Το υπουργείο Υγείας σκοπεύει να μεταβιβάσει τον έλεγχο δαπανών του ΕΟΠΥΥ σε ιδιωτικές εταιρείες. Δηλαδή άλλο ένα κομμάτι του δημοσίου -και συγκεκριμένα το κομμάτι που αφορά το λογιστικό έλεγχο και τις εγκρίσεις και εκκαθαρίσεις δαπανών που καταβάλλει το κράτος σε ιδιωτικούς παρόχους υπηρεσιών υγείας- περνάει στα χέρια ιδιωτών.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης και η κυβέρνηση, στο όνομα της «κακοδιαχείρισης» των χρημάτων των ίδιων των ασφαλισμένων για την οποία οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι, ετοιμάζονται να παραδώσουν άλλο ένα κομμάτι της υγείας σε ιδιώτες. Και όπως κάθε φορά έτσι και τώρα, είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ποσά τα οποία βέβαια αρνούνται να δαπανήσουν για την ενίσχυση του ΕΟΠΥΥ και της δημόσιας υγείας. Η παράδοση του ελέγχου σε ιδιώτες ξεκινά με 40 εκατομμύρια ευρώ για τα δύο πρώτα χρόνια. Με άλλα λόγια, ένα τεράστιο ποσό φεύγει από τα κρατικά ταμεία, δηλαδή από την τσέπη των ασφαλισμένων, και μεταβιβάζεται στην τσέπη του ιδιώτη, προκειμένου να ελέγξει πού πάνε τα λεφτά… των ασφαλισμένων!
Υποτίθεται ότι με την παράδοση του ελέγχου σε ιδιωτικές εταιρείες το υπουργείο θέλει να βάλει τάξη στην αισχροκέρδεια των ιδιωτών παρόχων υγείας σε βάρος του ΕΟΠΥΥ και των ασθενών, σε πρώτη φάση όσον αφορά τις υπερχρεώσεις των ιδιωτικών κλινικών στα κόστη νοσηλείας και τις διαγνωστικές εξετάσεις.
Αυτό είναι τεράστιο ψέμα, γιατί πολύ απλά το ίδιο το υπουργείο και η κυβέρνηση είναι αυτοί που -ενώ γνωρίζουν- τελικά επιτρέπουν τις υπερχρεώσεις και τις εξόφθαλμα παράνομες χρεώσεις που επιβαρύνουν είτε το ασφαλιστικό ταμείο είτε απευθείας τη τσέπη του ασφαλισμένου. Είναι γνωστό ότι οι ιδιωτικές κλινικές βάζουν καπέλα στις χρεώσεις για εξετάσεις και θεραπείες οι οποίες καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τον ΕΟΠΥΥ. Δηλαδή οι κλινικές αμείβονται με τα λεφτά του ταμείου για το 100% των υπηρεσιών που παρέχουν αλλά ζητάνε επιπλέον αμοιβή και από τον ασθενή.
Είναι επίσης γνωστό ότι, με την έγκριση του ίδιου του υπουργείου, υπάρχουν μία σειρά παραθυράκια που επιτρέπουν «νόμιμες» υπερχρεώσεις, όπως είναι οι αμοιβές των γιατρών. Για παράδειγμα, ο ΕΟΠΥΥ εγκρίνει όλο το κόστος μίας θεραπείας σε ιδιωτική κλινική, εξαιρεί όμως την αμοιβή γιατρού και με αυτόν τον τρόπο επιτρέπει στις ιδιωτικές κλινικές να χρησιμοποιούν το γιατρό προκειμένου να ζητάει από τον ασθενή όχι μόνο την αμοιβή του, αλλά και επιπλέον αμοιβή για την κλινική.
Για αυτά το υπουργείο είναι πλήρως ενημερωμένο μέσα από αλλεπάλληλες καταγγελίες, που καταδεικνύουν τις υπερκοστολογήσεις και παρ’ όλα αυτά αρνείται να πάρει το οποιοδήποτε μέτρο. Αντ’ αυτού βάζει διαρκώς νέους κόφτες, αυξάνει τη συμμετοχή των ασφαλισμένων σε φάρμακα και εξετάσεις, μετατρέπει τα δημόσια νοσοκομεία σε αδειανά κουφάρια με εξοντωμένο προσωπικό και δυσεύρετα κρεβάτια, εξετάσεις και χειρουργεία. Με αυτό τον τρόπο σπρώχνει ολοένα και περισσότερους γιατρούς σε παραίτηση, λόγω άθλιων συνθηκών εργασίας, και ολοένα και περισσότερους ασθενείς στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό δεν συμβαίνει ούτε τυχαία ούτε λόγω ανικανότητας. Η ερημοποίηση του ΕΣΥ και η ενίσχυση της ιδιωτικής υγείας αποτελεί πολιτική επιλογή της κυβέρνησης.
Για αυτό το λόγο καμία πρεμούρα δεν έχει ο Άδωνις να ελέγξει την αισχροκέρδεια που στήνεται στις πλάτες των ασθενών και των ασφαλιστικών ταμείων. Αντιθέτως την πριμοδοτεί. Ακριβώς λοιπόν επειδή την πριμοδοτεί δίνει και τον τομέα του ελέγχου των δαπανών σε ιδιώτες.
Ο έλεγχος και η έγκριση αυτών των δαπανών θα γίνεται σε πραγματικό χρόνο (real time), που σημαίνει ότι οι ασφαλισμένοι θα ενημερώνονται κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους εάν ο ΕΟΠΥΥ θα αναλάβει τη σχετική αποζημίωση ή εάν το κόστος θα επιβαρύνει τους ίδιους. Δεν προβλέπεται κανένας κρατικός έλεγχος (προληπτικός ή κατασταλτικός) αλλά ούτε και διαδικασία ή όργανο όπου θα μπορούν να υποβάλουν ένσταση οι ασφαλισμένοι αν θίγονται από το περιεχόμενο του πορίσματος. Δεν υπάρχει καμία τεκμηρίωση από τη μεριά του υπουργείου για το δημοσιονομικό όφελος από την παράδοση του ελέγχου σε ιδιώτες. Αλήθεια πώς ακριβώς οι ιδιώτες θα διασφαλίσουν την καλύτερη διαχείριση, πότε έγινε αυτό και σε ποιον τομέα; Πώς γίνεται ο ελεγκτής και ο ελεγχόμενος να είναι ο ίδιος, δηλαδή ο ιδιώτης;
Πολλές από τις ιδιωτικές κλινικές και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες ανήκουν στον ίδιο επιχειρηματικό όμιλο. Όταν λοιπόν η ιδιωτική κλινική υπερκοστολογεί μία εξέταση, μία νοσηλεία ή μία θεραπεία και «αναγκάζει» -όπως ψευδώς παρουσιάζουν- τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες να αυξήσουν τα ασφάλιστρα, στο τέλος της ημέρας βγαίνουν και οι δύο κερδισμένοι. Ας αναλογιστεί λοιπόν κανείς τι σημαίνει ο ελεγκτής να εξυπηρετεί ίδια ιδιωτικά συμφέροντα, όλοι μαζί θα συνεργάζονται για την μέγιστη δυνατή κλοπή των ασφαλισμένων.
Στην πραγματικότητα μιλάμε για μία τεράστια μπίζνα σε βάρος των ασφαλισμένων, με την έγκριση και πριμοδότηση του υπουργείου Υγείας και με τους αυριανούς ιδιώτες ελεγκτές να εγκρίνουν και να ενισχύουν όχι μόνο τις υπερχρεώσεις αλλά και τους κόφτες, αναγκάζοντας τον ασθενή να βάζει όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για όλο και λιγότερες παροχές υγείας.
Η παράδοση κρατικών οργανισμών και δημόσιων φορέων σε ιδιώτες ποτέ δεν οδήγησε σε βελτίωση, ποτέ δεν ωφέλησε τους εργαζόμενους και το λαό. Αντιθέτως, οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν αρνητικές συνέπειες και οδηγούν σε τραγική υποβάθμιση των υπηρεσιών σε όποιον τομέα και αν έχουν εφαρμοστεί.
Τα Τέμπη είναι το πιο τραγικό παράδειγμα αυτών των συνεπειών, αποτέλεσμα της ασύδοτης δράσης των ιδιωτών, που μοναδικό στόχο έχουν την αύξηση της κερδοφορίας πάνω στις πλάτες και τις ζωές των εργαζόμενων, των νέων, των συνταξιούχων, του κόσμου που καθημερινά παλεύει για επιβίωση.
