Σε παρωδία δίκης εξελίχτηκε η υπόθεση με το κόμμα των «Σπαρτιατών». Το Μονομελές Εφετείο υιοθέτησε ατόφια την εισαγγελική πρόταση για απαλλαγή και των 13 κατηγορουμένων «για εξαπάτηση του εκλογικού σώματος». Όπως είπε ο πρόεδρος του δικαστηρίου «Δεν μπορώ να πω ότι αποδείχθηκε η εξαπάτηση. Δεν είναι επαρκή τα αποδεικτικά στοιχεία. Ως εκ τούτου αθώοι». Η εισαγγελέας ζητώντας την απαλλαγή τους είχε πει ότι «Δεν αποδείχθηκε από κανένα στοιχείο παραπλάνηση κάποιου εκλογέα, δεν υπάρχουν στοιχεία εκλογέων ή έστω ο αριθμός των εκλογέων που υποτίθεται εξαπατήθηκαν. Οι 11 πρώτοι κατηγορούμενοι είχαν επιλεγεί από τον Βασίλη Στίγκα και όχι από τον Ηλία Κασιδιάρη. Δεν είναι καθοδηγούμενοι από τον Κασιδιάρη και δεν σκόπευαν την ανατροπή του Στίγκα». Η εισαγγελέας απέδωσε μεν το εκλογικό αποτέλεσμα των «Σπαρτιατών», στη στήριξη του Κασιδιάρη αλλά «αυτό δεν αποτελεί εξαπάτηση των εκλογέων και δεν υπάρχει καμία καταγγελία κάποιου εκλογέα ότι εξαπατήθηκε», «δεν τελούσαν υπό την καθοδήγησή του και δεν υπήρχε πρόθεση ανατροπής της ηγεσίας».
Όλοι οι κατηγορούμενοι στις απολογίες τους, είχαν αρνηθεί τις κατηγορίες, διαβεβαιώνοντας ότι δεν έπαιρναν εντολές από τον Κασιδιάρη και ότι δεν υπήρχε σχέδιο αποσταθεροποίησης του Στίγκα. Ο ίδιος ο Κασιδιάρης υποστήριξε ότι απλά (…) στήριξε ένα άλλο πολιτικό σχήμα αφού του αφαιρέθηκε το δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές και πως «Το επιχείρημα ότι στήριξα έναν πρόεδρο για να τον ανατρέψω δεν έχει λογική. Αν δεν τον ήθελα, γιατί να τον προτείνω εξαρχής;». Ο δε πρόεδρος των «Σπαρτιατών», Στίγκας, ενώ είχε κάνει δημόσιες καταγγελίες για μαφιόζικες πρακτικές, απέδωσε τα όσα κατήγγειλε σε «κακή πληροφόρηση», στη «συγκυρία της εποχής» και ότι πάνω στην οργή του (…) είπε τα περί «greek mafia».
Πρόκειται λοιπόν για μια παρεξήγηση, που κακώς έφτασε και στα δικαστήρια; Αυτό είναι το εύλογο συμπέρασμα. Είναι όμως έτσι; Εδώ άλλες υποθέσεις δεν φτάνουν ποτέ στα Δικαστήρια όταν ο ανακριτής κρίνει πως τα στοιχεία είναι ελλιπή. Πόσο μάλλον όταν συζητάμε για παραπομπή όλων των βουλευτών -νυν και πρώην- ενός κοινοβουλευτικού κόμματος! Οι φασίστες μας έχουν συνηθίσει και από παλιότερες υποθέσεις στις κωλοτούμπες και την υποκρισία μπροστά στα δικαστήρια. Ερωτήματα όμως προκαλεί και η όλη στάση τής υποτίθεται ανεξάρτητης δικαστικής εξουσίας, που σε πολιτικές υποθέσεις ακολουθεί μέχρι κεραίας την κυβερνητική πολιτική. Τι είδους «συγκυρία της εποχής», για να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση του Στίγκα, εξυπηρετεί το κουκούλωμα της υπόθεσης; Μήπως η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να συσπειρώσει όλα τα ακροδεξιά και φασιστικά στοιχεία για να αποφύγει τον διαφαινόμενο εκλογικό καταποντισμό;
