Η κατολίσθηση του υπό κατασκευή παραλιακού δρόμου Αγιόκαμπου – Κεραμιδίου στο 12ο χιλιόμετρο, λίγο πριν τη θέση “Μεταλλείο” προκάλεσε την παρέμβαση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας, ο οποίος ζητά να διενεργηθεί αυτοψία και πραγματογνωμοσύνη από πανεπι­στη­μιακούς του Πολυτεχνείου για τα αίτια της καταστροφής. Η υποχώρηση του εδάφους κάτω από ένα μεγάλο τμήμα του δρόμου παρέσυρε στο κενό το ένα ρεύμα κυκλοφορίας, δείχνοντας την κακή ποιότητα της κατασκευής. Το έργο δημοπρατήθηκε στις αρχές του 2020 από τον τότε περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κ. Αγοραστό, με χρόνο παράδοσης σε 2,5 χρόνια. Σήμερα κλείνει το έκτο έτος και μετά από παράταση που δόθηκε πέρσι έχει προθεσμία παράδοσης στις 30 Ιουλίου. Η περιοχή είναι δύσκολη, με αρκετές κατολισθήσεις στο παρελθόν, που ακόμη και σήμερα είναι εμφανείς στα ολοκληρωμένα τμήματα του δρόμου. Βράχια πεσμένα σε διάφορα σημεία, έντονες ρωγμές στο οδόστρωμα και με κακή κατασκευή των έργων αντιστήριξης δεν δίνουν καμία αίσθηση ασφάλειας.

Μιλάμε για έργο συνολικού προϋπολογισμού 15 εκατομμυρίων ευρώ, με χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Θεσσαλίας και συνολικό μήκος οδού περίπου 12,10 χλμ. Αρχίζει ανάμεσα στους οικισμούς Κεραμίδι και Καμάρι Μαγνησίας και καταλήγει στην περιοχή του Δήμου Αγιάς “Διασταύρωση Σκλήθρου – όρια Νομού”. Το έργο είναι εντός των περιοχών Natura της προστατευόμενης περιοχής Κάρλα – Μαυροβούνι – Κεφαλόβρυσο Βελεστίνο – Νεοχώρι. Η περιοχή έχει χαρακτηρισθεί Τόπος Κοινοτικής Σημασίας, υπάγεται στη Ζώνη Ειδικής Προστασίας, είναι Καταφύγιο Άγριας Ζωής και υπόκειται σε αυστηρούς περιβαλλοντικούς περιορισμούς. Η προοπτική του έργου ήταν να αποτελέσει την αρχή για την παραλιακή σύνδεση των Νομών Λάρισας και Μαγνησίας και τη διαμόρφωση ολοκληρωμένου ορεινού δικτύου από Νότο προς Βορρά. Ο διαγωνισμός για τη μελέτη του έργου έγινε το 2007, η ανάθεση εκπόνησης της μελέτης έγινε το 2008, ενώ η μελέτη ολοκληρώθηκε το 2016! Η καθυστέρηση οφειλόταν κατά κύριο λόγο στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου αλλά και στις απαιτούμενες γαιωτεχνικές μελέτες.

Όπως ήταν επόμενο προέκυψε σύγκρουση και ανάμεσα στον νυν και τον πρώην περιφερειάρχη Θεσσαλίας, σχετικά με τις ευθύνες για την κατάρρευση. Ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δ. Κουρέτας, υποστήριξε ότι ο δρόμος που κατασκευάστηκε δεν είχε καμία σχέση με την αρχική μελέτη και άφησε σοβαρές αιχμές κατά του πρώην περιφερειάρχη Κ. Αγοραστού λέγοντας ότι ο δρόμος “εξυπηρετεί 20 με 30 ανθρώπους και θα πρέπει να ψάξει ο εισαγγελέας ποιοι αγόρασαν οικόπεδα μετά την κατασκευή του δρόμου”. Είπε ακόμη ότι “πρέπε να ελεγχθεί αν το τσιμέντο που έπεσε εκεί είναι συμβατό με την περιοχή” και ότι “δεν είχε καμία σχέση η αρχική μελέτη με τον δρόμο που τελικά κατασκευάστηκε. Το έργο το παρέλαβα στο 80%. Αυτός ο δρόμος δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί ποτέ”. Ο Κ. Αγοραστός με τη σειρά του κατηγόρησε τον νυν περιφερειάρχη ότι ψεύδεται, λέγοντας “όλοι οι δρόμοι, όταν γίνεται αναβάθμιση, από κάπου περνάνε. Ο συγκεκριμένος δρόμος ξεκίνησε το 2008 και το 2016 ολοκληρώθηκε η μελέτη. Το 2010 το δασαρχείο και το Υπουργείο Περιβάλλοντος υπέδειξε τη χάραξη αυτή”, προσπαθώντας να μεταθέσει τις ευθύνες. Απαντώντας του ο Δ. Κουρέτας είπε ότι “ο εισαγγελέας θα τα βρει όλα και θα εκτιμήσει ότι εγώ πήγα το έργο ένα χρόνο πίσω”, λες και η καθυστέρηση του τελευταίου χρόνου απέτρεψε την κατάρρευση!

Τελικά είναι πολλά και εύλογα τα ερωτήματα που διατυπώνονται από πολλές πλευρές, σχετικά με την εκπόνηση των μελετών, την εκτέλεση των επιμέρους έργων από τους εργολάβους, την τήρηση των προβλεπόμενων προδιαγραφών από τη μελέτη, τα διαπλεκόμενα συμφέροντα αλλά και τον έλεγχο από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Το μόνο βέβαιο είναι η ανικανότητα και η ανυποληψία των επιτελαρχών και περιφερειαρχών που νοιάζονται μόνο για το πώς θα σώσουνε το τομάρι τους όταν το πράγμα στραβώσει. Να σημειώσουμε επίσης τους προβληματικούς έως ανύπαρκτους ελέγχους των Δημόσιων Έργων από τις υποστελεχωμένες και αποδεκατισμένες αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες.