Πραγματοποιήθηκε στις 7 Μάρτη στο Μαϊάμι η προαναγγελθείσα από τον Τραμπ σύνοδος με τους ακροδεξιούς ηγέτες 12 χωρών της Λατινικής Αμερικής. Στη συγκυρία της αχαλίνωτης επιθετικότητας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού που βρίσκεται σε τροχιά σχετικής εξασθένισης και παρακμής, ο τραμπισμός επιχειρεί με το απατηλό αφήγημα της «μάχης κατά των ναρκοκαρτέλ» να σταθεροποιήσει την ηγεμονική του θέση στην ευαίσθητη περιοχή της Λατινικής Αμερικής εκτοπίζοντας τους βασικούς ανταγωνιστές του, τη σταθερά επανακάμπτουσα Ρωσία και τη ραγδαία ανερχόμενη Κίνα, οι οποίες τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν ισχυροποιήσει την οικονομικοπολιτική τους επιρροή στη θεωρούμενη ως «πίσω αυλή» των ΗΠΑ και συνολικά στο δυτικό ημισφαίριο.
Η σύνοδος αυτή και η στρατιωτική συμμαχία που συστήθηκε από τον κατά τα λοιπά ειρηνόφιλο Τραμπ και τους πρόθυμους λακέδες του, αποκτά εξάλλου και τη σημασία ενός σημαντικού διπλωματικού χαρτιού με φόντο τη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου με τον Σι Τζινπίνγκ τις επόμενες εβδομάδες, στον βαθμό μάλιστα που «η ισχυρότερη στρατιωτική μηχανή στον κόσμο» φαίνεται να βαλτώνει στη Μέση Ανατολή κάτω από τη γενναία αντίσταση του ιρανικού λαού.
Ο Τραμπ με περίσσεια κυνισμού και αλαζονείας ανακοίνωσε πως πρόκειται για μια «ιστορική μέρα» στον υποτιθέμενο πόλεμο που διεξάγει «για την εξάλειψη των εγκληματικών καρτέλ που μαστίζουν την περιοχή μας». Από την εν λόγω μάζωξη απουσίασαν η πρόεδρος του Μεξικού, Σεινμπάουμ, ο πρόεδρος της εξίσου στοχοποιημένης Κολομβίας, Πέτρο, όπως και ο Βραζιλιάνος πρόεδρος, Λούλα. Συμμετείχαν οι αντιδραστικοί πρόεδροι της Αργεντινής, της Ονδούρας, της Κόστα Ρίκα, της Δομινικανής Δημοκρατίας (που διέκοψε τη συνεργασία της με Κουβανούς γιατρούς), του Ισημερινού, του Παναμά, του Ελ Σαλβαδόρ, της Παραγουάης, της Γουϊάνας και του Τρινιντάντ-Τομπάγκο, όπως και ο νοσταλγός του Πινοσέτ και πρόσφατα ορκισθείς πρόεδρος της Χιλής, Καστ. Κατά τα λοιπά η εν λόγω σύνοδος χρησιμοποιήθηκε ως ένα ακόμα βήμα από τον Τραμπ για να διακηρύξει τα πολεμοκάπηλα σχέδιά του κατά της Κούβας διακηρύσσοντας εν είδει χιτλερικού τελεσιγράφου πως: «όταν ολοκληρώσουμε με το Ιράν, θα ασχοληθούμε με την Κούβα».
Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Κούβας έκανε λόγο για τη «μικρή, αντιδραστική και νεοαποικιακή σύνοδο κορυφής της Φλόριντα», που συνιστά «επίθεση κατά της ανακήρυξης της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής ως ζώνη ειρήνης, επίθεση στις επιδιώξεις της περιφερειακής ολοκλήρωσης και εκδήλωση της προθυμίας να υποταχθεί στα συμφέροντα του ισχυρού γείτονα του βορρά βάσει των αρχών του δόγματος Μονρόε». Από την πλευρά του ο ΥΠΕΞ της χώρας τόνισε πως πρόκειται για μια επικίνδυνη οπισθοδρόμηση στη μακρά και δύσκολη διαδικασία ανεξαρτησίας των λαών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής.
