Αλαζονικές προκλήσεις και φούντωμα των αντιθέσεων
στο χώρο της ΝΔ και της Δεξιάς «πολυκατοικίας»
Τα φαινόμενα διενέξεων που έχουν πυκνώσει το τελευταίο διάστημα στο εσωτερικό τοπίο της ΝΔ αλλά και τα γεγονότα που εξελίσσονται στον ευρύτερο κατακερματισμένο πολιτικό χώρο της Δεξιάς καταδεικνύουν τις συνέπειες της σοβαρής πολιτικής φθοράς που έχει υποστεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη και τις ισχυρές πιέσεις που δέχεται από την αυξανόμενη λαϊκή αποστροφή προς την πολιτική της. Είναι φανερό πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μπει σε μια δίνη αυξανόμενης κοινωνικής απομόνωσης από την οποία προσπαθεί να ξεφύγει με δημαγωγικά ψεύδη -όπως έκανε στη ΔΕΘ- και με παραπλανητικές κινήσεις «μπαλώματος» των πιο κραυγαλέων εκφράσεων της σκανδαλώδους πολιτικής της, όπως αυτή της τωρινής παραπομπής -μετά από… τριάμισι χρόνια- σε δίκη του υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου και άλλων τεσσάρων κυβερνητικών στελεχών για την υπόθεση του αποκαλούμενου «μπαζώματος» στα Τέμπη.
Η αποστοίχιση σημαντικού μέρους των ψηφοφόρων της ΝΔ, που καταγράφεται παρατεταμένα ακόμα και από τις ελεγχόμενες δημοσκοπήσεις. Οι εσωκομματικές διαφωνίες και αντιπαραθέσεις στη ΝΔ για τους χειρισμούς που γίνονται από την ηγεσία της ή στελέχη της. Η διευρυνόμενη αποστασιοποίηση στελεχών από την ηγεσία της ΝΔ με προεξάρχουσα εκείνης του Κ. Καραμανλή.
Η ανάπτυξη μιας τάσης αμφισβήτησης και διαδοχής της ηγεσίας Μητσοτάκη, που κινείται μεν καλυμμένα εντός της ΝΔ αλλά ανοικτά και έντονα παράπλευρα της, με πρωτοβουλίες άλλοτε στελεχών της, πρώτα απ’ όλα του Αντ. Σαμαρά. Η πυροδότηση, τέλος, προεκλογικών διεργασιών στο τόξο ΝΔ – ακροδεξιών κομμάτων, στον αστερισμό των οποίων εισήλθε και ο πρόωρα αποφυλακισμένος αρχι-χρυσαυγίτης Ηλ. Κασιδιάρης: Όλα αυτά δεν είναι παρά πολιτικά απότοκα της κατηφορικής πορείας που έχει πάρει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Μιας κατηφορικής πορείας που το υπόβαθρό της είναι τα οδυνηρά αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής τής συνεχούς συμπίεσης του λαϊκού εισοδήματος και της ανεξέλεγκτης εκτόξευσης της ακρίβειας, της βαθιάς οικονομικής και πολιτικής διαφθοράς και του εκφυλισμού της εθνικής πολιτικής σε μια πολιτική εθνικής υποτέλειας, εξάρτησης και ενδοτισμού. Αυτή η πολιτική, καθώς προαναγγέλλει ένα πιο ζοφερό χειμώνα όξυνσης των οικονομικών προβλημάτων και φόβου αρνητικών εξελίξεων σε θέματα εθνικής πολιτικής, επιτείνει την αντικυβερνητική δυσφορία.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά την τεράστια επικοινωνιακή εκστρατεία εξαπάτησης που εξαπόλυσε ο Κυρ. Μητσοτάκης, με τις εξαγγελίες του στη ΔΕΘ, αλλά και λίγο πριν τη ΔΕΘ με την «Εθνική Συμφωνία» για τη μείωση των τιμών από 1η Σεπτέμβρη, για να αναστρέψει το δυσμενές κοινωνικό κλίμα σε βάρος της κυβέρνησής του, αυτή τίποτα δεν απέδωσε. Τα λαϊκά στρώματα ούτε καν αντιλήφθηκαν μείωση τιμών, αντίθετα είδαν νέο κύμα ανατιμήσεων. Και το εξαγγελθέν ευτελές «μέρισμα» σε κοινωνικές ομάδες δεν είχε καμιά κοινωνική απήχηση. Γεγονός που επεσήμαναν και αστικά μέσα ενημέρωσης γράφοντας ότι «οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ αποτελεί πλέον κοινή παραδοχή ότι δεν αγγίζουν την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας», ενώ ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος της ΝΔ Στ. Πέτσας έκανε δημόσια το σχόλιο πως «η φετινή ΔΕΘ έγινε, αλλά είναι σαν να μην έγινε». Σχόλιο που ομολογεί όχι μόνο το ναυάγιο της μητσοτακικής εκστρατείας στη Θεσσαλονίκη, αλλά ένα κλίμα δυσφορίας μέσα στους κόλπους της ΝΔ.
Είναι φανερό πως το τείχος της λαϊκής αποδοκιμασίας που περισφίγγει τη ΝΔ τροφοδοτεί συζητήσεις στις γραμμές της για το ποιοι χειρισμοί πρέπει να γίνουν και διάφορες αντιδράσεις που προκαλούν και αντιπαραθέσεις. Στα πλαίσια αυτά, είχαμε τοποθετήσεις βουλευτών και υπουργών οι οποίοι, «εκλαϊκεύοντας» την επιθετική αντιλαϊκή πολιτική που πρόβαλε με έπαρση ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, έδωσαν σε ερωτήματα για την ακρίβεια και την φτώχεια διαδοχικές αλαζονικές-προκλητικές απαντήσεις. Όπως ότι δεν βλέπουν ακρίβεια στη βενζίνη γιατί βλέπουν την εθνική οδό «γεμάτη με αυτοκίνητα», ότι αν ο κόσμος δεν έχει λεφτά να πληρώσει τη βενζίνη για το αυτοκίνητο «να πάει με τις μαζικές συγκοινωνίες», ότι αυτοί που διαμαρτύρονται είναι «κακομοίρηδες» και όχι «νοικοκύρηδες», ότι υπάρχει «υπερκατανάλωση παντού» και «πραγματική δυνατότητα οι πολίτες να χαίρονται τη ζωή τους και να ζουν μια πολύ καλύτερη πραγματικότητα» και να περνούν «την πιο συγκλονιστική περίοδο ευημερίας»!
Οι νεοδημοκρατικές απαντήσεις-πρόκληση για το λαϊκό αίσθημα, καθώς ξεσήκωσαν μεγαλύτερη κοινωνική αντιπάθεια για την πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, έβγαλαν τη Ντόρα Μπακογιάννη στο προσκήνιο για μια δημόσια παρέμβαση που προσπάθησε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα. Μίλησε για «καβαλημένα καλάμια» στη ΝΔ και ότι «βλέπει αλαζονεία σε υπουργούς και θα έλεγε να ξεκαβαλικέψουνε» και ότι «τέτοια φαινόμενα θα πρέπει να κοπούνε άμεσα». Οι δηλώσεις της, προφανώς, δεν αφορούσαν μόνο όσους εκστόμισαν τα παραπάνω, αλλά αποτέλεσαν σαφώς και αιχμή κατά στελεχών που εμφανίζονται με ηγετικές αξιώσεις και αμφισβητήσεις της ηγεσίας μέσα στη ΝΔ. Δεν άγγιξαν διόλου την ουσία της πολιτικής της κυβέρνησης και αρκέστηκαν μόνο σε εσωτερικές «συστάσεις» στη ΝΔ για το ύφος με το οποίο πρέπει να υποστηρίζεται η πολιτική της.
Παράλληλα, συνεχίζονται οι χειρισμοί παραπλάνησης της κοινής γνώμης είτε με οικονομικές αναγγελίες-κοροϊδία σαν της ΔΕΘ και παρόμοιες που προαναγγέλλονται για τις επόμενες μέρες για το ντίζελ κίνησης και το πετρέλαιο θέρμανσης, είτε με κινήσεις σαν την παραπομπή του Τριαντόπουλου και άλλων 4 παραγόντων σε δίκη για την υπόθεση των Τεμπών. Το παραπλανητικό αυτής της κίνησης αποκαλύπτεται όχι μόνο από το ότι σε αυτήν δεν συμπεριλαμβάνονται άλλα ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια που εμπλέκονται στο έγκλημα και στη συγκάλυψή του αλλά και ότι αυτός ο ελάχιστος αριθμός υπευθύνων παραπέμπεται με κατηγορία σε βαθμό …απλού πλημμελήματος.
Η δυσώδης οσμή των σκανδάλων, ωστόσο, εξακολουθεί να απλώνεται πάνω από την κυβέρνηση της ΝΔ, με αυτά που έχουν ξεσπάσει να παραμένουν ανοικτά και να γίνονται κι άλλες προσπάθειες για την συγκάλυψή τους (πχ με την τροπολογία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ για την αναδρομική νομιμοποίηση των παράνομων επιδοτήσεων), με νέα σκάνδαλα να αποκαλύπτονται, όπως η λειτουργία δικτύων με επικίνδυνες και μη εγκεκριμένες ιατρικές θεραπείες στην οποία εμπλέκονται και στελέχη της ΝΔ. Αλλά και με τη δίκη στο Εφετείο του Ισραηλινού συνταγματάρχη Ντίλιαν για τις υποκλοπές να επίκειται τον ερχόμενο Δεκέμβρη, με τον καταδικασμένο να έχει στείλει «μηνύματα» στο Μέγαρο Μαξίμου στο ενδεχόμενο να μη βρεθεί «λύση» και το τελευταίο να τελεί υπό ανησυχία σε βαθμό που σε μέσα ενημέρωσης της Δεξιάς να δημοσιεύεται πως ο Μητσοτάκης αναζητεί λύση σε «επίπεδο κορυφής» και ότι το θέμα «δεν αποκλείεται να εθίγη στην συνάντηση πού είχε στην Νέα Υόρκη με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ».
Αξιοποιώντας αυτό το κλίμα ο Αντ. Σαμαράς συνεχίζει την κριτική του σε σημεία της κυβερνητικής πολιτικής και επιδιώκει να διευρύνει, με στελέχη και μέλη της ΝΔ αλλά και δυνάμεις από την ακροδεξιά, το κόμμα που δημιουργεί για να κατεβεί στις εκλογές. Η αντιπαράθεσή του με την ηγεσία Μητσοτάκη έχει οξυνθεί, με τον τελευταίο να δηλώνει πως «δεν υπάρχει περιθώριο συνεννόησης με τον Σαμαρά» και να προσπαθεί να περιορίσει τη φυγή νεοδημοκρατών.
Το σκηνικό της διάστασης που έχει δημιουργηθεί στο ανώτατο ηγετικό επίπεδο της ΝΔ συμπληρώνεται και από τη στάση του άλλου πρώην αρχηγού της ΝΔ και πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, ο οποίος συνεχίζει τη δημόσια κριτική του σε πλευρές της πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αν και δεν έχει φτάσει στο σημείο να βρεθεί εκτός ΝΔ, όπως ο Αντ. Σαμαράς, κρατά όλο και μεγαλύτερες αποστάσεις από την ηγεσία της και είναι ενδεικτικό της στάσης του ότι δεν παρέστη στο τελευταίο συνέδριο της ΝΔ. Ο Αντ. Σαμαράς διατηρεί σχέσεις και κοινές δημόσιες παρουσιάσεις με τον Κ. Καραμανλή, ενώ ο Μητσοτάκης, αν και πρόσφατα φέρεται ότι τον χαρακτήρισε σαν «μη ενεργό πολιτικό», κρατά μέσω στελεχών της ΝΔ επαφές μαζί του και αποφεύγει τη ρήξη μαζί του. Οι κινήσεις και των δυο δείχνουν εμφανώς την διαπάλη τους για τη διεκδίκηση του καραμανλικού «ποιμνίου».
Πλάι σε αυτό το διχαστικό σκηνικό δεν περνάνε απαρατήρητες και οι «αποκλίνουσες» παρουσιάσεις «άλλου εσωκομματικού ηγετικού πόλου» της ΝΔ που κάνει κατά διαστήματα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ν. Δένδιας, ως «άλλος εσωκομματικός ηγετικός πόλος» της ΝΔ, με τελευταία εξ αυτών την εκδήλωσή στον Άλιμο για τα 52α γενέθλια της ΝΔ, την οποία προγραμμάτισε για τις δύο Οκτωβρίου τρεις μέρες πριν την αντίστοιχη σχετική κεντρική εκδήλωση με ομιλητή το Μητσοτάκη.
Πλάι σε όλες αυτές τις αντιθέσεις που έχουν αναπτυχθεί μέσα στη ΝΔ, η ηγεσία του Μητσοτάκη έχει να αντιμετωπίσει και την πίεση από τα ακροδεξιά κόμματα, στα οποία τώρα ήλθε να προστεθεί και η πολιτική κίνηση της «Ελληνικής Συμμαχίας» του αποφυλακισθέντος Ηλ. Κασιδιάρη. Η ηγεσία Μητσοτάκη προσπαθεί, ενόψει των εκλογών, να χειριστεί αυτή την πίεση των ακροδεξιών κομμάτων με μια τακτική η οποία με υιοθέτηση ακροδεξιών θέσεων -όπως πχ για το μεταναστευτικό και με παρασκηνιακές συναλλαγές μαζί τους- επιδιώκει να αποτρέψει διαρροή ψήφων προς αυτά και να οικειοποιηθεί ψήφους τους, καθώς να τα χρησιμοποιήσει για να κόψει ψήφους από το κόμμα Σαμαρά.
Η χρεοκοπία της κυβερνητικής πολιτικής έχει μετατρέψει σε αθεράπευτο πονοκέφαλο της ηγεσίας της ΝΔ την καταγραφόμενη μεγάλη πτώση της εκλογικής επιρροής, καθώς εκτός από το κύριο πρόβλημα της αυξανόμενης και έντονης λαϊκής αποδοκιμασίας της έχει να αντιμετωπίσει και το κουβάρι των προβλημάτων που της έχουν προσθέσει οι αναπτυσσόμενες αντιθέσεις στο εσωτερικό της και οι απειλές για μεγαλύτερη μείωση του εκλογικού ποσοστού της από το κόμμα του Σαμαρά και τα άλλα ακροδεξιά κόμματα που διεκδικούν ψήφους από την ίδια δεξαμενή των δεξιών ψηφοφόρων και μέσα σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο ανόδου της ακροδεξιάς.
Τα προβλήματά της αυτά θα ενταθούν καθώς η κυβερνητική πολιτική προμηνύει ένα ακόμα πιο δύσκολο χειμώνα για τα λαϊκά στρώματα.
