Με φόντο τις κλιμακούμενες πιέσεις των Ευρωπαίων επικυρίαρχων για άμεση άνευ όρων ευθυγράμμιση στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις τους (πιέσεις που εντάθηκαν στη συγκυρία με αφορμή την κηδεία Μλάντιτς, με τη Φον Ντερ Λάιεν να κάνει λόγο για «σοκαριστικές εικόνες» από την παρουσία ορισμένων κρατικών αξιωματούχων) και τη δυναμική που συνεχίζει να διατηρεί το κίνημα για «τα Τέμπη της Σερβίας» (Νόβισαντ), ο πρόεδρος της Σερβίας προκήρυξε πρόωρες βουλευτικές εκλογές για τις 25 Οκτώβρη.
Το μεγαλειώδες κίνημα του σέρβικου λαού με εμπροσθοφυλακή τη νεολαία που απαιτεί εδώ και δύο χρόνια με αμείωτη δυναμική να τιμωρηθούν οι πολιτικά υπεύθυνοι του κρατικού –κυβερνητικού εγκλήματος, προεξάρχοντος του Βούτσιτς, προσπάθησε να ποδηγετήσει εξαρχής η κατακερματισμένη αντιπολίτευση, δημαγωγώντας για εκτεταμένη διαφθορά και διαπλοκή της σέρβικης ηγεσίας.
Αναμφίβολα, τις κινητοποιήσεις επιχείρησαν να αξιοποιήσουν και ξένα κέντρα τα οποία αν και δεν κατόρθωσαν να ηγεμονεύσουν, έδωσαν ωστόσο λαβή στον Σέρβο πρόεδρο να δυναμώσει την αντιδυτική προπαγάνδα και να στοχοποιήσει-συκοφαντήσει το κίνημα.
Σε κάθε περίπτωση, ο Βούτσιτς ελίσσεται μεταξύ των αντιμαχόμενων ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων (ΗΠΑ-ΕΕ και Ρωσία-Κίνα) αναζητώντας την εύνοια των μεγάλων δυνάμεων στην Ανατολή (κυρίως της Ρωσίας) για να αντιρροπήσει τις αφόρητες πιέσεις της Δύσης, με αιχμή το ζήτημα της αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου όπου, παρά τις εθνικιστικές κορώνες, ο Σέρβος πρόεδρος διολίσθησε στη γραμμή ενός «επώδυνου συμβιβασμού» αποδεχόμενος επί της ουσίας το επίμαχο γαλλογερμανικό σχέδιο.
Λαμβάνοντας εξάλλου υπόψη τις πιέσεις των δυτικών, ο Βούτσιτς απείχε μεν από την κηδεία Μλάντιτς, ωστόσο καθ’ υπόδειξή του το σερβικό κράτος τίμησε ως εθνικό ήρωα τον ηγέτη του σερβοβοσνιακού στρατού, απορρίπτοντας τις υποδείξεις των αμερικανονατοϊκών.
Στη συγκυρία και ενόψει των βουλευτικών εκλογών, παρουσιάζοντας την πολιτική του ως «τη μοναδικά εθνικά υπεύθυνη» και επισείοντας συστηματικά τον πραγματικό κίνδυνο που αντιπροσωπεύουν οι αμερικανονατοϊκοί «εταίροι» του για την εθνική κυριαρχία και την αξιοπρέπεια της Σερβίας, ο Βούτσιτς (ο οποίος εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά ερείσματα, επωφελούμενος και από την πολυδιάσπαση της ετερόκλητης αντιπολίτευσης), επιχειρεί να τρομοκρατήσει τον λαό, να χειραγωγήσει και να εκτονώσει τη διευρυμένη κοινωνική δυσαρέσκεια και αποδοκιμασία για το καθεστώς του. Στα πλαίσια αυτά, κατακεραυνώνει το κίνημα του Νόβισαντ «που προκλήθηκε με την εμπλοκή ξένων δυνάμεων και επιτάσσει την προσφυγή στις κάλπες για να υπάρξει πολιτική σταθερότητα και οικονομική ανάπτυξη».
Μέχρι στιγμής, ο Βούτσιτς έχει ανακοινώσει πως μετά την προκήρυξη των εκλογών θα παραιτηθεί από πρόεδρος της δημοκρατίας και θα τεθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου «Ενωμένη Σερβία», με τη συμμετοχή του κόμματός του και άλλων «σερβικών πατριωτικών δυνάμεων».Τη συμμετοχή τους στις εκλογές ανακοίνωσαν και οι επικεφαλής του φοιτητικού κινήματος με το ψηφοδέλτιο «Φοιτητική Λίστα».
