Με φόντο τις μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που συνταράσσουν τη Σερβία εδώ και ενάμιση χρόνο, με αφορμή το προδιαγεγραμμένο κυβερνητικό έγκλημα στο Νόβισαντ που κόστισε τη ζωή σε 16 άτομα, το καθεστώς Βούτσιτς κλυδωνίζεται από τη συσσωρευμένη λαϊκή οργή, απότοκο της διεφθαρμένης αντιλαϊκής πολιτικής του, της φτώχειας, της ακρίβειας, των σκανδάλων και της καταστολής.
Αντιμετωπίζοντας το φοιτητικό-νεολαιίστικο κίνημα που βρίσκεται στην προφυλακή του ευρύτερου δημοκρατικού κινήματος ως απειλή για τη μακροημέρευσή του ως επικεφαλής του σέρβικου πολιτικού σκηνικού, ο Βούτσιτς προχώρησε πρόσφατα σε νέο επικοινωνιακό ελιγμό.
Με πάγιο στόχο τη χειραγώγηση και εκτόνωση των κινητοποιήσεων, ο Σέρβος πρόεδρος παριστάνοντας τον «ρεαλιστή ηγέτη», που αφουγκράζεται δήθεν τον παλμό της κοινωνίας, ανακοίνωσε σε συγκέντρωση υποστηρικτών του ότι θα παραιτηθεί από τη θέση του «εντός των επόμενων εβδομάδων» ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο για πολιτικές εξελίξεις που αποτελεί και το αίτημα των ετερόκλητων αντιπολιτευτικών δυνάμεων (ακραία φιλοδυτικών και μη) που πασχίζουν και αυτές με τη σειρά τους να ποδηγετήσουν το κίνημα για το Νόβισαντ.
Με την ανακοίνωσή του αυτή, ωστόσο, ο Βούτσιτς όχι μόνο δεν προανήγγειλε την πολιτική αποστράτευσή του, αντίθετα εξέφρασε την πρόθεσή του να βοηθήσει το σέρβικο προοδευτικό κόμμα στο οποίο ανήκει, να κερδίσει τις επόμενες βουλευτικές και προεδρικές εκλογές, παρατείνοντας την πολιτική ηγεμονία του.
Έκανε λόγο για έναν ευρύτερο συνασπισμό (Ενωμένη Σερβία) του οποίου θα είναι επικεφαλής, με πρόδηλο στόχο τη διαιώνιση του καθεστώτος του και ο οποίος θα απαρτίζεται «από πατριωτικές και κοινωνικές ομάδες ανεξαρτήτως ιδεολογίας και θα εκφράζει την ενότητα του σέρβικου λαού».
Στο προεκλογικό ουσιαστικά διάγγελμά του, ο Σέρβος πρόεδρος διαστρέφοντας την πραγματικότητα δήλωσε πως το 2012 παρέλαβε μια διαλυμένη οικονομικά χώρα και την οδήγησε στην ανάπτυξη και την ευημερία. Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην πολυδιάστατη –εξισορροπητική πολιτική του μεταξύ των αντιτιθέμενων ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων σε Δύση και Ανατολή.
Απέναντι στο μεγαλειώδες κίνημα, ο Βούτσιτς χρησιμοποιεί το μαστίγιο (αστυνομοκρατία) αλλά και το καρότο. Έτσι, απευθυνόμενος στους διαδηλωτές τόνισε: «για χιλιοστή πρώτη φορά σας απλώνουμε το χέρι. Συγχωρούμε όλα όσα έχετε κάνει, αλλά δεν είμαστε αφελείς και δε θα ξεχάσουμε τι έχει γίνει στη χώρα τον τελευταίο χρόνο».
Όσο όμως και αν παριστάνει τον «αδιάφθορο», ο Βούτσιτς εμπλέκεται και σε ένα άλλο καραμπινάτο-αντεθνικό σκάνδαλο και συγκεκριμένα στον αποχαρακτηρισμό του παλιού υπουργείου άμυνας -μισογκρεμισμένου από τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς- ως μνημείο ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Ο Σέρβος πρόεδρος επιχείρησε έτσι να ανοίξει τον δρόμο στον Κούσνερ για την ανέγερση στο εν λόγω σημείο του κακόφημου «πύργου Τραμπ», λογοκοπώντας κατά τα λοιπά για στρατηγική επένδυση, ακολουθώντας τις μεθόδους Ράμα στην Αλβανία. Ωστόσο η δικαιοσύνη παρενέβη ακυρώνοντας το εν λόγω σχέδιο, διατάσσοντας παράλληλα τη σύλληψη των εμπλεκόμενων, κάτι που αποτέλεσε ηχηρό χαστούκι και για τον Βούτσιτς.
