Το εξοργιστικά πολυδιαφημισμένο νομοσχέδιο «για την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος» κατατέθηκε την Πέμπτη (12/11) στην Ολομέλεια της Βουλής. Πρόκειται για μια ακόμη αποτυχημένη κυβερνητική προσπάθεια διαχείρισης του απλώματος της φτώχειας και της κοινωνικής οργής. Πρόκειται για φαιδρές προεκλογικές εμπνεύσεις, με στόχο τον περιορισμό της διαφαινόμενης λαϊκής αποδοκιμασίας του «κυβερνητικού έργου». Μόνο σε αυτό το πλαίσιο μπορούν να ιδωθούν μέτρα όπως αυτά των προεκλογικών επιδομάτων ενίσχυσης των συνταξιούχων και των δημοσίων υπαλλήλων, της τάξης των 200 και των 500 ευρώ, σε μια περίοδο που ο πληθωρισμός εξανεμίζει ετησίως όχι εκατοντάδες αλλά χιλιάδες ευρώ από τα εισοδήματα των μισθωτών. Πρόκειται επί της ουσίας για τη γνωστή πολιτική των επιδομάτων, με την οποία επιδιώκεται η κανονικοποίηση της φτώχειας και η εμπέδωση μιας επιβαλλόμενης «κοινωνικής επαιτείας», όπου τα εκατομμύρια των φτωχοποιημένων καλούνται να κάνουν αίτηση για την καταβολή των επιδομάτων επιβίωσης, την ίδια στιγμή που οι θύτες τους στήνουν πάνω στα εκατομμύρια των αιτήσεων ένα χυδαίο προπαγανδιστικό αφήγημα με το οποίο παρουσιάζονται ως ευεργέτες. Πάντα, βέβαια, το τέλος για τους πολλούς είναι πικρό, αφού ακόμη και αυτά τα «επιδόματα φτώχειας» -βάσει κριτηρίων- θα τα πάρουν οι φτωχότεροι των φτωχών.
Μέχρι εδώ πρόκειται για το ίδιο χιλιοπαιγμένο έργο με στόχο πάντα τον αποπροσανατολισμό και τη διαχείριση των κοινωνικών αντιδράσεων. Όμως σε αυτό το νομοσχέδιο περιέχεται και ένα μέτρο, το οποίο οι μόνοι που θα μπορούσαν να το σκεφτούν και να το παρουσιάσουν τόσο αναλυτικά είναι οι ίδιοι οι τραπεζίτες… Γιατί πολύ απλά την ενίσχυση αυτών και μόνο αφορά… ο «παιδικός κουμπαράς».
Ο Πιερρακάκης που υπογράφει το νομοσχέδιο, παρουσιάζει τον «παιδικό κουμπαρά» ως μέτρο για την οικονομική στήριξη των νέων. Μάλιστα ο εξαιρετικά προκλητικός, όπως κάθε αριστοκρατικός γόνος, υπουργός Οικονομικών κάνει λόγο και για ένα μέτρο που προάγει την κουλτούρα της αποταμίευσης! Σε μια κοινωνία που η συντριπτική πλειοψηφία δεν μπορεί να βγάλει το μήνα, οι «άριστοι» της ΝΔ σκέφτηκαν ότι οι αποταμιεύσεις φθίνουν λόγω της προβληματικής κουλτούρας… της σπατάλης.
Σε κάθε περίπτωση με μια πρόχειρη ανάγνωση του θεσμικού πλαισίου του «παιδικού κουμπαρά» ο καθένας καταλαβαίνει ότι είναι ένα μέτρο που επιχειρεί να δημιουργήσει μια ακόμη οδό αναδιανομής πλούτου από τα λαϊκά νοικοκυριά και το κράτος (δηλαδή και πάλι από τα λαϊκά νοικοκυριά) προς τα σεντούκια των τραπεζών.
Πιο αναλυτικά, όσοι επιλέξουν να γίνουν δικαιούχοι του «παιδικού κουμπαρά» θα μπορούν να καταθέτουν χρήματα σε έναν ειδικό τραπεζικό λογαριασμό. Για κάθε ευρώ που θα βάζουν σε αυτόν ετησίως και μέχρι του ποσού των 1200€, το κράτος θα βάζει στον ίδιο λογαριασμό αντίστοιχα χρήματα. Αν οι γονείς, ή «άλλοι φορείς» (δημόσιοι ή ιδιωτικοί) βάλουν περισσότερα χρήματα από 1200€ η συνεισφορά του κράτους δε θα ξεπεράσει αυτό το ποσό.
Αυτά τα χρήματα αυτομάτως αξιοποιούνται από την τράπεζα προς όφελός της, ενώ κατά τα πρότυπα των τιμολογίων ρεύματος, οι δικαιούχοι μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε 4 κατηγορίες «επενδυτικού προφίλ»! (1. Συντηρητικό 100% σταθερό, 2. Ισορροπημένο 70% σταθερό εισόδημα 30% μετοχές, 3. Αναπτυξιακό 30% σταθερό 70% μετοχές, 4. Δυναμικό 100% μετοχές). Πρόκειται για κανονικό τζόγο και μια ακόμη ευεργεσία προς τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους που βρήκαν έναν ακόμη τρόπο να αντλήσουν κεφάλαια από τον κρατικό κορβανά και να δεσμεύσουν ό,τι μπορούν από τα λαϊκά εισοδήματα. Μοναδική υποχρέωση των τραπεζιτών είναι 18 χρόνια μετά να μπορούν να διαθέσουν στον ενήλικα νέο πλέον, ποσό ίσο με την ονομαστική αξία του ποσού των καταθέσεων.
Μέχρι την ενηλικίωση του τέκνου τα ποσά που «επενδύονται» στον «παιδικό κουμπαρά» δεν μπορεί να τα αγγίξει κανείς. Για την ακρίβεια κανείς από τους κηδεμόνες. Για 18 χρόνια τα ποσά αυτά τα διαχειρίζονται μόνο οι τραπεζίτες. Οπότε αν οι γονείς ενός παιδιού που γεννήθηκε το 2026 καταθέσουν σε έναν τέτοιο λογαριασμό 1000€… για αυτά τα χίλια ευρώ (μαζί με τα 1000 που προσθέτει το κράτος) το σημερινό παιδί θα μπορεί να κάνει ανάληψη 2000€ το 2044. Μόνο που, με τον πληθωρισμό να βρίσκεται σε αυτά τα επίπεδα, το 2044 τα 2000€ θα έχουν ασήμαντη αγοραστική δύναμη σε σύγκριση με τα 1000€ του 2026. Οπότε και πάλι χαμένοι βγαίνουν οι «δικαιούχοι» του μέτρου και συνολικά ο ελληνικός λαός που θα βρεθεί για μια ακόμη φορά να ενισχύει μέσω του κράτους τους τραπεζίτες. Κερδισμένοι, για μια ακόμη φορά, αυτοί που θα βρεθούν με 2000€ από το 2026 και θα τα διαχειριστούν όπως θέλουν για 18 χρόνια! Από αυτή την πολιτική, κερδισμένοι ξανά και ξανά είναι μόνο οι τραπεζίτες.
