Σε λίγο θα πάθουμε μιθριδατισμό (ο βασιλιάς Μιθριδάτης έπινε μικρές ποσότητες δηλητήριου ώστε να αποφύγει την ξαφνική δηλητηρίαση) μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το σκάνδαλο στο μπάσκετ, στις πίτσες, στη χαζοβιόλα πρέσβειρα των ΗΠΑ και δεν υπάρχει τελειωμός. Ένας τρόπος για να κολυμπήσουμε στον αστικό βόθρο είναι να μεταβληθούμε σε ντετέκτιβ και να δούμε τα σκάνδαλα σκανδαλέγοντας και σκανδαλιζόμενοι. Ο άλλος είναι να ξετυλίγουμε το κουβάρι σαν τον μίτο της Αριάδνης, φτάνοντας στις βαθύτερες αιτίες των πραγμάτων, στον πυρήνα του αστικού συστήματος. Όχι, η στήλη δεν προτείνει να δεθούμε σαν τον Οδυσσέα στο κατάρτι για να μην υποκύψουμε στις σειρήνες. Λέμε, απλώς, να σκάβουμε ευρύτερα και βαθύτερα! Την ώρα που παιδιά και οι οικογένειές τους δεν αντέχουν να νοικιάσουν σπίτι για τις σπουδές, τα λαμόγια της ελεύθερης οικονομίας κάνουν συμμορίες πλουτισμού.
Τόνους μελάνι και δάκρυα έχουν διαθέσει οι Φαρισαίοι των καπιταλιστικών συστημάτων για την ελευθερία του λόγου. Υποτίθεται ότι αυτό το κάνουν σε αντιπαράθεση με τα σοσιαλιστικά συστήματα που απαγόρευαν την αντικοινωνική προπαγάνδα. Να όμως που πριν στεγνώσει το μελάνι από τις ιερεμιάδες τους πιάστηκαν -πάλι- με τη γίδα στην πλάτη. Αποσύρονται από τη βρετανική αγορά, με απόφαση των Εργατικών, τα βιβλία της συγγραφέως Σάλι Ρούνεϊ επειδή η ίδια, όχι μόνο δήλωσε την υποστήριξή της στον αγώνα της Παλαιστίνης, αλλά ανακοίνωσε ότι θα διαθέσει μέρος των συγγραφικών της εσόδων σε οργανώσεις που μάχονται για το δίκιο του λαού της Παλαιστίνης. «Οι αστοί τρομάξανε» και αποφάσισαν όχι μόνο να απαγορεύσουν τις εκδηλώσεις αλληλεγγύης αλλά και να τιμωρήσουν τη Σάλι Ρούνεϊ γιατί τόλμησε να υπερβεί την «αστική κανονικότητα». Κατά τα άλλα η Δύση και οι Εγγλέζοι είναι υπέρ του ουμανισμού και της ελευθερίας. Τους πιστεύετε;
Αναμφίβολα η Λατινική Αμερική προσφέρεται για αναλύσεις και στοχασμούς. Μισή ήπειρος που μαστίζεται από τη φτώχεια και τις ταξικές διακρίσεις, που οι ΗΠΑ τη θεωρούν «πίσω αυλή», που ένα μικρό κομμάτι πλούσιων λευκών επιβάλλει τη θέλησή του στην ιθαγενική πλειονότητα. Παραδόσεις με αντάρτικα κινήματα και μεγάλους αγώνες στην Κούβα, τον Άγιο Δομίνικο, τη Βενεζουέλα, την Κολομβία, τον Παναμά, το Περού, το Ελ Σαλβαδόρ, τη Νικαράγουα, τη Βολιβία, τη Χιλή, την Αργεντινή… Σχεδόν παντού. Τώρα στις εκλογές της Βραζιλίας ο σοσιαλδημοκράτης Ιγν. Λούλα κατάφερε να κερδίσει εκλογικά τον φιλοτραμπικό φασίστα Φλάβιο Μπολσονάρο (σόι πάει το βασίλειο). Και έβγαλε αφρούς ο Λευκός Οίκος και οι Βραζιλιάνοι μεγαλοκαπιταλιστές, αφού θα δυσκολευτούν να απομυζήσουν το αίμα των ντόπιων εργατών-αγροτών. Είναι η Λατινική Αμερική εργαστήρι ταξικής πάλης, όπως και να το δει κανείς.
Αν μη τι άλλο είναι «εξυπνοπόνηροι» εκεί στη Γαλλία. Η κυβέρνηση Μακρόν προωθεί νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο οι διαδηλωτές θα πληρώνουν 10.000€ για βανδαλισμούς που έγιναν κατά τη διάρκεια των πορειών, ανεξάρτητα αν τους προκάλεσαν οι ίδιοι. Η Μαρίν Λεπέν, αρχηγός της Εθνικής Συσπείρωσης (RN) διεκδίκησε τη μητρότητα του νομοσχεδίου στοχεύοντας -όπως και ο Μακρόν- στη συρρίκνωση και απαγόρευση των διαδηλώσεων. Αντίθετα, το νομοσχέδιο καταδίκασαν τα συνδικάτα, τα κόμματα της Αριστεράς και οι σπουδαστικοί σύλλογοι. Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση Μακρόν, ούσα αντιμέτωπη με τη λαϊκή νεολαιίστικη οργή, θα εφεύρει δεκάδες αντιδραστικούς τρόπους για να την ανακόψει. Σε αυτό το μαύρο κατήφορο γυρίζει το ρολόι της ιστορίας πίσω από το… 1789 και τη Γαλλική Επανάσταση. Ο Μακρόν θυμήθηκε τους βαρόνους και το μεσαίωνα!
