Με τη βάρβαρη αντιμεταναστευτική τροπολογία που πέρασε η κυβέρνηση της ΝΔ και ο νέος υπουργός Πλεύρης, γνωστός για το ρατσιστικό του μίσος και τις φασιστικές αντιλήψεις του, αναστέλλεται η διαδικασία παροχής ασύλου στους καταπονημένους και άπορους μετανάστες, κηρύσσοντάς τους ανοιχτά ως «εχθρούς» που με την αναζήτηση ασύλου διαπράττουν ποινικό αδίκημα. Κηρύσσουν δηλαδή τους μετανάστες εχθρούς, που παραβιάζουν τα σύνορα για να χαρακτηριστούν -θεσμικά πια- ως παραβάτες του κοινού ποινικού δικαίου, τους οποίους η κυβέρνηση της ΝΔ μπορεί να συλλάβει, να τους επιβάλει βαριές ποινές φυλάκισης, αλλά και να τους επαναπροωθήσει και να τους θαλασσοπνίξει. Είναι χαρακτηριστικό ότι το υπουργείο Μετανάστευσης δεν έχει ούτε αυτή την υποχρέωση της καταγραφής(!) των μεταναστών, έτσι ώστε, με την ψήφιση αυτής της τερατώδους τροπολογίας, ουσιαστικά να αναγνωρίζεται στο κράτος η δυνατότητα… να συλλαμβάνει, να φυλακίζει και να θαλασσοπνίγει ανεξέλεγκτα ανθρώπους, στους οποίους δεν αναγνωρίζεται καν το δικαίωμα της ύπαρξης.
Κι αν η κυβέρνηση της ΝΔ έχει κάνει φανερό εδώ και καιρό το αντιδραστικό και ακροδεξιό περιεχόμενο της πολιτικής της, εξίσου εξοργιστική ήταν και η στάση των δυνάμεων της λεγόμενης κεντροαριστεράς, πρώτα απ’ όλα του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των μικρότερων κομμάτων.
Το ΠΑΣΟΚ με μια ανεκδιήγητη τοποθέτηση, αφού συντάχθηκε με την πρόταση αντισυνταγματικότητας που κατέθεσε η Ζ. Κωνσταντοπούλου, στη συνέχεια δεν καταψήφισε την τροπολογία αλλά ψήφισε «παρών». Μάλιστα ο ίδιος ο Ανδρουλάκης, σχολιάζοντας τη σχετική προαναγγελία της κατάθεσης της τροπολογίας, είχε πει: «Εμείς θα ψηφίσουμε “παρών” στην τροπολογία, γιατί δεν φέρνει λύση. Είναι επικοινωνιακό παιχνίδι». Ώστε για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μια απάνθρωπη αντιμεταναστευτική πολιτική, αλλά απλά ένα επικοινωνιακό σόου που δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα.
Και για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία για το πώς το ΠΑΣΟΚ τοποθετείται απέναντι στο προσφυγικό δράμα, ανέλαβε να εξηγήσει τη στάση του ο εκπρόσωπος τύπου του Κώστας Τσουκαλάς, ο οποίος δήλωσε πως «θεωρούμε ότι πέραν των ζητημάτων αντισυνταγματικότητας η πολιτική της κυβέρνησης είναι ατελέσφορη, θέλαμε να στείλουμε ένα μήνυμα ότι είναι μια λάθος επιλογή… Το «παρών» σηματοδοτεί και το ότι δεν είναι επιλογή η αδράνεια και η αμηχανία. Εδώ υπάρχει ένα υπαρκτό ζήτημα που θέλει αποτελεσματική αντιμετώπιση, μέτρα και ταυτόχρονα σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα». Πρόκειται στην πραγματικότητα για μια… ντροπαλή τοποθέτηση αποδοχής της πολιτικής της ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ σύμφωνα με το οποίο δεν πρέπει να υπάρχει αδράνεια και αδυναμία και πως πρέπει να έχει δηλαδή την κατάλληλη δράση και πυγμή !
Οι αναφορές στα ανθρώπινα δικαιώματα μόνο σε αυτούς που έχουν κοντή μνήμη μπορούν να απευθύνονται, αφού δεν είναι μακριά τα γεγονότα στον Έβρο. Τότε που η κυβέρνηση χαρακτήριζε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως εισβολείς. Τότε ακριβώς δηλαδή που το ΠΑΣΟΚ είχε ψηφίσει ανοιχτά αντίστοιχη αντιμεταναστευτική τροπολογία της τότε κυβέρνησης της ΝΔ. Το ομολογούν και οι ίδιοι άλλωστε με τον Τσουκαλά να υπογραμμίζει ότι το ΠΑΣΟΚ θέλησε με τη στάση του να εκφράσει τη διαφωνία του «σε μια αποτυχημένη και αναποτελεσματική συνταγή που φέρνει η κυβέρνηση, διότι ακριβώς υπάρχουν σημαντικές διάφορες από την περίπτωση του Έβρου το 2020».
Στην πραγματικότητα και στις δύο περιπτώσεις η πολιτική του ΠΑΣΟΚ παραμένει ίδια στην ουσία της με αυτήν της κυβέρνησης. Η τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ ότι «Το «παρών» σηματοδοτεί και το ότι δεν είναι επιλογή η αδράνεια και η αμηχανία», σημαίνει ότι στην ουσία στοιχίζεται πίσω από την κυβερνητική στάση μη βλέποντας κατατρεγμένους ανθρώπους, θύματα των πολέμων και των επεμβάσεων των ιμπεριαλιστών, αλλά κίνδυνο και απειλή που πρέπει να αντιμετωπιστεί χωρίς «αδράνεια και αμηχανία».
Από τη μεριά τους οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται να μιλούν στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διεθνών συμβάσεων. Ο Φάμελλος επισκεπτόμενος το Ρέθυμνο προχώρησε σε δηλώσεις που υποτίθεται βρίσκονται απέναντι από την κυβέρνηση. «… είμαστε απόλυτα αντίθετοι με μία κλειστή, μεγάλη δομή-φυλακή που θέλει να κάνει εδώ στην Κρήτη ο κ. Μητσοτάκης, ανταποκρινόμενος σε αυτό που συμφώνησε με την ακροδεξιά της Ευρώπης, να είμαστε η φυλακή της Ευρώπης. Όχι!». «Η Ελλάδα έχει διεθνείς υποχρεώσεις και πρέπει να τις σέβεται. Ο κ. Μητσοτάκης δεν σέβεται ούτε τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, αλλά ούτε και τις ανάγκες των πολιτών, των προσφύγων και των μεταναστών». Και διάφορα ακόμα είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ξεχνώντας την πολιτική που ακολούθησε όταν βρέθηκε στην κυβέρνηση. Και η πολιτική αυτή ήταν η εφαρμογή της πολιτικής που καταγγέλλει ο σημερινός πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Η δημιουργία του όνειδους της Μόριας και της Ειδομένης. Των στρατοπέδων συγκέντρωσης των μεταναστών, των μεγάλων δομών-φυλακών δηλαδή που τώρα ο Φάμελλος καταδικάζει. Των άστεγων κατατρεγμένων ανθρώπων που, για την τότε υπουργό μεταναστευτικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ Χριστοδουλοπούλου, δεν ήταν άστεγοι αλλά λιάζονταν στις πλατείες. Όσο λοιπόν και αν σήμερα και ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για τις διεθνείς συμβάσεις των δικαιωμάτων των μεταναστών, όσο και αν επικαλείται ακόμα και τον ΟΗΕ, στην πραγματικότητα όσο ήταν στην κυβέρνηση, η πολιτική του ήταν μια αντιμεταναστευτική πολιτική υπαγορευμένη από τη σιδηρόφρακτη ΕΕ που έκανε τη χώρα αποθήκη ψυχών.
Αναζητούνται εναλλακτικές…
Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα ο Μητσοτάκης, στην πρόσφατη ομιλία του στη Βουλή, επιχείρησε να επιτεθεί στον Τσίπρα. Στην πραγματικότητα η βασική τοποθέτησή του δεν αφορούσε τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα αλλά τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σήκωσε το γάντι για να απαντήσει στον πρωθυπουργό ότι επέρχεται η τιμωρία του. Πίσω από τις τοποθετήσεις αυτές είναι τα σενάρια μερίδων της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης που ψάχνει να βρει την εναλλακτική απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία βουτηγμένη στα σκάνδαλα, τη διαφθορά και στην πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης θα πληρώσει αργά ή γρήγορα τα επίχειρα της πολιτικής της. Πρόκειται για συνεχείς προσπάθειες αναδιαμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού προκειμένου να διασφαλιστεί όμως η συνέχεια της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής. Και η επιστροφή Τσίπρα, όποια μορφή και αν πάρει, αυτό ακριβώς έρχεται να υπηρετήσει, όπως και έκανε όσο ήταν πρωθυπουργός.
