Ένα μήνα τώρα οι δυνάμεις των Χούθι στην Υεμένη, με μια μεγάλη στρατιωτική τους κίνηση, απελευθέρωσαν τμήματα της επικράτειας της Υεμένης από την κυβέρνηση των ανδρείκελων της Σαουδικής Αραβίας, την κυβέρνηση που αναγνωρίζει και στηρίζει όλη η ιμπεριαλιστική Δύση.
Η νέα αυτή φάση δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά ένα νέο επεισόδιο στον πολύχρονο αγώνα για την εθνική απελευθέρωση της Υεμένης από την ξένη εξάρτηση και από το καθεστώς των ντόπιων υποτακτικών της. Σε αυτό τον αγώνα πρωτοστατεί το λαογέννητο κίνημα των Χούθι, διεξάγοντας έναν αγώνα δίκαιο και απελευθερωτικό.
Αυτό τον αγώνα και με αυτό το θετικό πρόσημο οφείλει να στηρίζει το κομμουνιστικό κίνημα, ανεξάρτητα από επιτυχίες ή αποτυχίες, πόσο δε μάλλον όταν κερδίζει έδαφος απέναντι στον αντιδραστικό άξονα των ΗΠΑ, Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας και των εσωτερικών στηριγμάτων τους, που έχει απέναντί του.
Τόσο παλιότερα όσο και τώρα, όσο κι αν ψάξει κανείς στο Ριζοσπάστη και στα κείμενα, τις τοποθετήσεις και τις ομιλίες των στελεχών του ΚΚΕ, δε θα βρει ούτε μισή λέξη στήριξης και συμπάθειας για αυτό τον αγώνα. Το αντίθετο!
Το ΚΚΕ εντάσσει τον αγώνα των Χούθι, όπως και τους αγώνες όλων των λαών της Μέσης Ανατολής, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στους πολέμους του κεφαλαίου, στους πολέμους που διεξάγουν αστικές δυνάμεις μεταξύ τους για τα δικά τους συμφέροντα, απέναντι στους οποίους ο λαός μας και όλοι οι λαοί πρέπει να βρίσκονται απέναντι και αμέτοχοι, καθώς το ΚΚΕ θεωρεί πως είναι πόλεμοι άδικοι από κάθε πλευρά.
Στις αποφάσεις του ΚΚΕ από το τελευταίο, το 22ο Συνέδριο, στο σημείο που αναφέρεται στον «ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή», διαβάζουμε:
«Ανάλογα συμφέροντα του κεφαλαίου κρύβονται και πίσω από τη στάση των άλλων αστικών τάξεων της περιοχής (Αιγύπτου, Σαουδικής Αραβίας, Εμιράτων, Κατάρ κ.ο.κ.). Οι ανταγωνισμοί αυτών των δυνάμεων οδήγησαν στην ανταλλαγή χτυπημάτων μεταξύ Ισραήλ και Ιράν – Υεμένης, στην ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο και στην κατοχή εδαφών του, όπως και στην ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία».
Αναπαραγωγή της αντιδραστικής δυτικής προπαγάνδας
Καθημερινά ο Ριζοσπάστης μιλάει για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή και για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ερυθρά Θάλασσα.
«Από την Ουκρανία και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι το Ιράν, τον Περσικό Κόλπο, την Υεμένη, τον Λίβανο και τη Συρία, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και η επέκταση των πολεμικών μετώπων είναι αδιάψευστοι μάρτυρες για την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου».
Ριζοσπάστης 16/9/2026
Από τις στήλες του αναπαράγεται ατόφια η ιμπεριαλιστική προπαγάνδα που θέλει τους Χούθι αντιπροσώπους (proxy) του Ιράν:
«Τα τελευταία χρόνια το Ιράν επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή του στην περιοχή, με έναν συνδυασμό στρατιωτικών, οικονομικών και πολιτιστικών πρωτοβουλιών, διαμορφώνοντας το αποκαλούμενο “σιιτικό τόξο”, που διαπερνά το Ιράκ, την Παλαιστίνη, τη Συρία, τον Λίβανο και την Υεμένη».
Ριζοσπάστης 21/6/2026
Όχι μόνο τους Χούθι, αλλά όλες τις δυνάμεις, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου και όλης της Μέσης Ανατολής που μάχονται ενάντια στις αμερικανοϊσραηλινές επιδιώξεις, τις εμφανίζει, ξεπατικώνοντας το ιμπεριαλιστικό αφήγημα, ως ενεργούμενα του Ιράν και μάλιστα κάτω από την ομπρέλα ενός θρησκευτικού τόξου, διαστρεβλώνοντας ποικιλοτρόπως την πραγματικότητα.
Χωρίς να μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, να αναφέρουμε μόνο, απέναντι στην παραποίηση της αλήθειας, πως η Χαμάς, που ως κίνημα έχει κυρίως πολιτικά αλλά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά, δεν είναι καν σιιτικό -όπως βολεύει τη δυτική προπαγάνδα που αμάσητα αναπαράγει ο Ριζοσπάστης- αλλά σουνιτικό. Αλλά σε κάθε περίπτωση, τόσο για τις δυνάμεις της Χαμάς και όλης της παλαιστινιακής αντίστασης, όσο και για όλους τους λαούς που μάχονται, η κύρια πλευρά είναι ο πολιτικός αγώνας τους απέναντι στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, τον ισραηλινό σιωνισμό και τα ντόπια αντιδραστικά καθεστώτα που συνεργάζονται μαζί τους. Πρόκειται αντικειμενικά για αγώνες, αντιιμπεριαλιστικούς, αντισιωνιστικούς και εθνικοαπελευθερωτικούς.
Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα ή «πληρεξούσιοι» του ιμπεριαλισμού;
Το ΚΚΕ όχι μόνο δεν στηρίζει το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα της Υεμένης, αλλά ούτε καν συγκινείται από τη στάση των Χούθι απέναντι στην Παλαιστίνη, όταν στάθηκε η πρώτη δύναμη διεθνώς που αντέδρασε στην ισραηλινή γενοκτονία στη Γάζα, χτυπώντας τα ισραηλινά πλοία, πληρώνοντας με γενναιότητα το τίμημα και δεχόμενη στη συνέχεια τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ, καθώς και την επιχείρηση «Ασπίδες» στην οποία συμμετείχαν και ελληνικά πολεμικά πλοία.
Το ΚΚΕ μένει ασυγκίνητο από την ανιδιοτελή και ηρωική στάση των Χούθι, καθώς εντάσσει την πάλη τους, όπως και όλων των δυνάμεων, ακόμη και της Παλαιστίνης, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που, κατά τα λεγόμενά του, μαίνεται στη Μέση Ανατολή μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Σε αυτό το πλαίσιο ενός άδικου από κάθε μεριά πολέμου εντάσσει το ΚΚΕ κάθε αγώνα και κάθε πόλεμο στην περιοχή. Κάτω από αυτό το πρίσμα αντιμετωπίζει και κρατάει ίσες αποστάσεις στον πόλεμο που εξαπέλυσαν στο Ιράν, στο Λίβανο, ακόμη και στην Παλαιστίνη, παρά τα όσα καιροσκοπικά λέει, θέλοντας να μη χάσει την επαφή με τα πλατιά αισθήματα του ελληνικού λαού που αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα μιας γενοκτονίας και ενός ηρωικού αγώνα στα παλαιστινιακά χώματα.
Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω απόσπασμα από στέλεχος του ΚΚΕ, τον Γ. Λιονή, μέλος της ΚΕ, σε ομιλία του για τον πόλεμο στην Παλαιστίνη:
«…πρόκειται στην πραγματικότητα για τον ίδιο πόλεμο, για τον πόλεμο ΗΠΑ – BRICS, για τον πόλεμο για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Μόνο που τώρα είναι ένας proxy πόλεμος (πόλεμος δι’ αντιπροσώπων), όπως λένε οι αστοί, η νέα φράση της περιόδου, ένας πόλεμος που γίνεται χρησιμοποιώντας Ισραηλινούς, και Παλαιστινίους από την άλλη πλευρά. Πίσω από τους Ισραηλινούς βρίσκονται οι Αμερικανοί, ενώ τους Παλαιστινίους τους στηρίζουν πρώτα οι Ιρανοί και μετέπειτα ολόκληρο το σύμπλεγμα των BRICS».
Μια τέτοια συκοφαντική θέση, τόσο για τον αγώνα για λευτεριά της Παλαιστίνης όσο και για το κομμουνιστικό κίνημα, στο όνομα του οποίου μιλάει το ΚΚΕ, αποτελεί τη βασική του θέση για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή όσο και για τον κόσμο.
Από μια τέτοια τοποθέτηση, που λέει πως στη Μέση Ανατολή και στον κόσμο πίσω από κάθε σύγκρουση μαίνεται ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός και η αντιπαράθεση για την παγκόσμια ιμπεριαλιστική πρωτοκαθεδρία, πηγάζει η θέση του ΚΚΕ για κάθε πολεμικό μέτωπο και σύρραξη στον πλανήτη και στη Μέση Ανατολή, καθορίζοντας πως οι λαοί πρέπει να συρθούν στη βαθιά λαθεμένη γραμμή των ίσων αποστάσεων και να μετατραπούν σε στηρίγματα των επιτιθέμενων, σε στήριγμα της ισραηλινής θηριωδίας και της αμερικανικής επιθετικότητας.
Την αποτύπωσε και ο Κουτσούμπας στην ομιλία του το Μάρτιο στο Σύνταγμα, λίγες μέρες μετά τη βάρβαρη επίθεση των αμερικανοισραηλινών στο Ιράν:
«Πίσω από κάθε πολεμική εστία της εποχής μας θα βρει κανείς τη μεγάλη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, αφού σήμερα η πρωτιά των ΗΠΑ απειλείται από την Κίνα. Για αυτούς τους ανταγωνισμούς οι λαοί γίνονται παρανάλωμα. Το παράδειγμα του Ιράν είναι χαρακτηριστικό, γιατί αυτή η μεγάλη καπιταλιστική οικονομία αποτελεί βασικό προμηθευτή πετρελαίου της Κίνας, ενώ φιλοξενεί ένα μεγάλο μέρος του χερσαίου τμήματος του κινέζικου “δρόμου του μεταξιού”. Διατηρεί ανεπτυγμένες σχέσεις με τη Ρωσία, αποτελεί μέλος των BRICS και του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού άξονα. Διαθέτει πλούσια αποθέματα πετρελαίου».
Για το ΚΚΕ οι θύτες, δηλαδή οι εμπρηστές του πολέμου που σκορπούν τον όλεθρο και την καταστροφή στη Μέση Ανατολή, γίνονται ένα με τα θύματά τους.
Τα ποτάμια αίματος που χύνει ο Παλαιστινιακός λαός για την ελευθερία του, ο λαός του Ιράν για την υπεράσπιση της πατρίδας του, οι λαοί της Υεμένης και του Λιβάνου για την ανεξαρτησία της χώρας τους από τις ξένες δυνάμεις, δεν είναι παρά «παρανάλωμα» σε μια διένεξη για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Οι λαοί αυτοί και ο αγώνας τους δεν είναι παρά ενεργούμενα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Τέτοια διαστρέβλωση και τέτοια κακοποίηση της πραγματικότητας· τέτοια προσβλητική στάση απέναντι στις θυσίες των λαών!
«Πέντε χρόνια μετά», αναφέρει σε συνέντευξη του στην εφ.συν. 26/9/26 ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του Π.Γ. του ΚΚΕ, «η πλειοψηφία του ελληνικού λαού καταλαβαίνει ότι αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, δεν γίνεται ούτε για ελευθερίες, ούτε για δημοκρατίες, είναι μια αχαλίνωτη σύγκρουση ανταγωνιστών».
Πόσο πιο προσβλητικά και πόσο πιο υποτιμητικά για τους αγώνες των λαών της Μέσης Ανατολής μπορεί να μιλήσει το ΚΚΕ;
Και συνεχίζει λέγοντας:
«...Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στο μέρος της μιας πλευράς και ο ελληνικός λαός πληρώνει τεράστιο κόστος, όπως στην ενέργεια κλπ. Η Ελλάδα είναι σε λάθος πλευρά. Η Ελλάδα εμπλέκεται σε ένα μακελειό το οποίο κοστίζει…».
Προστασία της κυβέρνησης και φραγμός στο αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό και αντιφασιστικό κίνημα
Το ΚΚΕ εγκαλεί την ελληνική κυβέρνηση και καλεί τον ελληνικό λαό υποδεικνύοντας ότι δεν θα πρέπει να είναι με καμία πλευρά· πως αυτή η στάση των ίσων αποστάσεων από κάθε πλευρά είναι η «σωστή πλευρά της ιστορίας», επιστρατεύοντας μάλιστα το επιχείρημα πως η συμμετοχή κοστίζει και δεν συμφέρει.
Μικρόψυχα και μικροϋπολογιστικά, κάπως σαν ελβετική ουδετερότητα.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν συμμετέχει σε έναν άδικο από κάθε μεριά πόλεμο, όπως λέει το ΚΚΕ, αλλά συμμετέχει ενεργά δίπλα στην αμερικανική θηριωδία, στα σιωναζιστικά τέρατα και τους εμίρηδες μοναρχοφασίστες πετρελαιάδες, απέναντι σε λαούς που μάχονται για την ελευθερία τους σε έναν δίκαιο πόλεμο… Και αυτό δεν είναι το ίδιο για την αποκάλυψη της πολιτικής της μπροστά στον ελληνικό λαό!
Το ζήτημα του κόστους της συμμετοχής στον πόλεμο έπεται!
Το ΚΚΕ με τη γραμμή του προστατεύει την κυβέρνηση μπροστά στο λαό, συσκοτίζοντας την πραγματική της στάση.
Ο ελληνικός λαός έχει να «κερδίσει» πολλά από την πλατιά έκφραση της αδελφικής αλληλεγγύης και αν, κάτω από έναν σωστό πολιτικό προσανατολισμό, κινητοποιηθεί στο πλάι των λαών που μάχονται για τη λευτεριά τους. Μόνο να «πλουτίσει» μπορεί σε πολιτικό περιεχόμενο, μόνο το δικό του ανάστημα μπορεί να ψηλώσει και μόνο οι δικοί του αγώνες μπορούν να ωφεληθούν από τη στήριξη των λαών που θυσιάζονται σε δίκαιους αγώνες απέναντι στους κοινούς αντιπάλους: τον ιμπεριαλισμό και το φασισμό.
Το ΚΚΕ με τη γραμμή του δρα παραλυτικά, ορθώνει τείχη και καταπνίγει την έκφραση μιας τέτοιας πλατιάς στήριξης και πολιτικής ενεργοποίησης. Ορθώνει τείχη και εμποδίζει να περάσουν τα μηνύματα που στέλνουν οι λαοί της Μέσης Ανατολής και το μήνυμα των αγώνων τους, πως οι πάνοπλες δυνάμεις των Αμερικανών, των Ισραηλινών και των βαθύπλουτων πετρελαιομοναρχών δεν είναι ανίκητες, όπως αποδεικνύεται στα μέτωπα της Παλαιστίνης, του Ιράν, της Υεμένης και του Λιβάνου.
Το ΚΚΕ δεν είναι μόνο του…
Τέτοιες και παρόμοιες θέσεις δεν τις μονοπωλεί το ΚΚΕ. Προβάλλονται συστηματικά από δυνάμεις του τροτσκιστικού ρεύματος μέσα από το πρίσμα του λεγόμενου «αντικαπιταλισμού», ενώ προβάλλονται και από το ΚΚΕ (μ-λ), που λέει πως μπροστά μας, έχουμε έναν πόλεμο ανάμεσα σε «λύκους» (ΗΠΑ-Ισραήλ) και «τσακάλια» (Ιράν)! Έναν πόλεμο, δηλαδή, αντιδραστικό και από τις δύο πλευρές, ανάμεσα σε πολεμοχαρείς δυνάμεις, ενώ αναφέρεται με χλευαστικό τρόπο στο «λεγόμενο», όπως γράφει, «άξονα της αντίστασης» και στους «πληρεξουσίους» του Ιράν, τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι, αναπαράγοντας ατόφια την αντιδραστική δυτική προπαγάνδα.
