κι αν το δρόμο μου χάνω σε τόση μαυρίλα,
αντηχάνε βαθειά στης καρδιάς μου τα φύλλα
της οργής οι μεγάλες βροντές
Όλο και πιο ακροδεξιά στρέφεται το τιμόνι στη «δημοκρατική» Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ανίκανοι ηγέτες της, αφού έβαλαν τα χεράκια τους και έβγαλαν τα ματάκια τους στερούμενοι το φθηνό ρώσικο αέριο -στο όνομα μιας φανταστικής υπεροχής και επικράτησης, έναντι της Ρωσίας- τώρα άρχισαν να «δουλεύουν» σε βάρος των λαών τους το δοκιμασμένο στα δικά μας «Μαζί τα φάγαμε».
Στη Γαλλία ο εννιαμηνίτικος, Μπαϊρού, δήλωσε: «Ξοδεύουμε χωρίς να κοιτάμε πίσω»… Και έφερε για ψήφιση στη γαλλική Εθνοσυνέλευση μέτρα ακραίας λιτότητας. Αποτέλεσμα; Η ακροδεξιά Λεπέν να σαρώνει στις δημοσκοπήσεις.
Στη Γερμανία ο εξαμηνίτικος καγκελάριός της, Μερτς, δήλωσε: «Το κράτος πρόνοιας όπως το έχουμε σήμερα δεν είναι πλέον οικονομικά βιώσιμο». Και παράλληλα, η κυβέρνησή του άρχισε να νομοθετεί τα πάγια αιτήματα των Ενώσεων εργοδοτών για μείωση του υψηλού κόστους της εργασίας και μεγαλύτερη ευελιξία στις εργασιακές συνθήκες. Αποτέλεσμα; Το ακροδεξιό AFD, να τριπλασιάσει τη δύναμή του.
Όπως λέμε συχνά, το διεθνές μονοπώλιο, ο μεγαλοκαπιταλιστής, δεν νοείται να μειώσει τα κέρδη του, στη «δύσκολη» περίοδο που περνάει μια χώρα. Γι’ αυτό και αυτός που θα πληρώσει τα σπασμένα -που έσπασαν με ευθύνη αυτών που δεν νοείται να μειώσουν τα κέρδη τους- είναι οι φτωχοί μεροκαματιάρηδες. Πώς έλεγε η γιαγιά στην Κρήτη; «Βοήθα με φτωχέ να μη γενούμε ίσοι». Ακριβώς έτσι.
Και γιατί να εμπιστευθούν τις δεξιο-σοσιαλιστικές κυβερνητικές συμμαχίες οι πολίτες στην ΕΕ, που χρόνια ολόκληρα είναι υπεύθυνες -αφού αυτές κυβερνούσαν και αποφάσιζαν- για την κατάρρευση της ΕΕ και να μην πάνε κατευθείαν στους φασιστο-δεξιούς σχηματισμούς, που, όταν ωστόσο γίνονται κυβέρνηση, κάνουν τα ίδια με τους δεξιο-σοσιαλιστές, όπως η Μελόνι στην Ιταλία.
Στην Αγγλία, το φασιστικό κίνημα «Ενώστε το βασίλειο», με αρχηγό καταδικασμένο για ποινικά αδικήματα και υποστηρικτή τον επίσης μεγαλοφασίστα Αμερικανό, Μασκ, έκανε μια συγκέντρωση με συμμετοχή 100.000 ανθρώπων, με αφορμή το μεταναστευτικό. Ποιο βασίλειο βρε ανεγκέφαλοι! Νομίζετε πως, τώρα, είναι η Αγγλία κραταιό βασίλειο; Από τον Β΄ Παγκόσμιο έπαψε να είναι κραταιά. 80 χρόνια τώρα. Είναι η πατσαβούρα της Αμερικής -που την αντικατάστησε από τότε. Περασμένα και μη αναστρέψιμα μεγαλεία.
Αυτοί που χρόνια τώρα κυβερνούσαν καμώνονται πως ξαφνιάζονται για την άνοδο της ακροδεξιάς και στη συνέχεια ενστερνίζονται όλο και περισσότερο την ακροδεξιά ρητορική. Την Πηγάδα του Μελιγαλά ξέθαψαν τα μητσοτακικά θινκ τανκ, αφού ελευθέρωσαν το φασίστα Μιχαλιολιάκο της Χρυσής Αυγής, στην επέτειο της δολοφονίας τού Φύσσα.
Οι δεξιές ή σοσιαλιστικές κυβερνήσεις και οι συνδυασμοί τους ξέφτισαν. Αποδείχτηκαν στα μάτια του εκλογικού ακροατηρίου, που χρόνο με το χρόνο μειώνεται, λίγες, διεφθαρμένες, ανάλγητες μαριονέτες του μεγάλου κεφαλαίου. Του μεγάλου κεφαλαίου που βάζει μπροστά τα ιδιόκτητά του ΜΜΕ, να διαπιστώνουν τάχα έλλειψη ηγετών. Έχοντας πάντα το βλέμμα και στα ακροδεξιά άλογα. «Εδώ που τα λέμε, ποιος μπορεί να σταθεί απέναντι στον Μητσοτάκη», είναι μια υποτίθεται ειλικρινής αγωνία των υποτιθέμενα μπουχτισμένων δημοσιογράφων, από τον ορυμαγδό σκανδάλων της κυβέρνησης της ΝΔ. Ο Ανδρουλάκης λίγος, ο Φάμελος χλωμός, τον Τσίπρα τον θυμούνται ακόμα, και πάει λέγοντας. Και ο Ανδρουλάκης και ο Φάμελος και ο Τσίπρας και ο Φούφουτος, αν αποφασίσουν, φτιασιδώνεται. Και μάλιστα ταχύτατα. Ας θυμηθούμε τις απαρχές Κυριάκου. Με κοσμητικά επίθετα όπως το γουρλό και το ζαβό ξεκίνησε το 2019 η κυβερνητική του θητεία. Έκτοτε, και η λίστα Πέτσα βοήθησε και οι αμερικάνοι ίματζ μέικερς και οι ολιγάρχες και τα ιδιόκτητα ΜΜΕ τους. Σε τι βοήθησε; Στο να περνάει όποιο πιο αντιλαϊκό μέτρο χρειαζόταν το μεγάλο κεφάλαιο, στο να το μπουκώνει με τα ευρωπαϊκά κονδύλια στήριξης και να ρίχνει σε πρωτοφανή φτώχεια τα λαϊκά στρώματα, ισχυριζόμενος πως δεν υπάρχει καλύτερη οικονομία στον πλανήτη από την ελληνική οικονομία.
Εκλογές κοντολογάνε. Να θυμόμαστε πως και τον Φούφουτο μπορεί να ανακηρύξουν Μεσία που θα κάνει το φτωχό να βοηθήσει τον πλούσιο, να μη γενούνε ίσοι. Λίγες πιασάρικες ατάκες, χαμόγελα και χτυπήματα στην πλάτη του πόπολου, κάμερες και δημοσιογράφοι που να θαυμάξουν, χρειάζονται.
Τάνια
