Μπορεί ο Τραμπ να εμφανίζεται ως ο «ειρηνοποιός» που θέλει να βάλει τέλος στον πόλεμο στην Ουκρανία, όμως δεν παύει να είναι ένα ιμπεριαλιστικό τσακάλι που θέλει να κατασπαράξει τη χώρα της ανατολικής Ευρώπης. Ή ότι τελικά της απομείνει μετά το τέλος του πολέμου και τη διαφαινόμενη κατοχή του 20% των εδαφών της από τον ρωσικό ιμπεριαλισμό.
Ένα από τα σημεία που περιλάμβανε το ειρηνευτικό σχέδιο, που είχε διαρρεύσει από αμερικανικά μέσα, ήταν η υπογραφή συμφωνίας για τη ληστρική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Ουκρανίας από τις ΗΠΑ. Ένα σχέδιο το οποίο η Ρωσία έχει θεωρήσει ως βάση συζήτησης.
Η τραγική ειρωνεία είναι ότι ο Αμερικανολακές Ζελένσκι ήταν ο πρώτος που προώθησε αυτή την ιδέα, τον Νοέμβριο. Σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τον νεοεκλεγέντα Τραμπ παζάρευε εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ με υποθήκη τον ορυκτό πλούτο της χώρας του. Εκτιμούσε ότι έτσι θα μπορούσε να υπονομεύσει την πρόθεση Τραμπ να εξομαλύνει τις σχέσεις με τη Ρωσία και να εξασφαλίσει κάποια διαπραγματευτική ισχύ με τον Πούτιν.
Μετά τον εξευτελισμό του στον Λευκό Οίκο και τα επικοινωνιακά καραγκιοζιλίκια, με την τετ α τετ συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο, στο Βατικανό, αποδέχθηκε την αποικιοκρατική συμφωνία. Όχι μόνο εκχώρησε όλο τον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας στις ΗΠΑ αλλά τελικά δεν του παρασχέθηκε καμία εγγύηση ασφαλείας.
Η συμφωνία μπορεί να μην αναφέρει ότι από τα έσοδα αποπληρώνεται η μέχρι τώρα στρατιωτική συνεισφορά των ΗΠΑ στην Ουκρανία, που φυσικά επέστρεψε στα ταμεία των αμερικανικών αμυντικών μονοπωλίων, αλλά αυτό δεν είναι αναγκαίο καθώς όλη η Ουκρανία γίνεται πλέον αμερικανικό φέουδο. Ενώ και κάθε μελλοντική στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ θα κεφαλαιοποιείται υπέρ της αμερικανικής πλευράς στην επενδυτική «σύμπραξη» μεταξύ Ουάσιγκτον και Κιέβου.
Η συμφωνία αυτή είναι και ένα επικοινωνιακό χαρτί του Τραμπ προς τον αμερικανικό λαό καθώς ούτε σε 24 ώρες ούτε σε 100 μέρες κατάφερε να επιφέρει την ειρήνευση στην Ουκρανία, αφού η Μόσχα κρατάει σθεναρή στάση στις διαπραγματεύσεις επιδιώκοντας τα μέγιστα δυνατά οφέλη.
Με τον Αμερικανό πρόεδρο να ανεβάζει λίγο τους τόνους προς τη ρωσική ηγεσία, απειλώντας με «αποχώρηση» από τη διαπραγμάτευση, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ δήλωσε ότι η συμφωνία έδειξε ότι «οι ΗΠΑ έχουν οικονομικό συμφέρον στην Ουκρανία». «Είναι ένα μήνυμα προς τη ρωσική ηγεσία. Είναι επίσης ένα μήνυμα προς τον αμερικανικό λαό ότι έχουμε την ευκαιρία να συμμετάσχουμε, να λάβουμε μέρος της χρηματοδότησης και της αποζημίωσης γι’ αυτά τα όπλα», συμπλήρωσε.
Σε ό,τι αφορά τα σενάρια για υπαναχώρηση των ΗΠΑ από τη διαδικασία διαπραγμάτευσης με τη Μόσχα ξεκαθάρισε ότι «αυτή η συμφωνία στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα στη Ρωσία ότι η κυβέρνηση Τραμπ δεσμεύεται για μια διαδικασία ειρήνευσης επικεντρωμένη σε μια ελεύθερη, κυρίαρχη και ευημερούσα Ουκρανία μακροπρόθεσμα». Που μεταφράζεται προς τη Μόσχα: «πήραμε ότι θέλαμε από το Κίεβο και αν θέλετε ελάτε τώρα να τα βρούμε».
Ίσως δούμε μια πιο σκληρή ρητορική απέναντι στη Ρωσία, καθώς όπως ανακοίνωσε το Στέιτ Ντιπάρντμεντ η συμφωνία αλλάζει «τη μεθοδολογία του τρόπου με τον οποίο οι ΗΠΑ συμβάλλουν» στις συνομιλίες, αν και προς το παρόν δεν φαίνεται κάτι να αλλάζει δραστικά. Οι φανερές διαπραγματεύσεις έχουν παγώσει, προς το παρόν, ενόψει των εορτασμών για τα 80 χρόνια από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στη Μόσχα. Εκεί όπου ο Πούτιν θα συναντηθεί με τον Σι Τζινπίνγκ ο οποίος θα πραγματοποιήσει τετραήμερη επίσκεψη.
Ο Τραμπ τόνισε πως «οι ΗΠΑ θα λάβουν πίσω πολύ περισσότερα απ’ όσα έχουν επενδύσει ως τώρα». Χρυσώνοντας το χάπι είπε πως η οικονομική παρουσία των ΗΠΑ αποτελεί επίσης εγγύηση ασφαλείας για την Ουκρανία.
Βέβαια κάτι παρόμοιο δεν γλύτωσε το φιλοαμερικανικό καθεστώς του Αφγανιστάν όταν το 2017 ο Τραμπ συμφώνησε, σε επίπεδο προθέσεων, με τον τότε πρόεδρο της χώρας, Ασράφ Γκάνι, για την εκμετάλλευση του υπεδάφους της, με εκτιμώμενη αξία άνω του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων.
Τον ληστρικό χαρακτήρα της συμφωνίας περιέγραψε, με τον κυνισμό που τον διακρίνει, ο αντιπρόεδρος του συμβουλίου ασφαλείας της Ρωσίας, Ντ. Μεντβέντεφ, σχολιάζοντας πως ο Τραμπ «τσάκισε το καθεστώς του Κιέβου» και ότι η αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη «θα εξοφλείται πλέον με τον εθνικό πλούτο μιας υπό εξαφάνιση χώρας».
Ο Τραμπ πετάει την ΕΕ έξω από την Ουκρανία
Επιπλέον, η συμφωνία αποτελεί μια ακόμη πισώπλατη μαχαιριά από τον Τραμπ στους Ευρωπαίους «συμμάχους» και στις βλέψεις τους για τον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας.
ΕΕ και Ουκρανία, τον Ιούλιο του 2021, είχαν καταλήξει σε μια Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης, η οποία υπογράφηκε πριν τη ρωσική εισβολή, για την ενσωμάτωση της Ουκρανίας στο μαντρί του δυτικοευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Η συμφωνία αυτή δεν είχε δεσμευτικό χαρακτήρα ενώ αντίθετα αυτή των ΗΠΑ δένει χειροπόδαρα το Κίεβο. Είναι μια συγκεκριμένη νομική συνθήκη που ιδρύει ένα «Επενδυτικό Ταμείο Επενδύσεων» στο οποίο εντάσσεται το σύνολο των ορυκτών πόρων της Ουκρανίας και τα μελλοντικά έργα πετρελαίου και φυσικού αερίου από τα οποία οι ΗΠΑ θα εισπράττουν το 50%.
Η συμφωνία δεν περιλαμβάνει τον, υπό ρωσική κατοχή, ουκρανικό πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής Ζαπορίζια, του οποίου οι ΗΠΑ έχουν προτείνει την ανάληψη του ελέγχου, στο πλαίσιο μιας μελλοντικής «ειρηνευτικής» συμφωνίας, με τη Μόσχα να εκφράζει τη διαφωνία της.
Επιπλέον, η Ουάσιγκτον δημιουργεί έναν «φορολογικό παράδεισο» και μια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών στην καρδιά της Ευρώπης, καθώς οι εισφορές και οι επενδύσεις των ΗΠΑ στο ταμείο θα παραμείνουν αφορολόγητες και αδασμολόγητες.
Έτσι οι ΗΠΑ ανοίγουν μια πίσω πόρτα εισόδου για την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά. Ήδη τα μεγάλα αμερικανικά αγροδιατροφικά μονοπώλια έχουν αποκτήσει προνομιακή πρόσβαση στον ουκρανικό γεωργικό τομέα. Μεγάλα τμήματα των γεωργικών εταιρειών στην Ουκρανία βρίσκονται ήδη υπό τον αμερικανικό έλεγχο.
Σα να μην έφτανε αυτό, σε μια διατύπωση σε άρθρο της συμφωνίας, αναφέρεται ότι οι ΗΠΑ έχουν πλέον αποκτήσει έμμεσο λόγο και στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ.
Κάποια δημοσιεύματα στον αστικό τύπο, που διατηρούν στοιχειώδη αξιοπιστία, αναφέρουν ότι με τη συμφωνία αυτή, η Ουκρανία θα γίνει τώρα η 51η πολιτεία των ΗΠΑ και πως η Ευρώπη είναι ο μεγάλος χαμένος. Πως δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για στοιχειώδη έλεγχο των Ουκρανών στη χρήση των «ασημικών» τους. Η Ράντα -η ουκρανική βουλή- θα πρέπει μόνο να «επικυρώσει» τη συμφωνία. Όπως ορίζει άλλωστε και η …συμφωνία.
