Λίγες μέρες πριν από τη ΔΕΘ, ένα σκηνικό προεκλογικής εξαπάτησης στήνεται σε βάρος του ελληνικού λαού.
Η κυβέρνηση προετοιμάζεται να εξαγγείλει μέτρα που στόχο έχουν να εξαγοράσουν την ψήφο του λαού, να ρίξουν στάχτη στα μάτια, να αποσπάσουν τη συναίνεσή του, για να συνεχίσει και μετά τις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, την ίδια πολιτική σε βάρος της συντριπτικής πλειονότητας της κοινωνίας.
Την πολιτική της υποταγής στα φιλοπόλεμα σχέδια των ξένων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και του Ισραήλ, στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, σε βάρος λαών και σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας άλλων χωρών, σε βάρος της διεθνούς νομιμότητας.
Την πολιτική του ενδοτισμού μπροστά στις τουρκικές πιέσεις και την αμφισβήτηση κυριαρχικών συμφερόντων της χώρας μας, καθώς και την πολιτική της αναζήτησης ξένης προστασίας. Αυτή την πολιτική που πληρώνει πανάκριβα ο ελληνικός λαός με τις κολοσσιαίες αγορές εξοπλισμών, που δήθεν θα εξασφαλίσουν την εύνοια των ξένων δυνάμεων.
Τη στιγμή που φρεγάτες και πύραυλοι από τη χώρα συμμετέχουν σε δαπανηρές αποστολές για τους κατακτητικούς σκοπούς των αμερικανοΝΑΤΟϊκών συμφερόντων, ο Στουρνάρας, ως ηχώ της κυβέρνησης, χαρακτηρίζει «τρέλα» την επαναφορά της 13ης σύνταξης.
Τη στιγμή που τα μεγάλα μονοπώλια θησαυρίζουν με τα κερδοσκοπικά παιχνίδια στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα τρόφιμα και με τους πλειστηριασμούς των ακινήτων, απέναντι στις λαϊκές διεκδικήσεις επικαλούνται τη θεωρία του «λεφτόδεντρου» και την απειλή του δημοσιονομικού εκτροχιασμού.
Παράλληλα, η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων στοχεύει να σαρώσει τα απομεινάρια της κρατικής στήριξης και της κοινωνικής προστασίας, μετατρέποντας την υγεία και την παιδεία, το ρεύμα, τις μετακινήσεις, τώρα και το νερό, σε εμπορεύματα που θα πληρώνονται ακριβά από το λαό.
Με ψευτοπαροχές και εθνικά αφηγήματα η κυβέρνηση θέλει να κουκουλώσει τη δυσώδη πολιτική της, που οδηγεί στα αλλεπάλληλα σκάνδαλα και στην προκλητική συγκάλυψή τους. Να καμουφλάρει την κατάρρευση του λεγόμενου κράτους δικαίου και να κρύψει την ασυδοσία της εργοδοσίας και τα εργατικά ατυχήματα, που μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε φτηνή καύσιμη ύλη.
Από τα σπλάχνα του αστικού συστήματος πριμοδοτείται ο Τσίπρας, για να υπηρετήσει και πάλι το στόχο της ενσωμάτωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας.
Μητσοτάκης, Τσίπρας και Ανδρουλάκης, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, εφάρμοσαν την πολιτική των μνημονίων και τα μέτρα-λαιμητόμο σε βάρος του λαού. Ο ένας συνεχίζει το ίδιο αντιλαϊκό έργο μετά τον άλλο. Παρά τις όποιες φραστικές τους διαφορές, η πολιτική τους είναι ίδια και κοινή.
Είναι η επικίνδυνη υπαγωγή της χώρας κάτω από τα ξένα συμφέροντα των ΗΠΑ και της ΕΕ. Είναι η πρόσδεση με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Είναι η περίφημη δημοσιονομική «σταθερότητα» και η απαρέγκλιτη δημοσιονομική πειθαρχία. Είναι τα πενιχρά εισοδήματα για το λαό, οι ιδιωτικοποιήσεις, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και η εξυπηρέτηση του μεγάλου κεφαλαίου.
Κάθε μέρα που περνάει, η δημαγωγία, οι ψεύτικες υποσχέσεις, η τεχνητή πόλωση και οι παραπλανητικές κοκορομαχίες θα φουντώνουν. Και θα απλώνεται το σκηνικό της εξαπάτησης, για να παγιδευτεί ο λαός μεταξύ κομμάτων που έχουν διαφορετική συσκευασία, αλλά την ίδια πολιτική.
Ούτε τα κόμματα αυτά, ούτε και τα κόμματα της ακροδεξιάς και της φασιστικής πατριδοκάπηλης δημαγωγίας έχουν τίποτε να προσφέρουν, παρά μόνο φτωχοποίηση και δεινά για το λαό, υποταγή στις ξένες δυνάμεις και στα συμφέροντα της πλουτοκρατίας.
Η μόνη προοπτική βρίσκεται στους αγώνες του ίδιου του λαού και στην πάλη του για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις που με αγώνες κερδήθηκαν. Για να υπερασπιστεί τα συλλογικά συμφέροντα και τις συνθήκες της ζωής του.
Όχι σαν τους αγώνες που υπόσχεται αλλά δεν κάνει το ΚΚΕ και η υποταγμένη, γραφειοκρατική ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος. Όχι σαν τους αγώνες που η ηγεσία του ΚΚΕ αφήνει στα μισά του δρόμου, όπως των αγροτών, παραπέμποντας στην ικανοποίηση των άμεσων αιτημάτων σε μια «λαϊκή εξουσία». Ούτε σαν τους αγώνες που το ΚΚΕ σταθερά διασπά και απομαζικοποιεί.
Αγώνες ενιαίοι και μαζικοί, ανυποχώρητοι, για τη διεκδίκηση αιτημάτων ανακούφισης του λαού, πραγματικών αυξήσεων στους μισθούς και στα εισοδήματα.
Ενάντια στην πολιτική της ακρίβειας και της φτώχειας.
Ενάντια στον πόλεμο και την ιμπεριαλιστική εξάρτηση.
Ενάντια στην πολιτική της καταστολής, της τρομοκρατίας και των απαγορεύσεων.
