Στις 28 Απριλίου στην Ιβηρική χερσόνησο και στη Νότια Γαλλία σημειώθηκε γενικευμένο μπλακ άουτ που εκτιμάται ότι επηρέασε πάνω από 50 εκατομμύρια πολίτες στις χώρες αυτές. Η γενικευμένη αυτή διακοπή ρεύματος, που κράτησε πάνω από 12 ώρες, επέδρασε σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, από τα νοσοκομεία και τις επικοινωνίες, την ακινητοποίηση του μετρό και των αεροπορικών μεταφορών, το «σβήσιμο» των φωτεινών σηματοδοτών μέχρι και τα τραπεζικά συστήματα. Ενώ το οικονομικό αποτύπωμα που άφησε εκτιμάται σε ζημιές μεταξύ 2,25 και 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Βαρύ όμως ήταν και το τίμημα σε ανθρώπινες ζωές, αφού η διακοπή ρεύματος στοίχισε τη ζωή σε πέντε ανθρώπους. Σε κάθε περίπτωση μέχρι στιγμής δεν έχουν αποτιμηθεί πλήρως οι συνολικές επιπτώσεις του μπλακ άουτ.
Το πρόβλημα ξεκίνησε από την Ισπανία σε κόμβο διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας, γι’ αυτόν τον λόγο επηρεάστηκαν τόσο η Πορτογαλία όσο και οι περιοχές της Νότιας Γαλλίας. Ψήγμα αληθείας για την αιτία του μπλακ άουτ έδωσε μια δήλωση του πρωθυπουργού της Ισπανίας, Σάντσεθ, που αναφέρθηκε στους «ιδιωτικούς φορείς εκμετάλλευσης» στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Σάντσεθ ομολόγησε ότι φέρουν ευθύνες για την κατάσταση στο δίκτυο ενέργειας. Βέβαια, αμέσως μετά πέρασε στη γνωστή πρακτική των κυβερνήσεων σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, όπου έταξε στους πολίτες ότι θα φέρει «προ των ευθυνών τους» τους ιδιώτες, στη συγκεκριμένη περίπτωση τους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας.
Θυμίζουμε ότι οι ιδιωτικοποιήσεις των εταιρειών παροχής ρεύματος αλλά και η άναρχη αδειοδότηση των παραγωγών ενέργειας, δηλαδή χωρίς μελέτες σκοπιμότητας, εξυπηρετούν τις πολιτικές επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι τα κράτη μέλη χωρίς κανέναν ουσιαστικό σχεδιασμό και με βάση μόνο το κέρδος των παραγωγών ενέργειας, αδειοδότησαν μονάδες όλων των μεγεθών, αλλά κυρίως μονάδες παραγωγής με ΑΠΕ. Άλλωστε η ΕΕ έχει διαθέσει τεράστια κονδύλια του προϋπολογισμού της για αυτή τη μετάβαση.
Η έλλειψη γενικού κρατικού σχεδιασμού είχε συνέπειες τόσο στον τρόπο σύνδεσης των μονάδων αυτών με το κεντρικό δίκτυο, όσο και στα μέτρα ασφάλειας, αφού άφησε χωρίς ουσιαστικό έλεγχο τις εταιρείες παραγωγής. Ενώ το μη κερδοφόρο τμήμα, των δικτύων, των υποδομών και των συντηρήσεων, που συνήθως ανήκει στα κράτη, παραμελείται και απαξιώνεται συστηματικά.
Μέχρι στιγμής τόσο η ισπανική κυβέρνηση, όσο και το Ανώτατο Δικαστήριο υποτίθεται αναζητούν τα αίτια της ηλεκτρικής κατάρρευσης. Μάλιστα η, κατ’ όνομα, σοσιαλιστική κυβέρνηση Σάντσεθ συγκρότησε και μια επιτροπή διερεύνησης για τον σκοπό αυτό. Προς το παρόν όμως το μόνο που κάνει η κυβέρνηση, είναι να διασπείρει φήμες και παραδοξολογίες που μπερδεύουν επιστημονικές έννοιες με θεωρίες συνωμοσίας, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που τα γεγονότα και οι αιτίες στις οποίες οφείλεται το μπλακ άουτ δεν είναι δυνατόν να αποδειχθούν. Στην πραγματικότητα όμως θέλει να θολώσει στα μάτια του λαού τους πραγματικούς υπεύθυνους, που δεν είναι άλλοι από τους ιδιοκτήτες των εταιρειών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και τους πολιτικούς υπηρέτες τους. Μια πρακτική που δεν είναι ξένη με αυτή που εφαρμόζεται και στη χώρα μας, τελευταία και ίσως πιο ενδεικτικά με το έγκλημα στα Τέμπη.
Οι αστικές κυβερνήσεις – κάθε απόχρωσης – υιοθετούν πάντα το ίδιο τροπάρι. Αρχικά απορούν, καμώνονται ότι συγκλονίζονται από τις καταστροφές, βεβαιώνουν υποκριτικά για έρευνα σε βάθος ώστε να αποκλειστεί στο μέλλον ανάλογη τραγωδία και τέλος παραπέμπουν το θέμα στην …αδέκαστη δικαιοσύνη για την τιμωρία των ενόχων, και στην πράξη για τη λήθη και λήξη της υπόθεσης, αφήνοντας τον λαό στο έρμαιο καταστροφών που είναι δυνατόν και να προβλεφθούν και να προληφθούν. Και όλα αυτά στον βωμό του κέρδους των λίγων.
