Λένε ότι θα μπορούσε να είναι ένα διαμάντι στα χέρια οποιασδήποτε οικονομίας, το καθεστώς της εξάρτησης και της ρεμούλας όμως ξέρει μόνο να καταστρέφει και να ξεπουλάει...

Η κυβέρνηση της ΝΔ με γοργούς ρυθμούς προχωράει τη διάλυση και το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ στις κατευθύνσεις της ΕΕ και των μνημονιακών δεσμεύσεων. Επαναφέρει, ως «λύση» για την επιχείρηση, παλιότερα σχέδια για τεμαχισμό και ξεπούλημά της που η ίδια είχε επεξεργαστεί και συμφωνήσει με την ΕΕ, όταν ήταν στην κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και τα οποία η μετέπειτα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ποτέ δεν εγκατέλειψε.

Με πρόσχημα τα “χρέη” της εταιρείας, που με χίλιους δύο τρόπους δημιούργησαν ο πρώτος ιδιοκτήτης της εταιρείας Μποδοσάκης αλλά και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στη συνέχεια (που την διαχειρίστηκαν μέσω των δικών τους διορισμένων διοικήσεων), η κυβέρνηση σκοπεύει να πουλήσει κομματιαστά τη μοναδική δημόσια μεταλλουργία της χώρας και μεγαλύτερη παραγωγό σιδηρονικελίου στην Ευρώπη, καθώς και νικελιούχα κοιτάσματα σημερινής αξίας περί τα 20 δισ.€.

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν δώσει ρεσιτάλ υπονόμευσης της εταιρείας: Με τη διαχείριση που έκαναν στη ΛΑΡΚΟ την οδήγησαν σε τεχνολογική απαξίωση. Με τις κυβερνητικές κατευθύνσεις τους, οι εκάστοτε διοικήσεις της ΔΕΗ (που είναι και μέτοχος της ΛΑΡΚΟ), ενώ χρέωναν λίγες μόνο δεκάρες την κιλοβατώρα το ρεύμα στη γαλλική ΠΕΣΙΝΕ, την ίδια στιγμή υπερχρέωναν την κρατική ΛΑΡΚΟ με υψηλά τιμολόγια (πρακτική που συνεχίστηκε μέχρι και σήμερα).

Είναι γνωστό, επίσης, ότι από το 1950 οι βορειοευρωπαίοι βιομήχανοι χαλυβουργίας, με επικεφαλής τον Krupp, πολέμησαν με κάθε τρόπο και επέβαλαν στις υποτελείς ελληνικές κυβερνήσεις να μην προχωρήσει επένδυση μονάδας ανοξείδωτου χάλυβα στην Ελλάδα, η οποία θα στήριζε τη ΛΑΡΚΟ. Σήμερα η ΕΕ έχει επιβάλει πρόστιμα στην εξαρτημένη Ελλάδα για τις κρατικές ενισχύσεις στη ΛΑΡΚΟ, ενώ σφυρίζει αδιάφορα όταν αυτό γίνεται κατά κόρον από τις ισχυρές χώρες του σκληρού πυρήνα της.

Τα κοιτάσματα νικελίου της ΛΑΡΚΟ που είναι διάσπαρτα σε ένα εκατομμύριο στρέμματα ελληνικής γης, τα μεταλλεία, το εργοστάσιο της Λάρυμνας, το λιμάνι, ο στόλος της εταιρείας είναι περιουσία που πληρώθηκε με φόρους του ελληνικού λαού, με βαριά και ανθυγιεινή δουλειά χιλιάδων εργαζομένων, με δεκάδες νεκρούς σε εργατικά ατυχήματα. Από την εταιρεία αυτή στηρίζονται οικονομικά οι τοπικές κοινωνίες έξι νομών της Ελλάδας (Φθιώτιδα, Εύβοια, Βοιωτία, Κοζάνη, Καστοριά, Αθήνα). Καμία από τις περιοχές αυτές δεν αντέχει άλλη ανεργία, άλλη φτώχεια.

Γι’ αυτό και η τύχη της ΛΑΡΚΟ δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους αλλά ολόκληρη την κοινωνία.

Οι προτάσεις της κυβέρνησης προς τους εργαζόμενους της εταιρείας και τα ταξίματα για «πρόωρες» συνταξιοδοτήσεις ή η επαναπρόσληψη των υπολοίπων σε κάποια από τις νέες εταιρείες μετά από ατομική διαπραγμάτευση για τσακισμένα εργασιακά δικαιώματα, στοχεύουν στον εφησυχασμό και την διάσπαση των εργαζομένων και την παραίτησή τους από τον συλλογικό, μαζικό, ανυποχώρητο αγώνα που είναι αναγκαίος σήμερα για

❒ Να μην κλείσει, πουληθεί ή ιδιωτικοποιηθεί η ΛΑΡΚΟ
❒ Να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας και οι εργασιακές σχέσεις
❒ Υγεία και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς
❒ Κατάργηση των εργολαβιών και ενσωμάτωση όλου του προσωπικού στην επιχείρηση
✔ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΡΚΟ
✔ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ
✔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΟΥΣ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ