Στις 21 Οκτώβρη οι δύο εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες, ΔΟΕ και ΟΛΜΕ καθώς και η ΟΕΝΓΕ (γιατροί), προκήρυξαν και υλοποίησαν 24ωρη απεργία, πραγματοποιώντας και συλλαλητήρια τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες πόλεις της χώρας. Αιτήματα – αιχμές της απεργίας ήταν οι αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, κόντρα στην πολιτική της ακρίβειας και της φτώχειας, η υπεράσπιση της Δημόσιας Παιδείας και των κοινωνικών αγαθών. Στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της Αθήνας συμμετείχαν με αντίστοιχα καλέσματα φοιτητικοί σύλλογοι καθώς και μαθητικά συμβούλια. Παράλληλα την ίδια μέρα οι συνταξιουχικές οργανώσεις, που ελέγχονται κατά κύριο λόγο από το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, πραγματοποίησαν επίσης συλλαλητήριο στην Αθήνα. Αναμφίβολα η 21 Οκτώβρη χαρακτηρίστηκε από το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που ξεκίνησε από τα Προπύλαια, το οποίο ήταν ιδιαίτερα μαζικό με τη συμμετοχή πλήθους εκπαιδευτικών σωματείων (ΕΛΜΕ – ΣΕΠΕ) αλλά και φοιτητικών συλλόγων και κυρίως μαθητών.
Στο φόντο των τεράστιων κινητοποιήσεων από τη Γαλλία, την Ισπανία ως την Ιταλία και την Αλβανία, που συγκλονίζουν ολόκληρη την Ευρώπη λόγω της μαζικότητας και της διάρκειάς τους, και προκαλούν αναταραχή στα κυρίαρχα κέντρα του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού, η κυβέρνηση της ΝΔ βρήκε «χρυσή» ευκαιρία να επιδοθεί σε ένα κυνήγι μαγισσών, επιχειρώντας να επιβάλει κλίμα τρομοκρατίας. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ και εβδομάδες όλα τα κυρίαρχα ΜΜΕ παρουσιάζουν μονομερώς την κρατική βία και καταστολή που συνοδεύει τις νεολαιίστικες και παλλαϊκές κινητοποιήσεις στην Ευρώπη, εξαφανίζοντας κυριολεκτικά τα αιτήματα που κινητοποιούν τους λαούς σε αυτές τις χώρες. Η επιχείρηση αυτή, που ενορχηστρώνεται από την κυβέρνηση της Δεξιάς, έχει σαν στόχο της να αποσιωπήσει τα αιτήματα που βγάζουν μαζικά το λαό στο προσκήνιο, τα οποία δεν είναι άλλα από αυτά που αφορούν την ακρίβεια, τη φτώχεια, τη διάλυση και ιδιωτικοποίηση των Δημόσιων Αγαθών (Υγεία – Παιδεία – Πρόνοια). Θέλει να παρουσιάσει το λαό και τη νεολαία ως «ταραχοποιά στοιχεία» οι οποίοι απειλούν την κοινωνική ειρήνη.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, παραμονές της απεργίας στις 21/10 τα κυβερνητικά στελέχη, το ένα μετά το άλλο, επιχειρούσαν να δημιουργήσουν ένα τεχνητό και ταυτόχρονα εντελώς παραπλανητικό κλίμα πως στις απεργιακές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις θα γίνει «της Γαλλίας». Κινητοποίησαν μεθοδικά έναν ολόκληρο προπαγανδιστικό μηχανισμό για να συκοφαντήσει την απεργία που κήρυξαν οι εκπαιδευτικοί, να λασπολογήσει ενάντια στο φοιτητικό και μαθητικό κίνημα. Άξιοι συμπαραστάτες σε αυτή την επιχείρηση ήταν οι δυνάμεις της ακροδεξιάς, από τη Λατινοπούλου ως τον Βελόπουλο οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα στην προσπάθεια να ενεργοποιηθούν τα πιο συντηρητικά κοινωνικά αντανακλαστικά. Η ίδια η κυβέρνηση δεν έμεινε στο επίπεδο της προπαγάνδας.
Από νωρίς την ημέρα της απεργιακής κινητοποίησης είχε ξαμολήσει στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας έναν τεράστιο κατασταλτικό μηχανισμό με αστυνομικές δυνάμεις και ΜΑΤ σε κάθε γωνιά του κέντρου και πογκρόμ προσαγωγών -ιδιαίτερα μαθητών και φοιτητών- πριν αλλά και μετά τη διαδήλωση.
Φανερός στόχος της κυβέρνησης ήταν να περιορίσει τη συμμετοχή του κόσμου στην απεργία και τη διαδήλωση, να την καταστείλει με κάθε μέσο και τρόπο. Όμως η μαζικότατη συμμετοχή στο συλλαλητήριο αποτέλεσε την καλύτερη και πιο ελπιδοφόρα απάντηση στην κυβερνητική τρομοκρατία. Οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί, φοιτητές και μαθητές που βγήκαν στους δρόμους, όπως επίσης και οι άλλοι κλάδοι εργαζομένων (υγειονομικοί) και συνταξιούχων έσπασαν το κλίμα εκφοβισμού και κατέβηκαν στο δρόμο προβάλλοντας και διεκδικώντας αγωνιστικά τα καυτά και ζωτικά τους αιτήματα, κόντρα στην πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας και του πολέμου.
Μια εικόνα – χίλιες λέξεις
Στις 21 Οκτωβρίου φανερώθηκε ξανά ο υπονομευτικός ρόλος του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ. Την ημέρα του απεργιακού συλλαλητηρίου υπήρχαν, όχι μία ούτε δύο αλλά τρεις ξεχωριστές συγκεντρώσεις. Η πρώτη και μαζικότερη στα Προπύλαια, όπου καλούσαν οι ΟΛΜΕ – ΔΟΕ, στις οποίες οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έχουν την πρωτιά. Η δεύτερη της ΟΕΝΓΕ, όπου το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ έχει την απόλυτη πλειοψηφία, εξαγγέλθηκε για το υπουργείο Oικονομικών. Η τρίτη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε από τις Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις, που ελέγχονται πλήρως από το ΚΚΕ, στην πλατεία Κοτζιά. Κοντολογίς η ηγεσία του ΠΑΜΕ έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της ώστε εκείνη τη μέρα να μην συναντηθούν οι κλάδοι των εργαζομένων και οι συνταξιούχοι σε κοινή διαδήλωση με κοινά αιτήματα και στόχους πάλης.
Και σαν να μην έφτανε αυτή η διασπαστική τους γραμμή, επιχείρησαν να «καπελώσουν» το μεγάλο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, απαγορεύοντας σε εκπροσώπους σωματείων να χαιρετίσουν τη συγκέντρωση, ελέγχοντας κατ’ αποκλειστικότητα την μικροφωνική που έστησαν οι Ομοσπονδίες. Ο κατήφορός τους δεν σταμάτησε εκεί αφού τα στελέχη τους επιδόθηκαν ακόμα και σε τραμπουκισμούς και βιαιοπραγίες σε βάρος εκπαιδευτικών συνδικαλιστών, προέδρων και μελών διοικητικών συμβουλίων από πρωτοβάθμια σωματεία, στην προσπάθειά τους να πιάσουν «πρώτο τραπέζι» στη διαδήλωση.
Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος έδωσε τη μάχη της προετοιμασίας και της μεγαλύτερης δυνατής συμμετοχής στην απεργία. Την ημέρα της απεργίας συμμετείχε με το δικό του αυτοτελές μαζικό μπλοκ, προβάλλοντας αγωνιστικά τα αιτήματα για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, για την υπεράσπιση του Δημόσιου Δωρεάν Σχολείου, για το δικαίωμα στη μόρφωση όλων των παιδιών, κόντρα στους ταξικούς φραγμούς που ορθώνονται, ενάντια στην πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας και της εμπλοκής στον πόλεμο. Σε αυτή την αγωνιστική κατεύθυνση της κλιμάκωσης του αγώνα με πανεκπαιδευτικά χαρακτηριστικά καλεί τα σωματεία της εκπαίδευσης να προχωρήσουν αταλάντευτα και ανυποχώρητα το επόμενο διάστημα.
