Μεγάλες απώλειες για το Νετανιάχου που θα επιχειρήσει να βγει από το αδιέξοδο με προσφυγή ξανά σε πόλεμο
Σε νέα κρίση και πολιτικά αδιέξοδα οδηγείται το Ισραήλ, μετά την πραγματοποίηση των εκλογών την Τρίτη 27/10. Μέχρι και την ώρα που γράφονταν οι γραμμές αυτές, χωρίς να έχουν καταμετρηθεί οι 480.000 ψήφοι στρατιωτών του IDF και ορισμένων διπλωματικών αξιωματούχων του σιωνιστικού κράτους, ο ακροδεξιός συνασπισμός του Νετανιάχου χάνει την πλειοψηφία στην Κνεσέτ (ισραηλινή βουλή-120 έδρες), με την απώλεια 11 εδρών (53 από 64 το 2022), 7 απ’ τις οποίες χάνει το κόμμα του ίδιου του πρωθυπουργού, Λικούντ. Ο συνασπισμός της ισραηλινής αντιπολίτευσης, υπό τον πρώην υπουργό και επικεφαλής του IDF από το 2015 έως το 2019, Γκάντι Άιζενκοτ, καταλαμβάνει περίπου 48 έδρες. Τη μεγαλύτερη άνοδο κατέγραψαν τα δύο αραβικά κόμματα που κατάφεραν να κατέβουν στις εκλογές, μετά από τους αντιδημοκρατικούς αποκλεισμούς και τις απειλές Νετανιάχου για απαγόρευση καθόδου τους, η «Κοινή Λίστα» (13 έδρες) και το «Ραάμ» (6 έδρες).
Θυμίζουμε πως στη «μοναδική δημοκρατία της Μέσης Ανατολής» (όπως μονότονα αναπαράγουν και τα στελέχη της ΝΔ στη χώρα μας) επιχειρήθηκε να απαγορευτεί η κάθοδος στα αραβικά κόμματα επειδή δε συντάσσονται με το στρατοκρατικό και γενοκτονικό δόγμα του ισραηλινού φασισμού, ενώ αποτέλεσε πρόκληση η δήλωση Νετανιάχου για «νοθεία» που πραγματοποίησαν οι δύο αραβικοί σχηματισμοί μέσω του χρηματισμού Παλαιστίνιων και άλλων Αράβων ψηφοφόρων. Μιλούν για νοθεία εκείνοι που πουλούν λογισμικά παρακολούθησης σε όλο τον πλανήτη, που παρεμβαίνουν οι μυστικές τους υπηρεσίες σε εκλογές ξένων χωρών, που λαμβάνουν τη στήριξη των Αμερικάνων φονιάδων των λαών. Και ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση συνιστούν αυτές οι δηλώσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού, αν λάβει κανείς υπόψη πως το 20% των Αράβων που ζουν στο Ισραήλ αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, δεχόμενοι δεκαετίες τώρα όλη τη ρατσιστική πολιτική και το απαρτχάιντ από το σιωνισμό.
Όλη η προεκλογική περίοδος και οι ίδιες οι εκλογές διεξήχθησαν υπό τη σκιά του πολέμου και των νέων απειλών του Ισραήλ για στρατιωτική επίθεση στο Ιράν. Τις ίδιες απειλές εκτόξευσε και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τραμπ, προκειμένου να δημιουργήσει πολιτικά τετελεσμένα εν όψει των ενδιάμεσων αμερικάνικων εκλογών στις 3 Νοέμβρη, όπου φαίνεται πως οι Ρεπουμπλικάνοι θα χάσουν τον έλεγχο τόσο της Βουλής όσο και της Γερουσίας και θα οξυνθεί και εκεί η πολιτική κρίση.
Η σταθερή και αταλάντευτη στάση του Ιράν, που καθημερινά κουρελιάζει τις απειλές και τα τελεσίγραφα των Αμερικανοσιωνιστών, η ηρωική αντίσταση των λαών της Μέσης Ανατολής είναι που έχει οδηγήσει τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το σιωνιστικό του μαντρόσκυλο στη Μέση Ανατολή σε τέτοια και τόσα αδιέξοδα. Το τέλμα του ισραηλινού φασισμού στη Γάζα και το Λίβανο, η στρατιωτική ήττα των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, η συνεχιζόμενη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, χωρίς ωστόσο να έχει επιτευχθεί κανένας ισραηλινός στόχος που διατυπώθηκε το 2023 σχετικά με την εκδίωξη των Παλαιστινίων από τη Γάζα, όλα αυτά είναι που έχουν οδηγήσει τις ηγεσίες σε ΗΠΑ και Ισραήλ σε τόσο μεγάλα πολιτικά αδιέξοδα.
Είναι χαρακτηριστικό πως βασικό ζήτημα προεκλογικής αντιπαράθεσης στο Ισραήλ δεν αποτέλεσε ούτε η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, ούτε οι παράνομοι ισραηλινοί εποικισμοί, η στάση απέναντι στο Λίβανο ή το Ιράν. Για το σύνολο των κομμάτων (με εξαίρεση τα δύο αραβικά κόμματα) του Ισραήλ, είτε ανήκουν διακηρυκτικά στη δεξιά και την ακροδεξιά είτε στο κέντρο, τα παραπάνω ζητήματα θεωρούνται δεδομένα.
Βασικά σημεία τριβής ανάμεσα στους συνασπισμούς των Νετανιάχου και Άιζενκοτ αποτέλεσαν η «αποτελεσματικότητα» των ισραηλινών πολεμικών επιχειρήσεων (δηλαδή ποιος από τους δύο θα συνεχίσει πιο «αποτελεσματικά» να βάφει στο αίμα τη Μέση Ανατολή), η διερεύνηση των πολιτικών ευθυνών για τη δυσλειτουργία των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών και συστημάτων ασφαλείας κατά την 7η Οκτώβρη και τέλος, η στράτευση ή όχι των υπερορθόδοξων Εβραίων, με το συνασπισμό κομμάτων υπό τον Άιζενκοτ να ζητά τη στράτευση όλων, σε αντίθεση με τους ακροδεξιούς και φανατικά σιωνιστικούς κύκλους που στηρίζουν το Νετανιάχου, σύμφωνα με τους οποίους οι υπερορθόδοξοι δεν πρέπει να στρατεύονται.
Τώρα, το πολιτικό σκηνικό στο Ισραήλ βρίσκεται στα πρόθυρα μιας μεγάλης κρίσης, με αβέβαιη εξέλιξη. Προκειμένου να προλάβει το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας του Άιζενκοτ με τα αραβικά κόμματα, ο Νετανιάχου έκανε λόγο για «προδοσία». Η παραμονή του τελευταίου στον πρωθυπουργικό θώκο μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες σχηματισμού κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» ανάμεσα στους δύο αντίπαλους συνασπισμούς ή μετατόπισης κομμάτων από τη μια συμμαχία στην άλλη (μιας και όπως προαναφέρθηκε οι διαφορές τους είναι απειροελάχιστες) ή προκήρυξης νέων εκλογών το 2027, θα συνδεθεί με την προσπάθεια όξυνσης των πολεμικών εντάσεων απέναντι στο Ιράν και το Λίβανο, αλλά και του γενοκτονικού πολέμου απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό, για να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα και να διατηρηθεί στην εξουσία.
Το μεγάλο πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται τώρα το φασιστικό κράτος του Ισραήλ είναι αποτέλεσμα των αδιεξόδων που γνώρισε τα τελευταία τρία χρόνια στα πεδία των μαχών στη Μέση Ανατολή. Η ηρωική αντίσταση των αδούλωτων λαών του Ιράν, της Παλαιστίνης και του Λιβάνου είναι που απέδειξαν πως ακόμη και οι πιο φονικές πολεμικές μηχανές μπορούν να συντριβούν από την πάλη των λαών. Αργά ή γρήγορα, είναι δεδομένο πως ο ισραηλινός φασισμός θα βουλιάξει στο τέλμα των πολέμων του, πως θα πνιγεί και ο ίδιος από τα ποτάμια αίματος και τον όλεθρο που έχει σπείρει στην περιοχή.
