Έχοντας στραμμένο το βλέμμα της στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, η κυβέρνηση της ΝΔ έχει δώσει στη φετινή παρουσία της στη ΔΕΘ το χαρακτήρα μιας μεγάλης προεκλογικής καμπάνιας με στόχο τον εξωραϊσμό της πολιτικής της και την ανάσχεση της σοβαρής πολιτικής φθοράς που έχει υποστεί και αποτυπώνεται εδώ και καιρό και στις δημοσκοπήσεις. Ο Κυρ. Μητσοτάκης επί μέρες περιόδευσε στη Βόρεια Ελλάδα, κόβοντας κορδέλες εγκαινίων, επιδιδόμενος σε μια ακατάσχετη και προκλητική δημαγωγία για το έργο της κυβέρνησής του, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος όλα τα κυβερνητικά ηχεία που συντονίζονται από τα πρωθυπουργικά γραφεία του Μεγάρου Μαξίμου εκπέμπουν μια συντονισμένη προπαγάνδα που έχει σχεδιασθεί πάνω σε ένα μοτίβο ψεύδους, απόκρυψης της αλήθειας, αποσιώπησης και υποβάθμισης κρίσιμων ζητημάτων, εξαγγελιών εξαπάτησης και κινδυνολογικών διλημμάτων.
Επιδίωξη της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι, μέσα από τις πρωθυπουργικές ομιλίες στη ΔΕΘ και ένα επικοινωνιακό βομβαρδισμό και συνθηματολογία που αναπαράγουν και ενισχύουν τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης που στηρίζουν την πολιτική της, να πλασάρει προεκλογικά μια ωραιοποιημένη εικόνα των κυβερνητικών πεπραγμένων, να θαφτούν οι καταστροφικές και εγκληματικές συνέπειες της κυβερνητικής οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της, να κρατηθούν στο σκοτάδι τα αποτελέσματα της πολιτικής της σε σοβαρά εθνικά ζητήματα και να επιτύχει -μέσω κάποιων παραπλανητικών εξαγγελιών- την άμβλυνση της δυσαρέσκειας κοινωνικών στρωμάτων από τα οποία είχε αντλήσει ψήφους και τον εγκλωβισμό δυσαρεστημένων του εκλογικού ακροατηρίου της που έχουν απομακρυνθεί.
Με άξονα αυτόν τον προεκλογικό προπαγανδιστικό σχεδιασμό έχουν επιστρατευτεί από τα επιτελεία του Μαξίμου στατιστικές αλχημείες για να δείξουν την «αποτελεσματικότητα» του κυβερνητικού έργου και το δήθεν θετικό το έργο της κυβέρνησης ΝΔ στην οικονομία. Η κυβερνητική προπαγάνδα μιλά για ένα «μακροπρόθεσμο σχεδιασμό» και ότι τα όσα θα πει ο Κυρ. Μητσοτακης στη ΔΕΘ δεν θα είναι μόνο οι βασικοί άξονες της οικονομικής πολιτικής για το 2027 αλλά ένας ευρύτερος «οδικός χάρτης μέχρι το 2030», ο οποίος για να υλοποιηθεί -υπονοείται- απαιτεί επανεκλογή της ΝΔ και του Μητσοτάκη στην κυβέρνηση. Γιατί, τάχα, «η ΝΔ είναι η μόνη πολιτική δύναμη που εγγυάται και σταθερότητα και προκοπή» και ότι το δίλημμα που τίθεται σε αυτές τις εκλογές είναι το «Μητσοτάκης ή χάος»! Με μια τέτοια κινδυνολογία η μητσοτακική ηγεσία επιχειρεί να επανασυσπειρώσει το απομακρυσμένο εκλογικό ακροατήριό της και να βελτιώσει και δημοσκοπικά τα «γαλάζια» ποσοστά.
Σε αυτή την κατεύθυνση ο Κυρ. Μητσοτάκης, από τη μια, αναπτύσσει μια ασύστολη δημαγωγία. Χωρίς αιδώ, πέραν των άλλων, διατείνεται πως η ενίσχυση της βιομηχανικής παραγωγής αποτελεί στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης και μιλά για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, που θα έχει επίκεντρο τη μεταποίηση και τη βιομηχανία, όταν 7 χρόνια που κυβερνά έχει παραδώσει ελληνικές βιομηχανίες σε ξένα κεφάλαια και έχει διαλύσει βασικές βιομηχανικές μονάδες της χώρας (ΔΕΗ στην Κοζάνη με την πολιτική της «απολιγνιτοποίησης», ΛΑΡΚΟ κ.ά.), βαθαίνοντας την οικονομική εξάρτηση της χώρας και υποβαθμίζοντας ακόμα περισσότερο την ελληνική οικονομία σε μια οικονομία τουρισμού και υπηρεσιών. Από την άλλη, αδίστακτα ψευδολογεί διατυμπανίζοντας π.χ. πως η κυβέρνησή του μείωσε το χρέος της Ελλάδας, όταν τα ίδια τα επίσημα στοιχεία βοούν πως η κυβέρνησή του, που ανέλαβε την εξουσία το 2019 με χρέος 334 δισ. ευρώ, ως το 2025 το αύξησε σε 355 δισ. ευρώ!
Τα ψέμματα και η δημαγωγία συμπορεύονται με μια κατάφωρη διαστρέβλωση και απόκρυψη των βαριών συνεπειών που έχει φέρει η κυβερνητική πολιτική της ενίσχυσης της ασυδοσίας των επιχειρηματιών, των ιδιωτικοποιήσεων και της συνεχούς δραστικής περικοπής των κρατικών κοινωνικών δαπανών στους βασικούς κοινωνικούς τομείς της υγείας, της παιδείας, της κοινωνικής ασφάλισης, της παροχής δημόσιων αγαθών, της πολιτικής προστασίας. Συνέπειες που βίωσε και βιώνει με τραγικό τρόπο η εργατική τάξη με την άγρια εκμετάλλευσή της από την εργοδοσία, τη διάλυση των εργατικών δικαιωμάτων και την πελώρια εκτίναξη των εργατικών ατυχημάτων και θανάτων. Που βίωσε και βιώνει ο ελληνικός λαός και η νεολαία στα δημόσια νοσοκομεία, στα δημόσια σχολεία και Πανεπιστήμια, στις συντάξεις του και στις ασφαλιστικές παροχές περίθαλψής του, με την τραγωδία των Τεμπών, με τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες, με την εκτίναξη των τιμών της ενέργειας, το κλείσιμο των δημόσιων ταχυδρομείων κ.ά.
Με ανάλογο τρόπο και με τη βοήθεια του κυβερνητικά ελεγχόμενου δικαστικού συστήματος, επιχειρείται μια κυβερνητική παρουσία στη ΔΕΘ με κουκούλωμα, υποβάθμιση και, αν είναι δυνατόν, επιβολή σιωπής γύρω από τις υποθέσεις των μεγάλων σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών κ.ά.
Όσον αφορά τα μείζονα θέματα εξωτερικής πολιτικής, ο Κυρ. Μητσοτάκης πηγαίνει στη ΔΕΘ με μια ατζέντα που θέλει να κρατήσει περιορισμένη την αναφορά και τη συζήτηση γύρω από το κρίσιμο ζήτημα της κυβερνητικής ενδοτικής πολιτικής και των «ήρεμων νερών» που ακολουθεί απέναντι στην Τουρκία, ώστε να αποφύγει την κριτική για τα δυσμενή επακόλουθά της, που της προκαλεί εκλογικές διαρροές. Με μια ατζέντα υποστήριξης της φιλοπόλεμης πολιτικής των ΗΠΑ και της ΕΕ στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία και των συνεργασιών της Ελλάδας με το Ισραήλ και την Ουκρανία που έχουν εμπλέξει την εθνική πολιτική της χώρας σε μια επικίνδυνη και αντιδραστική πορεία. Με μια ατζέντα που απαιτεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός δισεκατομμύρια ευρώ για τεράστιες αγορές στρατιωτικών εξοπλισμών, την ίδια ώρα που στοιχειώδη οικονομικά αιτήματά του απορρίπτονται, αναφανδόν, από την κυβέρνηση ως «απειλή» για το «δημοσιονομικό εκτροχιασμό» της χώρας!
Οι λόγοι του Κυρ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ θα επιδιώξουν, μέσα από τη γνωστή τακτική κάποιων μικροεξαγγελιών, να λειάνουν τα μέτωπα λαϊκής δυσφορίας που έχει ανοίξει η κυβερνητική πολιτική. Με αυτό το στόχο ο Κυρ. Μητσοτάκης για το πιο αιχμηρό πρόβλημα της ακρίβειας, θα προσπαθήσει να θολώσει την πολιτική της κυβέρνησης μιλώντας για κάποιες νέες «πρωτοβουλίες της στη μάχη με την ακρίβεια», οι οποίες, ωστόσο, δεν αποτελούν παρά μια επανάληψη, σε παραλλαγή, κάποιων προσωρινών ημίμετρων για μειώσεις τιμών σε μερικά προϊόντα, τα οποία πριν λίγο καιρό δεν είχαν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα και στην πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκαν σαν φερετζές για να συνεχιστεί απείρακτη η κυβερνητική πολιτική που τροφοδοτεί την ακρίβεια. Χαρακτηριστικό του νέου κυβερνητικού εμπαιγμού που αποτελεί η εξαγγελία που θα κάνει ο Κυρ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ για «πρωτοβουλίες κατά της ακρίβειας», είναι το γεγονός ότι, ενώ εξαγγέλλει την εφαρμογή από 1ης Σεπτέμβρη της «Εθνικής Συμφωνίας Μείωσης Τιμών», που μαγείρεψε με τους επιχειρηματίες των σούπερ μάρκετ, την 1η Σεπτέμβρη έχει αναγγελθεί αύξηση της τιμής του ρεύματος, που φυσικά θα μεταφερθεί και στις τιμές των προϊόντων!
Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκλογικό σχεδιασμό, οι εξαγγελίες θα εστιασθούν σε κοινωνικά στρώματα, όπως οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αγρότες, που στις προηγούμενες εκλογές σημαντικό ποσοστό τους στήριξε τη ΝΔ, αλλά στη συνέχεια με την κυβερνητική πολιτική (φορολόγηση των επαγγελματιών με το τεκμαρτό εισόδημα, σκάνδαλο επιδοτήσεων των αγροτών με τον ΟΠΕΚΕΠΕ κ.ά.) δέχτηκαν ισχυρά οικονομικά κτυπήματα και έχουν απομακρυνθεί εκλογικά από τη ΝΔ.
Όλες οι δήθεν φιλολαϊκές μικροεξαγγελίες του Κυρ. Μητσοτάκη -είτε αυτές αφορούν την ακρίβεια, είτε τους ελεύθερους επαγγελματίες, είτε τους αγρότες, είτε τους συνταξιούχους- δεν θα αποτελέσουν παρά στάχτη στα μάτια του κόσμου και μια κυβερνητική προσπάθεια εξαπάτησης μέσω της οποίας η ΝΔ προσπαθεί να ξαναπάρει τις ψήφους τους, που φαίνεται τώρα να έχει χάσει.
Οι πρωθυπουργικές ομιλίες στη ΔΕΘ θα επιχειρήσουν να μασκαρέψουν την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησής του, με σκοπό αυτή να συνεχιστεί και να κλιμακωθεί. Αυτό δείχνουν, αφενός, τα πυκνά αντιλαϊκά νομοθετήματα που περνά σωρηδόν στη Βουλή, με τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα την ψήφιση στις 27 Αυγούστου νέου νόμου ιδιωτικοποίησης της κοινωνικής ασφάλισης (ενίσχυση ταμείων επαγγελματικής ασφάλισης). Αφετέρου, τα όσα ενόψει της ΔΕΘ έχουν προαναγγελθεί, όπως π.χ. ξανά ένας καθηλωμένος κατώτατος μισθός 950 ευρώ το 2027 για τους εργαζόμενους, κάποιο φιλοδώρημα-βοήθημα 300-400 ευρώ για ορισμένες κατηγορίες συνταξιούχων και, σε αντιδιαστολή, ενίσχυση των επιχειρηματιών με μείωση της προκαταβολής φόρου, του εταιρικού φόρου και των ασφαλιστικών εισφορών τους.
Όλα αυτά πιστοποιούν ότι οι όποιες μικροεξαγγελίες του Κυρ. Μητσοτάκη δεν θα αποτελέσουν παρά το απατηλό και δημαγωγικό επικάλυμμα μιας αντιλαϊκής πολιτικής που θα παραμείνει αμετάβλητη. Η οποία δεν μπορεί να ανασχεθεί παρά μόνο με τον παλλαϊκό μαζικό αγώνα για την απόκρουση και την ανατροπή της.
