Άλλο ένα καλοκαίρι σημαδεύτηκε από τις καταστροφικές πυρκαγιές που κατέκαψαν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους σε πολλές περιοχές της χώρας. Στη Βοιωτία, την Αττική, τη Σαλαμίνα, την Κρήτη, τη Σκύρο, τη Χαλκιδική, την Κάλυμνο και σε άλλες περιοχές, ολόκληρα δάση, που μέχρι τώρα αποτελούσαν πολύτιμους πράσινους πνεύμονες, έγιναν πλέον στάχτη και κάρβουνο. Λαϊκές περιουσίες και αγροτοκτηνοτροφικές παραγωγικές μονάδες καταστράφηκαν ολοσχερώς. Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό έρχεται να προστεθεί και ο μακάβριος απολογισμός των νεκρών ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στη μάχη με τις φλόγες. Ένα νεκρό ζευγάρι στη Σαλαμίνα, εννέα νεκροί στην πυρκαγιά στην περιοχή της δυτικής Αττικής και Βοιωτίας. Δύο νεκροί πυροσβέστες στις φλόγες που κατέκαψαν την Κρήτη, ένας νεκρός πυροσβέστης στο Γύθειο. Ένας πραγματικά μακάβριος απολογισμός.
Όπως κάθε χρόνο έτσι και τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ, στην προσπάθειά της να ρίξει επιπλέον στάχτη για να αποδράσει από τις εγκληματικές της ευθύνες, έστησε τον γνωστό προπαγανδιστικό μηχανισμό. Έριξε την ευθύνη στο μελτέμι, τον αλησμόνητο «στρατηγό άνεμο», έφερε στο προσκήνιο το αντιδραστικό αφήγημα της «ατομικής ευθύνης», καθιστώντας υπαίτιους των πυρκαγιών τους πολίτες που «δεν καθάρισαν τα οικόπεδά τους». Επικαλέστηκε για μια ακόμα φορά τη θεωρία της κλιματικής κρίσης, ακόμα και φέτος που είχαμε κατά γενική ομολογία ένα από τα πιο ήπια καλοκαίρια των τελευταίων πολλών χρόνων. Οι ίδιοι οι μετεωρολόγοι «άδειασαν» πολλές φορές την κυβέρνηση στην προσπάθειά της να συνδέσει την κλιματική κρίση με τις καταστροφικές πυρκαγιές.
Στη μάχη της επικοινωνιακής παραπλάνησης ρίχτηκε ακόμα και ο Μητσοτάκης ο οποίος, αφού αρχικά θριαμβολογούσε για «την επιχειρησιακή ετοιμότητα και τη θωράκιση της χώρας απέναντι στις συνέπειες της κλιματικής κρίσης», αναγκάστηκε άρον-άρον να τα μαζέψει υπό το βάρος της ογκούμενης λαϊκής αγανάκτησης και να δηλώσει υποκριτικά πως «υπάρχουν στιγμές που η φύση και η ένταση των καιρικών φαινομένων ξεπερνά κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό και κάθε επιχειρησιακή δυνατότητα […] ακόμα και τα εναέρια μέσα που διαθέτουμε δεν μπορούν να επιχειρήσουν με ασφάλεια».
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είχε απέναντί της την αντιπολίτευση, αλλά επί της ουσίας δίπλα της. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ σε εξόφθαλμα συναινετικούς τόνους έκανε λόγο για «αντίξοες καιρικές συνθήκες», αναμασώντας μονότονα πως «τώρα δεν είναι ώρα για απόδοση ευθυνών». Αλλά και η ηγεσία του ΚΚΕ αντί να καταγγείλει την εγκληματική κυβερνητική πολιτική, «έριξε» το σύνθημα πως «μόνο ο λαός σώζει το λαό» και έσπευσε να ρίξει στη μάχη εθελοντικά τα μέλη του κόμματος και της ΚΝΕ. Μέχρι και το πυροσβεστικό όχημα της ΚΟ Αττικής πρόσφερε στην υπηρεσία της πολιτικής προστασίας και της κατάσβεσης στη Βοιωτία.
Πίσω όμως από την παραπλανητική κυβερνητική δημαγωγία βρίσκεται η τραγική πραγματικότητα. Από τη Σκύρο ως τη Σαλαμίνα και από τη Βοιωτία και τη Δυτική Αττική ως το Οίτυλο, ο πραγματικός ένοχος είναι ο ίδιος. Είναι η κυβερνητική πολιτική που αφήνει ανοχύρωτο τον λαό. Που συστηματικά και προκλητικά κρατά υποστελεχωμένη την Πυροσβεστική. Που αντί να ικανοποιήσει το δίκαιο αίτημα για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ώστε να στελεχωθεί με επάρκεια η Πυροσβεστική, αντιμετώπισε τους συμβασιούχους – απολυμένους πυροσβέστες με ΜΑΤ και καταστολή. Είναι εκείνη η πολιτική που δεν λαμβάνει κανένα μέτρο προστασίας και πρόληψης, καθαρίζοντας τα δάση, δημιουργώντας αντιπυρικές ζώνες. Είναι η κυβερνητική πολιτική που δεν δίνει φράγκο για τη δημιουργία αντιπλημμυρικών έργων, για τη συντήρηση και την αναβάθμιση του οδικού δικτύου. Που στο όνομα της τουριστικής ανάπτυξης, της περιβόητης «βαριάς βιομηχανίας» της χώρας, επιτρέπει την ανεξέλεγκτη καταπάτηση της γης δίχως να υπολογίζει τις συνέπειες. Πάνω στην καμένη γη και με όπλο τους δασοκτόνους νόμους που προωθεί και επιβάλλει, στρώνει νέους δρόμους για την καταπάτηση της γης στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Είναι αποκαλυπτικό το γεγονός ότι ο ΔΕΔΔΗΕ έχει βαρύ μερίδιο ευθύνης για το ασυντήρητο δίκτυο διανομής ενέργειας το οποίο προκάλεσε την πυρκαγιά στην Κρήτη αλλά και στη Δυτική Αττική.
Αυτή η πολιτική καμένης γης υπαγορεύεται ασφαλώς και από τα επιτελεία του διευθυντηρίου των Βρυξελλών, που χαρακτηρίζουν τις δαπάνες της αντιπυρικής προστασίας ως «αντιαναπτυξιακές» και άρα «μη επιλέξιμες». Κουρελιάζουν έτσι τις ευρωενωσιακές παράτες περί «στρατηγικού αποθέματος σε μέσα και προσωπικό» και περί «της μεγαλύτερης δύναμης αντίδρασης» που έχει αναπτυχθεί από τον Ιούνη. Άλλωστε οι φονικές πυρκαγιές που σάρωσαν από άκρη σε άκρη Ισπανία και Γαλλία φέτος το καλοκαίρι, καθώς και τα στοιχεία του ευρωπαϊκού συστήματος πληροφόρησης για τις δασικές πυρκαγιές (EFFIS) έδειξαν ότι η συνολική καμένη έκταση φέτος μέχρι τα τέλη του Ιουλίου ήταν σχεδόν διπλάσια από τον μέσο όρο των τελευταίων 20 ετών, αποτυπώνοντας έτσι γλαφυρά τα ολέθρια αποτελέσματα της πολιτικής της ΕΕ.
Απέναντι σε αυτή τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική που αφήνει σε όλα τα επίπεδα το αποτύπωμα της «καμένης γης» για τα λαϊκά στρώματα, ενώ χαρίζει πλουσιοπάροχα πολλά δισ. στο ντόπιο και ξένο μονοπωλιακό κεφάλαιο, η μόνη απάντηση είναι ο ανυποχώρητος παλλαϊκός αγώνας για να ανατραπεί η πολιτική που καταστρέφει και καταπατά το φυσικό περιβάλλον, απαξιώνει και κρατά υποστελεχωμένο το πυροσβεστικό σώμα, που ανοίγει δρόμους για τις ιδιωτικοποιήσεις και τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.
