Δυναμική παρουσία του Μ-Λ ΚΚΕ στη συγκέντρωση και την πορεία
Χιλιάδες εργαζόμενοι, νέοι και λαϊκός κόσμος βρέθηκαν το απόγευμα του Σαββάτου 5 Σεπτέμβρη στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, συμμετέχοντας στις συγκεντρώσεις και τις πορείες που πραγματοποιήθηκαν με αφορμή τα εγκαίνια της 90ής ΔΕΘ και την παρουσία του Μητσοτάκη στην πόλη. Παρά το κλίμα τρομοκρατίας, με κλειστό όλο το κέντρο της πόλης με κλούβες και ματ, παρά το κλειστό μετρό από τις 3 το μεσημέρι και παρά τους ελέγχους σε άτομα που αργότερα βρέθηκαν στην πορεία, αρκετός τελικά κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα.
Στο Άγαλμα Βενιζέλου πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση που είχαν καλέσει η ΓΣΕΕ, το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης και η ΑΔΕΔΥ. Εργαζόμενοι, σωματεία και φορείς συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πόλης και στη συνέχεια πραγματοποίησαν πορεία, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην κυβερνητική πολιτική.
Στη συγκέντρωση στο Άγαλμα Βενιζέλου συμμετείχε το Μ-Λ ΚΚΕ με δικό του, δυναμικό μπλοκ. Μέλη και φίλοι του κόμματος μοίρασαν πλατιά πολιτικό υλικό στον κόσμο που βρισκόταν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, προβάλλοντας τις θέσεις του Μ-Λ ΚΚΕ και την ανάγκη ανάπτυξης μαζικών λαϊκών αγώνων απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.
Την ίδια ώρα, ωστόσο, το εργατικό και λαϊκό κίνημα εμφανίστηκε για μία ακόμη φορά διασπασμένο σε διαφορετικές συγκεντρώσεις. Στη ΧΑΝΘ πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, στο Άγαλμα Βενιζέλου η συγκέντρωση ΓΣΕΕ–ΕΚΘ–ΑΔΕΔΥ, ενώ στην Καμάρα συγκεντρώθηκαν δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Η εικόνα αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν μια απλή οργανωτική διαφορά ή σαν κάτι φυσιολογικό. Η διάσπαση του εργατικού και λαϊκού κινήματος σε χωριστές συγκεντρώσεις είναι καταστροφική για τη μαζικότητα, τη δυναμική και την αποτελεσματικότητα των αγώνων. Χιλιάδες άνθρωποι που κατεβαίνουν την ίδια ημέρα στους δρόμους, απέναντι στην ίδια κυβερνητική πολιτική και με κοινά ή όχι αιτήματα, βρίσκονται τελικά χωρισμένοι σε διαφορετικά σημεία της πόλης και σε διαφορετικές πορείες.
Αυτή η κατάσταση αποδυναμώνει αντικειμενικά τη δυναμική που θα μπορούσε να εκφράσει μια μεγάλη, ενιαία εργατική και λαϊκή κινητοποίηση. Περιορίζει τη μαζικότητα και την αποτελεσματικότητα της διαδήλωσης και δυσκολεύει τη συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου αγώνα, ικανού να συσπειρώσει ευρύτερες εργατικές και λαϊκές δυνάμεις.
Απέναντι στην επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι και ο λαός, η ανάγκη για κοινή, έστω, συμπόρευση μέσα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα γίνεται ακόμη πιο επιτακτική. Οι διαφορετικές πολιτικές και συνδικαλιστικές αντιλήψεις δεν καταργούνται ούτε κρύβονται. Δεν μπορούν όμως να αποτελούν άλλοθι για το διαρκή κατακερματισμό των αγώνων και για χωριστές συγκεντρώσεις κάθε πολιτικής ή συνδικαλιστικής δύναμης.
Η παρουσία χιλιάδων διαδηλωτών στους δρόμους της Θεσσαλονίκης έδειξε ότι υπάρχει κόσμος που αντιδρά, αγωνιά και αναζητά δρόμο αντίστασης. Το κρίσιμο ζήτημα είναι αυτή η διάθεση να αποκτήσει μεγαλύτερη μαζικότητα, συνέχεια και δύναμη μέσα από την κοινή δράση και την ανάπτυξη πραγματικών λαϊκών αγώνων.
