Στις 9 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε σε αμφιθέατρο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου η Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση του Συλλόγου Εκτάκτων Αρχαιολόγων (ΣΕΚΑ), και πλέον η επόμενη μαζική διαδικασία του Συλλόγου είναι οι εκλογές της 30ής Νοεμβρίου. Κάλπες θα στηθούν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, ενώ ενδεικτική της ενίσχυσης του ΣΕΚΑ είναι η προσπάθεια να τοποθετηθεί κάλπη και στην Κέρκυρα, καθώς και η συζήτηση για δημιουργία πυρήνων-βάσεων μελών του Συλλόγου σε αρκετές ακόμη πόλεις της χώρας.
Στη βάση της ανάπτυξης της κατασκευής και των οικοδομών (οι οποίες επηρεάζουν τις θέσεις εργασίας των αρχαιολόγων) καθώς και της υπογραφής ΣΣΕ των εκτάκτων αρχαιολόγων τον Απρίλιο που παρήλθε, ο ΣΕΚΑ ενίσχυσε σημαντικά τη δύναμη των μελών του, σε βαθμό που το 2025 να είναι η καλύτερη χρονιά σε εγγραφές νέων μελών στην τελευταία 15ετία, βάζοντας ταυτόχρονα πλώρη για να γίνει η καλύτερη χρονιά σε όλη την 30χρονη ιστορία του. Μαζί με τις νέες εγγραφές, αντίστοιχα αυξημένες αριθμητικά είναι οι επανενεργοποιήσεις παλαιών μελών.
Όμως η αντικειμενικά μετρήσιμη ενδυνάμωση του Συλλόγου, δεν είναι αποκλειστικά καρπός της (σπάνιας, κατά τα άλλα, στις ημέρες μας) υπογραφής ΣΣΕ, ή της ανάπτυξης των κατασκευών. Διότι και άλλες ειδικότητες δουλεύουν στον χώρο των κατασκευών ή/και έχουν ΣΣΕ, αλλά δεν καταγράφουν την ίδια ενίσχυση. Κάποιες μάλιστα σχετικές ειδικότητες δεν καταγράφουν καν ενίσχυση, αλλά αποστράτευση.
Ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων, και για τη θητεία που τώρα παρέρχεται, προσπάθησε αφενός να ενεργοποιήσει παλιά, καινούρια και υποψήφια νέα μέλη του (διάσπαρτα σε όλη την επικράτεια, και με μεμονωμένη παρουσία στα σκάμματα και τα εργοτάξια, στην συντριπτική πλειονότητα των έργων) και να τα φέρει στο σωματείο, καταρχάς ακούγοντας, και στη συνέχεια δουλεύοντας και κινητοποιώντας στη βάση των κοινών προβλημάτων των συμβασιούχων αρχαιολόγων. Αφετέρου, ο ΣΕΚΑ αναζήτησε απλώς «αφορμές» (πχ. κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας, εκδηλώσεις επετείου συμπλήρωσης 30 χρόνων ζωής του Συλλόγου) και κάλεσε τα μέλη του, σε όποια πόλη μπορούν να συγκροτήσουν έστω μια μικρή αριθμητικά ομάδα ατόμων, να πάρουν πρωτοβουλία (η οποία θα υποστηρίζεται οικονομικά και οργανωτικά από τον ΣΕΚΑ) προκειμένου καταρχάς να βρεθούν οι συμβασιούχοι αρχαιολόγοι σε έναν κοινό τόπο, να γνωριστούν, και να ανταλλάξουν κάποιες πρώτες σκέψεις και εμπειρίες. Με μια φράση, ο ΣΕΚΑ προσπάθησε να χτίσει, σχέσεις και προϋποθέσεις διεκδικήσεων. Σε έναν όχι μικρό βαθμό, το πέτυχε.
Δυστυχώς, όπως προκύπτει και από τις δημόσιες ανακοινώσεις – καταγγελίες του Συλλόγου, βασικό μελανό στοιχείο στη θετική προσπάθεια του ΣΕΚΑ είναι η στάση της ΔΑΣ μέσα στον Σύλλογο (διαθέτει 3 έδρες από τις 11 στο ΔΣ), η οποία βλέποντας ότι 30 χρόνια τώρα δεν έχει μπορέσει να σύρει στο άρμα του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ τον Σύλλογο των Εκτάκτων Αρχαιολόγων, πλέον έχει επιδοθεί σε μια οργανωμένη και συστηματική απόπειρα υπόσκαψης των εσωτερικών δημοκρατικών λειτουργιών του σωματείου, καταπάτησης του καταστατικού με τρόπους μάλιστα εξόφθαλμους και προκλητικούς, νοθείες (όπου και όσο μπορεί) και μάλιστα σε δημόσια θέα, συκοφάντησης εν γένει της πολιτικής του ΣΕΚΑ και πόλεμο λάσπης προς το προεδρείο, με ειδική προτίμηση και αγάπη προς τον πρόεδρο του ΣΕΚΑ. Η στάση της ΔΑΣ, η οποία εκδηλώθηκε με την κλασική μορφή της και στην Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση του ΣΕΚΑ, στην πραγματικότητα στρέφει όλους τους αρχαιολόγους που δεν είναι μέλη του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, ή στελέχη της ΔΑΣ, ενάντιά της, διότι είναι φαεινότερα του ηλίου τα ψεύδη, οι συκοφαντίες, και η προσαρμογή έως αντιστροφή κάθε πραγματικότητας στις περιγραφές και τα επιχειρήματα της ΔΑΣ. Περιττό είναι να αναφερθεί ότι ο διοικητικός απολογισμός του ΣΕΚΑ υπερψηφίστηκε άνετα από το σώμα της Εκλογοαπολογιστικής Συνέλευσης, και παρά το γεγονός ότι τα μέλη της ΔΑΣ, σε μια κουραστική επανάληψη μεταξύ τους, καλούσαν σε καταψήφισή του. Ωστόσο η ΔΑΣ πετυχαίνει με τους μικροκομματικούς τακτικισμούς και εν γένει τον λόγο της να διώχνει αρχαιολόγους από τις συλλογικές διαδικασίες, οι οποίοι δεν αισθάνονται υποχρεωμένοι να ακούνε κάθε φορά τις ίδιες και τις ίδιες λάσπες.
Έχοντας υποσκάψει τη μαζικότητα των διαδικασιών, η ΔΑΣ στη συνέχεια αναζητά να κερδίσει αποφάσεις από σώματα στα οποία ένα κομμάτι των μελών, έχοντας απαυδήσει, έχει αποχωρήσει.
Παρεμπιπτόντως, για να επιχειρηθεί (ξανά, όπως είχε συμβεί και πριν από ένα 6μηνο) ένα μήνυμα παρουσίας (στην πραγματικότητα, παρέμβασης) του ΚΚΕ στα εσωτερικά του ΣΕΚΑ, ο Γενικός Γραμματέας της ΟΙΥΕ (η μεγαλύτερη ομοσπονδία ιδιωτικών υπαλλήλων της χώρας έχει με πραξικοπηματικό τρόπο μονοπαραταξιακή συγκρότηση, με 21 στα 21 μέλη της να είναι ΔΑΣ), επέβαλε την παρουσία του στην έναρξη της Εκλογοαπολογιστικής Συνέλευσης του ΣΕΚΑ, και, χωρίς να έχει προσκληθεί από το ΔΣ ή τον Σύλλογο, χωρίς η ίδια η συνέλευση να του δώσει τον λόγο, με άδεια να μιλήσει μόνο από τα μέλη της ΔΑΣ που φώναζαν και έσκιζαν τα ιμάτιά τους για το αναφαίρετο δικαίωμα της …ελευθερίας του λόγου, χαιρέτισε τις διαδικασίες του ΣΕΚΑ εξηγώντας πόσο καλή είναι η Ομοσπονδία, και καλώντας στην επόμενη κινητοποίηση του ΠΑΜΕ. Στην προηγούμενη Γενική Συνέλευση του ΣΕΚΑ, πάλι αυτόκλητος, εξηγούσε ότι ως πρωτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση, ο ΣΕΚΑ έχει …υποχρέωση (!) να προσκαλεί, και σε κάθε περίπτωση να υποδέχεται, εκπρόσωπο από δευτεροβάθμιο όργανο, όπως είναι η ΟΙΥΕ (!).
Αν είναι πολλές φορές θλιβερή η πολιτική των συνδικαλιστών – στελεχών της ΔΑΣ και του ΠΑΜΕ, στην πραγματικότητα ακόμη πιο θλιβερή και ανησυχητική για τον συνδικαλισμό είναι (θα πρέπει να νοείται) η ανοχή που γνωρίζουν οι τακτικισμοί και οι μεθοδεύσεις των «αρχηγών» της ΔΑΣ και του ΠΑΜΕ όπως αυτή μπορεί να μετριέται στις αντιδράσεις (δηλαδή τη στωική απάθεια) των απλών μελών της ΔΑΣ και του ΠΑΜΕ. Δηλαδή, τα «ταξικά» στελέχη, σε κοινή θέα, βάζουν τις βάσεις για αντικαταστατικά και εν γένει αντισυνδικαλιστικά εκτρώματα, και τα «ταξικά» μέλη ανέχονται, πρακτικώς επιτρέπουν, στα εκτρώματα να συμβούν, να αναπτυχθούν και να ολοκληρωθούν.
Ενάντια στις αντισυνδικαλιστικές πρακτικές, απ’ όποιον πολιτικό χώρο κι αν προέρχονται, μοναδική ασπίδα προστασίας κάθε συλλόγου (ή/και συλλογικότητας) είναι η μαζική εμπλοκή των μελών του στην ενεργητική προάσπιση των κοινών συμφωνιών, των κοινών αποφάσεων, των κοινών διεκδικήσεων και σκοπών του. Ο ΣΕΚΑ έχει κάνει τα πρώτα βήματά του στην πορεία αυτή, πρέπει όμως να επιμείνει και να αντέξει στην πορεία που ήδη έχει αρχίσει να βαδίζει.
