάλλευση. Πάνω από ένα αιώνα ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός των διάφορων Τραμπ καταληστεύει πρώτες ύλες, χρυσό, διαμάντια, σπάνιες γαίες, αγροτικά προϊόντα, πάντα με την ισχύ του δυνατού, πάντα με στρατιωτικά πραξικοπήματα ή πολέμους που αφανίζουν λαούς. Τώρα παριστάνουν το καημένο παιδί που από την καλή του την καρδιά προσέφερε στον κόσμο.
Και εφάρμοσαν τρελούς δασμούς προς όλους τους υπόλοιπους 193. «Εγχείρηση από γιατρό με συγκεκριμένη δόση φαρμάκου», χαρακτήρισε συνεργάτης του Τραμπ την επιβολή υπέρογκων δασμών για να λυθεί το πρόβλημα του χρέους. Έλα Παναγιά μου, μέρες που είναι κοντά στις 21 Απρίλη με τον ασθενή, που χρειάστηκε το γύψο της Χούντας…
Εμάς πάλι μας φαίνονται για μπαταχτσήδες που θέλουν να κάνουν τα δανεικά αγύριστα. Πώς λέγανε στην Π.Σ. εποχή, (Προ Σουπερμάρκετ), στους μπακάληδες οι πτωχοί Έλληνες: «Γράφτα».
Από ό,τι φαίνεται η εγχείρηση δεν πηγαίνει καλά ούτε για τον «γιατρό». Στο εσωτερικό μάλιστα των ΗΠΑ, οι αντιθέσεις των γιατρών και οι «θεωρίες παιγνίων» -Α! Ρε Βαρουφάκη- ξεσήκωσαν κόντρες. Ο πολύς Μασκ αποκάλεσε τον σύμβουλο του Τραμπ, Ναβάρο, εισηγητή της καταιγίδας των δασμών, «πιο χαζό και από ένα σακί τούβλα». Δε φτάνει φαίνεται να είσαι τόσο χαζός όσο ένα τούβλο, αλλά χρειάζεται η βλακεία ενός σακιού. Για να απαντήσει ο Ναβάρο, για τον Μάσκ: αυτός «είναι συναρμολογητής αυτοκινήτων». Δηλαδή σαν να λέμε συνεργιατζής. Πάντα με την ευγένεια που σκλαβώνει, τα αμερικανάκια. Παράλληλα το δολάριο χάνει αξία στις εσωτερικές και ξένες αγορές. Καλά θα πάει και αυτό.
Οι ωραίοι έχουν χρέη και πληρώνουν με φιλιά. Ειδικά αυτοί με τα πορτοκαλί μαλλιά.
Τάνια
