Είναι μάλλον γνωστό αλλά ας μας επιτραπεί να επαναλάβουμε… Όλα τα ασφαλιστικά ταμεία που από το 2017 εντάχθηκαν στον ΕΦΚΑ, και ο ίδιος ο ΕΦΚΑ δεν έχουν καταρτίσει οικονομικές καταστάσεις. Τα μεν ταμεία που ενσωματώθηκαν στον ΕΦΚΑ από το 2010, 2011, 2012 ο δε ΕΦΚΑ από όταν δημιουργήθηκε.
Όλα τα μέτρα που αφορούν το ασφαλιστικό της χώρας βασίζονται σε προσωρινά στοιχεία, αφού δεν υπάρχουν ισολογισμοί και λογαριασμοί αποτελεσμάτων από το σύνολο των φορέων ασφάλισης.
Μπορούμε να φανταστούμε με ποια δεδομένα σχεδιάζονται όλα αυτά τα χρόνια οι κρατικοί προϋπολογισμοί, που καθορίζουν τις δαπάνες και τα έσοδα της κοινωνικής ασφάλισης, μόνο με προσωρινά στοιχεία, εκτιμήσεις και στο γόνατο…
Δεν το αναφέρουμε εμείς μόνο αυτό το ζήτημα, υπάρχει στις πρόσφατες εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Ε.Σ), του τρίτου ανώτατου δικαστηρίου της χώρας…
Στις παρατηρήσεις του Ε.Σ. υπενθυμίζονται εκτός από την υποχρέωση κατάρτισης των ισολογισμών, οι συνέπειες για τη μη κατάθεση των οικονομικών καταστάσεων, οι νομικές κυρώσεις που προβλέπονται, τα πρόστιμα και οι οικονομικές συνέπειες όπως οι δυσκολίες στη χρηματοδότηση από φορείς και τράπεζες, αλλά και συνέπειες ποινικού χαρακτήρα για τους διαχειριστές και άλλους εμπλεκόμενους.
Αλλά παρά το ότι προβλέπονται αυστηρά μέτρα και ποινές, ποτέ δεν επιβλήθηκαν, κατά τη συνήθη πρακτική που υπάρχει στην ελληνική δημόσια διοίκηση όπου οι εμπλεκόμενοι παρανομούντες είναι συνήθως στο απυρόβλητο έχοντας την πολιτική προστασία από τα κόμματα που τους διορίζουν συνήθως πολιτευτές που έχουν αποτύχει να εκλεγούν στο κοινοβούλιο.
Και πάλι το ασφαλιστικό…
Ξέρετε λοιπόν πως όλες οι κυβερνήσεις θεωρούν ότι το ασφαλιστικό ασθενεί βαριά παλαιόθεν, από τα αρνητικά και μηδενικά επιτόκια που επέβαλλαν οι τράπεζες στα αποθεματικά τους για χρόνια, τις περικοπές στις παροχές ασθένειας και περίθαλψης όπως και στις συντάξιμες αποδοχές, που διαχρονικά επέβαλλαν οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης και όχι μόνο, μέχρι το κούρεμα των ομολόγων με το PSI του Βενιζέλου και άλλα πολλά. Τη σχεδιασμένη ύπουλα και πλέον στη σύγχρονη εποχή ολοκάθαρα και ξετσίπωτα στροφή στην ιδιωτική ασφάλιση, στην απαξίωση μεθοδευμένα του δημόσιου συστήματος υγείας και όσων δομών και υπηρεσιών συνδέονται με αυτό, είτε αφορά νοσηλευτικό-ιατρικό προσωπικό είτε νοσοκομειακές δομές, κτίρια, εργαστήρια κλπ.
Όμως το ασφαλιστικό δεν αφορά τους ανθρώπους της μεγαλοαστικής τάξης, αυτοί έχουν την οικονομική δυνατότητα να απευθυνθούν στην ιδιωτική ασφάλιση στα ανάλογα θεραπευτήρια ή στο εξωτερικό, το ασφαλιστικό σύστημα αφορά τη μεγάλη μάζα των μισθωτών, των συνταξιούχων, των αυτοαπασχολουμένων, που αναζητούν περίθαλψη στις δημόσιες δομές, που διαβιούν με πενιχρές πλέον μετά τις περικοπές συντάξιμες αποδοχές, που αν τύχει κάποιο σοβαρό ζήτημα υγείας στις οικογένειές τους αναγκάζονται να ξεπουλήσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για να σωθεί ο άνθρωπός τους…
Και ταυτόχρονα έχουν όλη την προπαγάνδα των περισσότερων μέσων μαζικής εξαπάτησης που διαφημίζουν τα αγαθά των ιδιωτικών ασφαλίσεων και της ακριβής ιδιωτικής περίθαλψης.
Στο ίδιο μοτίβο, για παράδειγμα, οι εκθέσεις και οι μελέτες του Ελεγκτικού Συνεδρίου και άλλων φορέων που σε πρόσφατη έκθεσή του το Ε.Σ. προκρίνει άλλες μορφές ασφάλισης όπως η επαγγελματική (τα επαγγελματικά ταμεία δηλαδή) και η ιδιωτική.
Λειτουργούν σήμερα περίπου 120 επαγγελματικά ταμεία (ΤΕΑ) στην Ελλάδα και σχεδιάζεται με νέο ασφαλιστικό νόμο η διεύρυνση της συμμετοχής πελατών, η ευελιξία, η εμπιστοσύνη προς τα ΤΕΑ.
Σε αυτό το πλαίσιο εξετάζονται διάφορα μέτρα, όπως φορολογικά κίνητρα, όπως έκπτωση από το φορολογητέο εισόδημα των εισφορών για ΤΕΑ και μείωση φορολογίας στα εφάπαξ. Ακόμα να ισχύουν ευέλικτα προγράμματα ασφάλισης με νέα προϊόντα, με μείωση ελάχιστου αριθμού ιδρυτών για σύσταση νέου ΤΕΑ από 100 άτομα σε 20 ή 50. Επίσης αναπροσαρμογή των ορίων εισφορών και της φορολογικής τους μεταχείρισης.
Η πρόσφατη έκθεση του ελεγκτικού συνεδρίου είναι στο ζήτημα αυτό αποκαλυπτική όταν συμπεραίνει πως «Το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα στηρίζεται σε υπερβολικό βαθμό (περίπου 95%) στον πρώτο πυλώνα (δημόσια ασφάλιση), καθώς οι λοιποί δύο πυλώνες (επαγγελματική ασφάλιση ιδιωτική ασφάλιση) αντιστοιχούν σε πολύ μικρό μέρος των συνολικών παροχών (1% και 4%, αντίστοιχα)».
Που σημαίνει πως τα πιράνχας των ιδιωτικών ασφαλιστικών καραδοκούν να καταλάβουν μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά της ασφάλισης.
Γιατί μόνο ως αγορά θεωρούν όλοι αυτοί την ανάγκη και το δικαίωμα της κοινωνικής ασφάλισης της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού.
Το επίπεδο των συντάξεων
Σε ό,τι αφορά τις συντάξιμες αποδοχές, σύμφωνα με την έκθεση ΗΛΙΟΣ του Αυγούστου της ΗΔΙΚΑ που είναι υπηρεσία του υπουργείου εργασίας, προκύπτει πως παρά τις αυξήσεις ασπιρίνες στον καρκίνο που δόθηκαν τελευταία, ιδιαίτερα χαμηλές εξακολουθούν να παραμένουν οι συντάξεις.
Έτσι μόνο τέσσερις στις δέκα συντάξεις – δηλαδή ποσοστό 41,21% – ξεπερνά τα 1.000 ευρώ, ενώ η μέση κύρια σύνταξη φθάνει μόλις τα 844 ευρώ και η μέση επικουρική τα 196 ευρώ. Η πλειονότητα των κυρίων συντάξεων εξακολουθεί να βρίσκεται μεταξύ των 500 – 1.000 ευρώ.
Ωστόσο, στα ματωμένα πλεονάσματα του 2024 για παράδειγμα, το πλεόνασμα που κατέθεσαν γενικά οι οργανισμοί κοινωνικής ασφάλισης αντιστοιχεί στο 10% του συνολικού υπερπλεονάσματος… παρά τις περικοπές και τις καθηλωμένες παροχές και συντάξεις.
