Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε η Eurostat μόλις πριν λίγες μέρες, 3.367 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους την προηγούμενη χρονιά στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όλοι αυτοί ξεκίνησαν για τη δουλειά τους και δε γύρισαν ποτέ, ενώ επίσης 2,78 εκατομμύρια μη θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα στην ΕΕ καταγράφηκαν το 2025.
Στον κλάδο των κατασκευών σημειώνεται, με μεγάλη διαφορά, ο μεγαλύτερος αριθμός θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων.
Οι κλάδοι που ακολουθούν είναι οι μεταφορές, η αποθήκευση και η μεταποίηση, όπου σε επίπεδο ΕΕ καταγράφηκαν εκατοντάδες θάνατοι.
Οι τρεις αυτοί κλάδοι συγκεντρώνουν συνολικά 1.779 θανάτους, δηλαδή περισσότερο από το μισό του συνόλου των θανατηφόρων εργατικών δυστυχημάτων που καταγράφηκαν στην ΕΕ το 2025.
Σε ό,τι αφορά στην κατάταξη των μη θανατηφόρων ατυχημάτων διαφοροποιείται η εικόνα με την πρώτη θέση να καταλαμβάνεται από τη μεταποίηση όταν η εξέταση αφορά αυτά τα μη θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα.
Αν βέβαια αναλογιστούμε αυτόν τον τεράστιο αριθμό των 2,78 εκατομμυρίων μη θανατηφόρων ατυχημάτων, τις νοσηλείες, τις ενδεχόμενες βλάβες, πρόσκαιρες ή μονιμότερες, τις αναπηρίες που έχουν συντελεστεί σ΄ αυτούς τους εργαζόμενους που πετιούνται από τη δουλειά τους με όσα παραλειπόμενα έχει αυτό για τους όρους της προσωπικής και κοινωνικής τους ζωής, μπορούμε να διακρίνουμε και το μέγεθος της εγκληματικής εργοδοτικής πρακτικής.
Και για τη χώρα μας δεν μπορούμε παρά να ανατρέξουμε στους οικοδόμους, στους εργάτες στα λιμάνια και στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, στους ντελιβεράδες και φυσικά στις εργαζόμενες της Βιολάντα πρόσφατα, θύματα του Μολώχ της εργοδοτικής ασυδοσίας.
