Ανάγκη αγωνιστικής συνέχισης και κλιμάκωσης για μια ισχυρή πανεργατική απάντηση στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική
Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι,
Η απεργία στις 25 Νοέμβρη πρέπει να γίνει ημέρα πανεργατικής απόρριψης της πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία ακάθεκτη συνεχίζει το αντιλαϊκό έργο της, παρά την έντονη δυσαρέσκεια και τα αδιέξοδα που προκαλεί στην καθημερινότητα της μεγάλης μάζας του ελληνικού λαού.
Τα ανυπέρβλητα προβλήματα λόγω της τεράστιας ακρίβειας στα τρόφιμα, στην ενέργεια, στη στέγαση, της καθήλωσης των μισθών και των συντάξεων, της βαριάς φορολογίας που λεηλατεί τα λαϊκά εισοδήματα, όπως αντανακλάται και στον προϋπολογισμό του 2027, της άγριας εργοδοτικής εκμετάλλευσης των εργαζομένων μέσα σε άθλιες συνθήκες εργασίας που πολλαπλασιάζουν καθημερινά τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα, των δραματικών ελλείψεων στη Δημόσια Υγεία και Παιδεία, της εξάρθρωσης του δημόσιου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας συνθέτουν τη σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν τα εργατικά και λαϊκά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.
Ενώ τα εργατικά και λαϊκά προβλήματα οξύνονται και μεγαλώνουν αδιάκοπα, από το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει δοθεί μια αντίστοιχη απάντηση, παρότι οι διαθέσεις του κόσμου εργασίας να προβληθεί μια μαζική αντίσταση στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική δυναμώνουν.
Ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη μεγάλες λαϊκές και νεολαιίστικες κινητοποιήσεις στην Ευρώπη για παρόμοια προβλήματα, δεν έχει αναπτυχθεί μια ανάλογη μαζική πάλη στη χώρα μας παρά τις μεγάλες διαστάσεις που έχουν πάρει τα εργατικά και λαϊκά προβλήματα και τον έντονο αναβρασμό που επικρατεί μέσα στις γραμμές της εργατικής τάξης.
Την ευθύνη για την έλλειψη μιας μαζικής αγωνιστικής απάντησης στην κυβερνητική πολιτική, για τη μη μαζική κινητοποίηση των εργαζομένων φέρουν πρώτα και κύρια οι δυνάμεις που ηγούνται στο συνδικαλιστικό κίνημα. Οι δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ, της ΔΑΚΕ αλλά και των ΣΥΡΙΖΑ/ΕΛΑΣ που με τη στάση τους εγκλωβίζουν τους εργαζόμενους στην αδράνεια και στην αφωνία. Αποτελούν έτσι κανονικότατο στήριγμα της κυβερνητικής πολιτικής και ανασταλτικό παράγοντα για την ανάπτυξη και το ξεδίπλωμα μαζικών αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Την ώρα μάλιστα που σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπου οι λαοί αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα, έχουν ξεσπάσει μεγάλοι αγώνες, εδώ έχει στηθεί από τις δυνάμεις αυτές ένα σκηνικό παραφωνίας μέσω της παραλυσίας που έχουν επιβάλει στο συνδικαλιστικό κίνημα.
Η ηγεσία της ΓΣΕΕ, εδώ και πολύ καιρό, τηρεί προκλητικά απόλυτη σιγή, έχοντας ξεπεράσει κάθε όριο αδιαφορίας για τα εργατικά προβλήματα. Αντί να προετοιμάσει, να οργανώσει και να πραγματοποιήσει πρόγραμμα αγώνων με συνέχεια και κλιμάκωση που θα έδινε τη δυνατότητα να δοθεί μια ηχηρή απάντηση των εργαζομένων απέναντι στην κυβερνητική πολιτική της φτώχειας και της ακρίβειας, εμπαίζει τους εργαζόμενους, έχοντας κηρύξει μια κούφια «καμπάνια για το κόστος ζωής» με «δράσεις» που αποκλείουν τις πιο ουσιαστικές μορφές μαζικής αγωνιστικής δράσης του εργατικού κινήματος: τις απεργίες, τις στάσεις εργασίας και τις διαδηλώσεις και καταλήγουν όλο κι όλο σε ένα συλλαλητήριο για τις 9 Δεκέμβρη στην Αθήνα!
Από την άλλη πλευρά το ΠΑΜΕ, αν και προσπαθεί να εμφανισθεί πως αυτό οργανώνει αγώνες, στην πραγματικότητα, εφαρμόζει μια τακτική που δεν συμβάλλει στην ανάπτυξη πραγματικά μαζικών αγώνων των εργαζομένων. Με την τακτική των χωριστών συγκεντρώσεων διασπά τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων και εμποδίζει την ενωτική έκφραση των αντιδράσεών τους και τη μεγαλύτερη μαζικοποίηση τους. Με την τακτική των περιχαρακωμένων παραταξιακών κινητοποιήσεών του υπονομεύει την προσπάθεια να γίνουν κινητοποιήσεις με αληθινά μαζικά χαρακτηριστικά, με ευρύτερη συμμετοχή εργαζόμενων που θέλουν να παλέψουν, ανεξάρτητα από ποιον πολιτικό χώρο μπορεί αυτοί να προέρχονται. Ενώ το εργατικό κίνημα έχει ανάγκη από ένα πρόγραμμα αγώνων που να εστιάζονται σε συγκεκριμένους στόχους και να έχουν συνέχεια και κλιμάκωση, το ΠΑΜΕ αντιπαραθέτει σε αυτήν την ανάγκη μια αναποτελεσματική τακτική αραιών γενικών εργατικών διαμαρτυριών με κατεβατά αιτημάτων.
Από αυτή την τελευταία πλευρά της τακτικής του ΠΑΜΕ δεν ξεφεύγει και η 24ωρη απεργία της 25ης Νοέμβρη που κηρύχθηκε για ένα σύνολο εργατικών αιτημάτων με πρωτοβουλία συνδικάτων που ελέγχει.
Η ΕΡΓΑΣ καλεί τους εργαζόμενους να ανταποκριθούν στο κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στην απεργία της 25ης Νοέμβρη με διπλό στόχο:
Πρώτο, για να γίνει αυτή η απεργία μια ισχυρή μαζική πανεργατική κινητοποίηση κατά της κυβερνητικής πολιτικής που θα στείλει δυνατό μήνυμα καταδίκης και απόρριψής της.
Και δεύτερο για να προβληθεί το αίτημα συνέχισης και κλιμάκωσης του πανεργατικού αγώνα.
Κατεβαίνουμε όλοι στην πανεργατική απεργία της 25ης Νοέμβρη για να διεκδικήσουμε:
-Αυξήσεις στους μισθούς-επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο
-Αυξήσεις στις συντάξεις – Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης
-Καταπολέμηση της ακρίβειας
-Υπεράσπιση και ενίσχυση της δημόσιας υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης ΚΑΙ του δικαιώματος στη στέγαση
-Να μπει φραγμός στο εργοδοτικό καθεστώς της άγριας εκμετάλλευσης των εργαζομένων, των εξαντλητικών και ελαστικών εργατικών ωραρίων, των άθλιων συνθηκών εργασίας που αυξάνουν τα εργατικά ατυχήματα
-Όχι στο νέο αντιλαϊκό κρατικό προϋπολογισμό
-Να ανακόψουμε την κυβερνητική πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας, της ακρίβειας, των ιδιωτικοποιήσεων, της στέρησης από τα δημόσια κοινωνικά αγαθά
-Να δώσουμε συνέχεια και να κλιμακώσουμε το μαζικό πανεργατοϋπαλληλικό αγώνα












