Σε μια «νέα» Μέση Ανατολή απλώνεται η φλόγα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα
Με ένα ακόμη μπαράζ εμπρηστικών δηλώσεων του Τραμπ, με διαρροές και δημοσιεύματα σε Αμερική και Ισραήλ να κάνουν λόγο για νέα επικείμενη επίθεση στο Ιράν και με τις ΗΠΑ να ενισχύουν τη δύναμη πυρός στην Αραβική θάλασσα με τρία αεροπλανοφόρα και συγκέντρωση στρατού και συστημάτων, η περαιτέρω κλιμάκωση του πολέμου φαίνεται να γίνεται πάλι το κυρίαρχο σενάριο στη Μέση Ανατολή.
Τα σενάρια της νέας επίθεσης φουντώνουν σε ΗΠΑ και Ισραήλ όσο οι δύο χώρες πλησιάζουν σε εκλογικές αναμετρήσεις, που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις θα οδηγήσουν και στις δύο περιπτώσεις σε ήττα των κυβερνητικών δυνάμεων. Ειδικά στο Ισραήλ όπου ο συνασπισμός του Νετανιάχου φαίνεται να μην μπορεί να διατηρηθεί στην εξουσία μετά τις 26/10, μια νέα επίθεση, όπως προδικάζουν τα ισραηλινά ΜΜΕ, θα οδηγούσε σε νέα επ’ αόριστο αναβολή των εκλογών. Με δεδομένο πάντα ότι τέτοια πολεμικά σενάρια, δημοσιεύματα και τρομοκρατικές δηλώσεις έχουν επαναληφθεί αναρίθμητες φορές τους τελευταίους μήνες, δεν μπορεί κανείς να υποτιμά τα αδίστακτα τέρατα των ΗΠΑ και του σιωνισμού και τη σοβαρή πιθανότητα να προχωρήσουν σε νέα επίθεση ακόμη και πριν τις 26 Οκτώβρη.
Άλλωστε, η πολιτική κρίση ειδικά στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όπου εκδηλώνεται ακόμη και στις τάξεις του κόμματος των ρεπουμπλικάνων, σίγουρα αντανακλά και τις αρνητικές εξελίξεις για τα σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή και έναν πόλεμο που, παρά το τεράστιο τίμημα που είχε για τις ΗΠΑ, μέχρι στιγμής, έχει οδηγήσει σε μια σοβαρή ήττα την υπερδύναμη.
Και στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα με το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί μια νέα επίθεση προεκλογικά για τον Νετανιάχου, η πραγματική αιτία για τα νέα σενάρια επίθεσης είναι ακριβώς αυτή η ήττα που, όσο και αν προσπαθεί ο Τραμπ εδώ και 6 μήνες να παρουσιάσει την έκβαση του πολέμου του ως μια ακόμη νίκη των ΗΠΑ, τα γεγονότα τον περιγελούν. Γεγονότα που καθημερινά πιστοποιούν τις σοβαρές απώλειες που υπέστησαν οι ΗΠΑ σε αυτό τον πόλεμο και το αρνητικό ντόμινο εξελίξεων που προκάλεσε για αυτές στην περιοχή. Εξελίξεις που οδηγούν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή, σε ένα όλο και πιο σύνθετο αδιέξοδο.
Αρραγές εσωτερικό μέτωπο και ισχυροποίηση του Ιράν
Το Ιράν, παρουσιάζοντας ένα αρραγές μέτωπο στο εσωτερικό του, έχοντας καταφέρει τεράστιας σημασίας χτυπήματα στις στρατιωτικές υποδομές των ΗΠΑ στην περιοχή και αποδεικνύοντας ότι μπορεί να διατηρεί τον έλεγχο των στενών του Ορμούζ, όχι απλά δεν αποδυναμώθηκε όπως προπαγανδίζουν οι επιτιθέμενοι των ΗΠΑ Ισραήλ, αλλά ενισχύει καθημερινά τις θέσεις του και την επιρροή του στην περιοχή. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο αναπλήρωσε τις απώλειες σε έμψυχο δυναμικό και πριν από όλα στην ηγεσία του, ενώ απέδειξε ότι είναι ικανό σε ελάχιστο χρόνο να ξαναφτιάξει πολιτικές και στρατιωτικές υποδομές που επλήγησαν από τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ-Ισραήλ. Η σθεναρή στάση του Ιράν όλη αυτή την περίοδο στις διαπραγματεύσεις, η ομπρέλα που απλώνει πάνω από τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα της περιοχής, η αλλαγή ισορροπιών σε όλη τη Μέση Ανατολή, είναι ισχυρά δεδομένα που επισφραγίστηκαν και με την σημαντική ομιλία του προέδρου του Ιράν στον ΟΗΕ. Για όλους αυτούς του λόγους είναι βέβαιο ότι οι εμπρηστές του πολέμου σε ΗΠΑ Ισραήλ, λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη τις απαντήσεις του Ιράν στα σενάρια μιας νέας επίθεσης, με βάση τις οποίες «υπόσχεται» από το χτύπημα των αμερικάνικων αεροπλανοφόρων και του Ισραήλ, μέχρι στρατιωτικές επεμβάσεις σε χώρες του κόλπου που φιλοξενούν δυνάμεις και υποδομές των ΗΠΑ.
Στη Μέση Ανατολή έγινε σμπαράλια το παραμύθι της προστάτιδας υπερδύναμης
Κρίσιμες για ΗΠΑ-Ισραήλ είναι και οι εξελίξεις στα κράτη και τις μοναρχίες του κόλπου. Αφού οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν τα εδάφη και τις υποδομές των «συμμάχων» τους για την απρόκλητη και πρόστυχη επίθεση που εξαπέλυσαν στο Ιράν, σταδιακά τους εγκαταλείπουν. Σαουδική Αραβία, Κατάρ, ΗΑΕ κλπ, έχοντας μετατρέψει τα εδάφη τους σε στόχο των ιρανικών αντιποίνων, απέδειξαν σε όλο τον κόσμο ότι δεν υπάρχουν προστάτες. Τα πολυδιαφημισμένα αμερικάνικα και ισραηλινά αντιαεροπορικά συστήματα αποδείχθηκαν διάτρητα και ανίκανα να προστατεύσουν ακόμη και τις αμερικάνικες βάσεις στην περιοχή.
Για τις υποδομές των ίδιων των «προστατευόμενων» ούτε λόγος. Τώρα ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός αναγκάζεται να αποσυρθεί από τις θέσεις και τις βάσεις του και αφήνει τους λακέδες του ξεκρέμαστους. Αυτό αναπόδραστα τροφοδοτεί πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό αυτών των χωρών, που φτάνουν να αναζητούν νέες προστασίες και συμμάχους στην Τουρκία και το Πακιστάν με τη συμφωνία της Μέκκας.
Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική ρευστότητα που διαμορφώνεται σε χώρες στηρίγματα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού είναι άλλο ένα ακόμη στοιχείο που αποτυπώνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η υπερδύναμη μετά την επίθεση στο Ιράν. Και σίγουρα οι εξελίξεις αυτές αποτελούν ένα ισχυρό μήνυμα στις απανταχού δυνάμεις της υποτέλειας στην υπερδύναμη με το αφήγημα της «ισχυρής προστασίας» που παρέχει αυτή. Ένα σαφές μήνυμα που μόνο οι ντόπιοι λακέδες καμώνονται ότι δεν καταλαβαίνουν.
Στην Υεμένη φουντώνει ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας
Στην Υεμένη, παρά τις μεγάλης κλίμακας επιθέσεις που εξαπέλυσε η Σαουδική Αραβία με τους συμμάχους της, η προέλαση των δυνάμεων των Ανσαραλάχ (Χούθι) συνεχίζεται. Την Τετάρτη (14/10) είχαν ήδη μπει στα προάστια της Ταΐζ, μιας ακόμη σημαντικής πόλης (με πληθυσμό περίπου 500.000). Την ίδια στιγμή, σε απάντηση στην επίθεση των Σαουδαράβων, έπληξαν με πυραύλους υποδομές σε όλη την Σαουδική Αραβία, από το αεροδρόμιο στο Ριάντ μέχρι λιμάνια και εγκαταστάσεις της Αράμκο. Ο εγχώριας κατασκευής πύραυλος (Palestine 2) αποδεικνύεται ότι μπορεί να διαπεράσει την αντιαεροπορική ομπρέλα των αμερικάνικων patriot που διαθέτει η Σαουδική Αραβία και που αποτελεί το κύριο σύστημα αεράμυνας όλων των χωρών της αμερικάνικης σφαίρας επιρροής.
Μέχρι στιγμής και με δεδομένες τις νέες ισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί, παρά την «απειλή» που αποτελεί για το στρατόπεδο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ η επέλαση του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος στην Υεμένη, δεν φαίνεται να μπορούν με στρατιωτικούς όρους να το ανακόψουν. Ενδεικτικό της δύσκολης κατάστασης στην οποία έχουν βρεθεί οι μονάρχες της Σαουδικής Αραβίας είναι το γεγονός ότι απάντησαν αρνητικά σε αίτημα του Ισραήλ να συνδράμει με βομβαρδισμούς στην επιχείρηση εναντίον των Χούθι. Την ίδια στιγμή οι δηλώσεις της Τουρκίας και του Πακιστάν ότι θα συνδράμουν με στρατό τη Σαουδική Αραβία (στα πλαίσια της συμφωνίας της Μέκκας) έχουν μείνει απλά δηλώσεις παρά τη συνεχιζόμενη επέλαση των Χούθι.
Για τις κρίσιμες εξελίξεις στην Αραβική χερσόνησο και τη Σαουδική Αραβία, σιγή ιχθύος τηρεί μέχρι στιγμής η ελληνική κυβέρνηση. Διατηρώντας μια ελληνική συστοιχία patriot σε μια χώρα που έχει γίνει στόχος εκτεταμένων (και επιτυχημένων όπως φαίνεται) πυραυλικών επιθέσεων, αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες για τη συνεχιζόμενη εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο με την πλευρά των επιτιθέμενων εγκληματιών των ΗΠΑ-Ισραήλ, για τους τεράστιους κινδύνους στους οποίους υποβάλλει το στρατιωτικό προσωπικό, καθώς και για το υπέρογκο κόστος της συμμετοχής στον πόλεμο αυτών των συστημάτων, όπως και των ελληνικών φρεγατών που επιχειρούν στην περιοχή.
Με την αντίσταση και τους αγώνες των λαών!
Στην Παλαιστίνη, την Υεμένη, το Λίβανο και το Ιράν, οι λαοί της Μέσης Ανατολής με μεγάλο τίμημα έχουν υψώσει τη σημαία του αγώνα για ελευθερία και εθνική ανεξαρτησία. Ενός αγώνα που αντικειμενικά υπηρετεί τους μεγάλους αγώνες των λαών ενάντια στο φασισμό και την ιμπεριαλιστική υποδούλωση.
Απέναντί τους έχουν σταθερά τους σιωνιστές τυράννους και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Όσο οι ισραηλινές εκλογές πλησιάζουν, για την ικανοποίηση του αδίστακτου κτήνους τα σιωνιστικά εγκλήματα σε βάρος των λαών της περιοχής συνεχίζονται. Οι εποικισμοί στη Δυτική Όχθη πολλαπλασιάζονται, όπως και οι βομβαρδισμοί του ηρωικού λαού της Γάζας, όπως και του Λιβάνου. Οι ισραηλινές κάλπες πρέπει να ποτιστούν με πολύ αίμα ακόμη, για να μπορέσουν να ξαναβγάλουν τους δήμιους της Μέσης Ανατολής ώστε να συνεχίσουν το έργο τους. Με δεδομένη την ανάγκη του σιωνισμού να κρατήσει τα τέρατα του Νετανιάχου στην εξουσία, δεν είναι απίθανο να εκβιαστεί και μια νέα επίθεση στο Ιράν.
Όσο όμως οι σιωνιστές και οι ΗΠΑ συνεχίζουν τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και σπέρνουν τον όλεθρο στην Μέση Ανατολή, τόσο θα θερίζουν τις φλόγες της αντίστασης των λαών της. Αυτό συμβαίνει εδώ και δεκαετίες. Αυτό αποδεικνύει περίτρανα και η ιστορία των 3 τελευταίων χρόνων που τα σιωνιστικά εγκλήματα των νέων επίδοξων «άριων» δεν έχουν ιστορικό προηγούμενο. Αυτό το αποτέλεσμα θα έχει και η όποια νέα επίθεση επιχειρήσουν. Για τους λαούς του κόσμου, για κάθε δημοκρατικό άνθρωπο, σε αυτό τον πόλεμο και την βία που σκορπάει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και οι σιωνιστές τύραννοι στη Μέση Ανατολή η θέση είναι μία. Μακριά από «ουδετερότητες» και «ίσες αποστάσεις» είμαστε με τους αγώνες των λαών και την αντίστασή τους ενάντια στην ιμπεριαλιστική υποδούλωση και τη σιωνιστική τυραννία. Στην Γάζα…, στην Υεμένη, στο Λίβανο, στο Ιράν «χτυπάει του κόσμου η καρδιά»!
