Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Ρωσία το τριήμερο 18-20 Σεπτέμβρη. Διεξήχθησαν σε συνθήκες κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού Δύσης-Ρωσίας με επίκεντρο τον πόλεμο στην Ουκρανία και έντασης της αντιρωσικής υστερίας από το ευρωπαϊκό «κόμμα του πολέμου» (Γαλλία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία).
Πρωτοσύγκελος της αντιρωσικής καμπάνιας το Βερολίνο, που στοχοποιεί το καθεστώς Πούτιν «για υβριδικό πόλεμο», επιδιώκοντας με την ενεργότερη εμπλοκή στο πλευρό του Ζελένσκι να αναβαθμίσει τη θέση του στο μεταπολεμικό σκηνικό της ανατολικής Ευρώπης-Βαλτικής. Με τη σειρά τους, τα επιτελεία της ΕΕ -αξιοποιώντας προπαγανδιστικά τις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις του καθεστώτος Πούτιν στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η νοθεία, η χρήση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας και οι περιφερόμενες κάλπες- κατήγγειλαν σαν έτοιμα από καιρό την τριήμερη διαδικασία ως «επίφαση δημοκρατίας» (Κάγια Κάλας) και «παρωδία».
Από την πλευρά του ο Πούτιν, που παρουσίασε τις πρώτες εκλογές που πραγματοποιήθηκαν μετά την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» ενάντια στην Ουκρανία τον Φλεβάρη του 2022 ως πλυντήριο νομιμοποίησης και ξεπλύματος της ιμπεριαλιστικής του πολιτικής και του επιθετικού πολέμου που διεξάγει, απαγόρευσε την εκλογική κάθοδο σε όσα κόμματα (κατά βάση αριστερά) αντιτίθενται στη ρωσική εισβολή και γενικότερα σε όλους όσοι «δε συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις του», στο όνομα δήθεν του «εθνικού συμφέροντος».
Για άλλη μια φορά, τα αποτελέσματα των εκλογών (με τη συμμετοχή 59,3% των καταγεγραμμένων ψηφοφόρων) κατέδειξαν την παντοδυναμία του Πούτιν και επικύρωσαν την κυριαρχία του στο πολιτικό σκηνικό. Το κόμμα του, «Ενωμένη Ρωσία», κατέγραψε ποσοστό 57,8% έναντι 49,8% στις εκλογές του 2021. Κατέκτησε 355 από τις 450 έδρες της Δούμας ξεπερνώντας το προηγούμενο ιστορικό υψηλό των 343 εδρών το 2016. Διατήρησε έτσι τη συνταγματική πλειοψηφία που του επιτρέπει να ψηφίζει νόμους και να κινεί διαδικασίες για τροποποίηση του συντάγματος χωρίς τη στήριξη άλλων κομμάτων.
Το ΚΚΡΟ του Ζιουγκάνοφ που πλειοδοτεί σε «εποικοδομητικές» προτάσεις και πριμοδοτεί απροκάλυπτα την πολιτική Πούτιν λειτουργώντας ως εμπροσθοφυλακή της, καταποντίστηκε εκλογικά χάνοντας 1,7 εκατομμύρια ψήφους αποσπώντας το 13,67% των ψηφοφόρων (από 18,9%). Στη βουλή μπήκαν επίσης το ακροδεξιό Φιλελεύθερο-Δημοκρατικό κόμμα με 8,9%, οι «Νέοι Άνθρωποι» με 7,9% και η κεντροαριστερή «Δίκαιη Ρωσία». Η τελευταία, λειτουργώντας ως παράρτημα του Πούτιν, φιλοδοξεί να στήσει μια καρικατούρα «παγκόσμιας αντιιμπεριαλιστικής πλατφόρμας», τη Σοβιντέρν, ένα κράμα σοσιαλδημοκρατικών και τροτσκιστικών οργανώσεων υπό την αιγίδα του Πούτιν.
Μεταξύ των κομμάτων που αποκλείστηκαν από την εκλογική διαδικασία συμπεριλαμβάνονται το φιλοδυτικό Γιάμπλοκο (δεν του επιτράπηκε να κατεβάσει ψηφοδέλτιο επικρατείας, ωστόσο στην περιφέρεια του Νόβγκοροντ ξεπέρασε το 5% για την είσοδο στο περιφερειακό κοινοβούλιο).
Αποκλείστηκαν επίσης η Οργάνωση Κομμουνιστών και το ΚΚ Ρωσίας (διεθνιστές) που προήλθαν από διάσπαση του ΚΕΚΡ, η ηγετική ομάδα του οποίου κατρακύλησε στον σοσιαλσωβινισμό και τη στήριξη της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης».
Απέναντι στις αιτιάσεις της Δύσης περί «παραβίασης του διεθνούς δικαίου» μιας και εκλογές διεξήχθησαν και στα κατεχόμενα ουκρανικά εδάφη στα ανατολικά, η εκλογική επιτροπή του Πούτιν αντέτεινε πως κατέγραψε «πάνω από χίλιες κυβερνοεπιθέσεις από άκρως επαγγελματικές και καλά συντονισμένες ομάδες που χρησιμοποίησαν AI και προέρχονταν κυρίως από το εξωτερικό».
