Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που έφυγε από κοντά μας η αγαπημένη μας Ρένα. Ένας χρόνος που ούτε για μια στιγμή δεν έφυγε απ’ τη σκέψη μας η καλοσυνάτη, χαμογελαστή πάντα, Ρένα. Ένας χρόνος απουσίας της απ’ τους αγώνες, απ’ την πολιτική δουλειά, απ’ τις κομματικές συνεδριάσεις, απ’ τις παρεμβάσεις της οργάνωσης στην πλατεία Καλογήρων, στη γειτονιά της, μας λείπει. Κάθε φορά που βρισκόμαστε ειδικά στους Καλογήρους όλοι στρέφουμε άθελά μας το βλέμμα μας από τη μεριά που ήταν το σπίτι της, λες και την περιμένουμε σε κάθε μας πολιτική παρέμβαση.
Η σ. Ρένα ήταν ένας άνθρωπος που κανείς δεν θα μπορούσε να πει έστω και μια κακή κουβέντα γι’ αυτήν. Η ζωή της δουλεμένη μέσα απ’ τον δύσκολο δρόμο της επιβίωσης, της είχε δώσει ένα μεγάλο δώρο. Αυτό του δυνατά ριζωμένου ταξικού ένστικτου, του ανθρώπου που ποτέ δεν σκέφτηκε τίποτε διαφορετικό για τον εαυτό της, που ποτέ δεν πρόδωσε, ούτε στη σκέψη της, την τάξη της και την ιδεολογία της.
Η σ. Ρένα ήταν μια τίμια, μια πιστή κομμουνίστρια, που υπηρέτησε το κόμμα μας, το κόμμα της σε όλη της τη ζωή χωρίς έστω και μια στιγμή να βαρυγκομήσει για τις δυσκολίες της ζωής αλλά και των αγώνων.
Όλοι εμείς που περπατήσαμε τόσα χρόνια μαζί της στους δρόμους της ταξικής πάλης δεν πρόκειται ποτέ να την ξεχάσουμε. Δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξουμε δρόμο. Το χρωστάμε τόσο στον λαό μας όσο και στη μνήμη της.
