Στο συνέδριο «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», ο Κυριάκος Μητσοτάκης διατύπωσε την «ιδέα» να δοθούν πρόσθετα δικαιώματα δόμησης, ακόμη και ένας ή δύο επιπλέον όροφοι, ως κίνητρο για την κατασκευή κατοικιών που θα διατίθενται αποκλειστικά για μακροχρόνια μίσθωση. Ανάφερε ότι «…δεν μπορούμε, όμως, να λύσουμε το πρόβλημα μόνο με μέτρα που εστιάζουν στη ζήτηση. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη προσφορά».
Εδώ δεν πρόκειται για κάποια ολοκληρωμένη νομοθετική πρωτοβουλία, αλλά μόνο για μια «ιδέα», χωρίς να προσδιορίζει τις περιοχές που θα μπορούσε να εφαρμοστεί, το επί πλέον ύψος, τη διάρκεια της υποχρεωτικής εκμίσθωσης, αλλά και τους μηχανισμούς που θα διασφαλίζουν ότι οι νέες κατοικίες θα είναι διαθέσιμες για μακροχρόνια μίσθωση. Η κυβέρνηση της ΝΔ και ο Μητσοτάκης αρνούνται για μια ακόμη φορά να αντιμετωπίσουν το στεγαστικό πρόβλημα, την ώρα που τα λαϊκά νοικοκυριά στενάζουν από το βάρος της στεγαστικής δαπάνης που ροκανίζει το εισόδημά τους κι ενώ η χώρα μας βρίσκεται στη χειρότερη θέση ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ. Πράγματι, υπάρχει ανάγκη αύξησης της προσφοράς κατοικιών σε τιμές ανάλογες με το εισόδημα των λαϊκών οικογενειών κι αυτά τα δυο μεγέθη είναι αλληλένδετα. Όμως η συγκεκριμένη «ιδέα» δεν απαντάει σε μια σειρά πολεοδομικά, τεχνικά, οικονομικά, ιδιοκτησιακά ζητήματα, ενώ είναι αμφίβολο αν μια τέτοια ρύθμιση θα μπορούσε να σταθεί και νομικά. Ακόμα, δεν εξετάζεται η δυνατότητα εφαρμογής της στα υφιστάμενα κτίρια και ιδιαίτερα στις παλαιές πολυκατοικίες, αν και ο Μητσοτάκης αναφέρθηκε μόνο σε νέα κτίρια. Το υπάρχον κτιριακό απόθεμα έχει κατασκευαστεί παλιότερα με άλλες τεχνικές προδιαγραφές διαφορετικές από τις σημερινές, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο φέρων οργανισμός τους μπορεί να αντέξει τα πρόσθετα φορτία χωρίς εκτεταμένες εργασίες ενίσχυσης.
Σχετικά με το πολεοδομικό σκέλος, η αύξηση του επιτρεπόμενου ύψους, τα πρόσθετα τετραγωνικά και ο συνολικός όγκος των κτιρίων θα επιβαρύνει ήδη την πόλη, την κυκλοφορία, τον ηλιασμό και αερισμό των κτηρίων, τους υπάρχοντες ελεύθερους δημόσιους χώρους κλπ. Την ίδια ώρα υπάρχει αναξιοποίητη δημόσια και ιδιωτική ακίνητη περιουσία (περίπου 117.000 κλειστές κατοικίες μόνο στον Δήμο Αθηναίων), ενώ και τα περίφημα προγράμματα κοινωνικής κατοικίας, ανακαίνισης και ενεργειακής αναβάθμισης κατοικιών παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες, δεν έχουν παραγάγει ορατά αποτελέσματα. Οποιαδήποτε κουβέντα για επέκταση των σχεδίων των πόλεων σε βάρος αδόμητων χώρων την ώρα που λείπει το πράσινο και οι ελεύθεροι χώροι χωρίς την ολοκλήρωση των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων, είναι απλά λόγια του αέρα που δεν λύνουν το στεγαστικό πρόβλημα!
Το στεγαστικό πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί με «ιδέες» που επιβαρύνουν κι άλλο τις πόλεις με πρόσθετη δόμηση. Το ζητούμενο δεν είναι να κατασκευαστούν κι άλλα μεγαλύτερα κτίρια αλλά να υπάρχουν περισσότερες διαθέσιμες κατοικίες οικονομικά προσιτές, ασφαλείς και ανταποκρινόμενες στις σύγχρονες ανάγκες, με σεβασμό στο περιβάλλον της πόλης που θα βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Ακόμη χειρότερα, τέτοιες «ιδέες» αποτελούν απλά κοροϊδία και στάχτη στα μάτια του κόσμου που προσπαθεί με μισθούς πείνας να ανταποκριθεί στην ακρίβεια και τον πληθωρισμό που εξαθλιώνουν τη ζωή του, με πρόσφατο παράδειγμα τους εκατοντάδες φοιτητές που δεν πήγαν να γραφτούν στις σχολές τους λόγω οικονομικής αδυναμίας των οικογενειών τους να τους στηρίξουν οικονομικά!
