Στη συγκυρία όπου ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός με επικεφαλής τον Τραμπ, σύμφωνα με το πνεύμα της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, στρέφεται πιο αποφασιστικά στο δυτικό ημισφαίριο με στόχο την αποκατάσταση της κυριαρχίας του στην πίσω αυλή του, προς επίρρωση του αποικιοκρατικού δόγματος Μονρόε, πολλαπλασιάζει τις ωμές επεμβάσεις του στα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών της Λατινικής Αμερικής – Καραϊβικής, στοχοποιώντας ιδιαίτερα τις σοσιαλδημοκρατικές, κεντροαριστερές κυβερνήσεις σε Βενεζουέλα, Κολομβία, Κούβα κτλ.
Στα πλαίσια αυτά, με πρόσχημα την καταπολέμηση της «ναρκοτρομοκρατίας», ο τραμπισμός εξαπέλυσε γκανγκστερική στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα και προχώρησε στη μαφιόζικη απαγωγή του Μαδούρο, ενώ παράλληλα κλιμάκωσε τις απειλές προς τον πρόεδρο της Κολομβίας Πέτρο, (που «πρέπει να προσέχει») και το εγκληματικό εμπάργκο προς την Κούβα. Δυνάμωσε επίσης τους πολιτικοοικονομικούς (και στρατιωτικούς) δεσμούς με τις ακροδεξιές συμμορίες στις χώρες της επίμαχης περιοχής, οι οποίες με τη σειρά τους πρωτοστατούν στην απογείωση της αμερικανοδουλείας, εκλιπαρώντας παντοιοτρόπως για «στήριξη» και «προστασία» τους τραμπούκους του πλανήτη.
Με τις πλάτες των ΗΠΑ και πλασάροντας τα κούφια επιχειρήματα του Τραμπ περί «αποκατάστασης του νόμου και της τάξης», η ακροδεξιά, εκμεταλλευόμενη και την άνευ όρων υποταγή και συνθηκολόγηση των κεντροαριστερών ηγετών με την αμερικανόδουλη ολιγαρχία, πέτυχε την παλινόρθωσή της στην εξουσία σε Κολομβία και Περού.
Στην Κολομβία, ο δισεκατομμυριούχος «δικηγόρος των μαφιών», που απέκτησε το οικονομικοπολιτικό «κύρος» του ως συνήγορος εγκληματιών παραστρατιωτικών. καταχραστών, μαφιόζων, ναρκεμπόρων και πάσης φύσεως διαπλεκομένων με το βαθύ κράτος της χώρας, επικράτησε με οριακή διαφορά (49,65% έναντι 48,70%) του εκλεκτού του απερχόμενου κεντροαριστερού προέδρου Γ. Πέτρο, Σεπέδα.
Ο Εσπρέγια που αυτολανσάρεται ως «αντισυστημικός τύπου Μιλέι» αφού έδωσε τα διαπιστευτήριά του στη διοίκηση των ΗΠΑ υποσχόμενος «διμερείς σχέσεις άνευ προηγουμένου» για να εισπράξει αντίστοιχες φιλοφρονήσεις από Τραμπ και Ρούμπιο, δεσμεύτηκε για υλοποίηση της σκληρής ατζέντας της ακροδεξιάς (μηδενική ανοχή στη «λαθρομετανάστευση», λιγότερους φόρους για τους πλούσιους, περικοπές κατά 40% του κράτους και απολύσεις τουλάχιστον 700.000 δημοσίων υπαλλήλων).
Ο νέος φέρελπις της αμερικανοστήριχτης ακροδεξιάς προανήγγειλε πολιτική «σιδηράς πυγμής», την οικοδόμηση πελώριων φυλακών όπου οι κρατούμενοι θα τρέφονται με ψωμί και νερό. Στο ίδιο μήκος κύματος παραληρώντας ανακοίνωσε …τον βομβαρδισμό με τη βοήθεια ΗΠΑ-Ισραήλ των εγκαταστάσεων διακινητών ναρκωτικών (τους οποίους σκόπιμα συνδέει με το αντάρτικο με στόχο τη δυσφήμιση του λαϊκού αγώνα), όπως και την πρόθεσή του να καταργήσει το ειδικό δικαστήριο που δημιουργήθηκε έπειτα από την υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης με την πρώην οργάνωση ανταρτών FARC.
Ωστόσο, η οριακή νίκη του Εσπρέγια καταδεικνύει τη βαθιά πόλωση και τη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού και τα κοινωνικά προβλήματα που αναμένεται να οξυνθούν περαιτέρω ως απότοκο της ακραία νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς πολιτικής της κλίκας Εσπρέγια.
Ήδη στην Κάλι, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, χιλιάδες διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και συγκρούστηκαν με την αστυνομία καίγοντας αμερικανικές σημαίες.
Στο Περού, τη βαθιά πολιτική κρίση πιστοποιεί η χρεοκοπία οκτώ προέδρων από το 2016 μέχρι σήμερα, ως απότοκο της διεφθαρμένης αντιλαϊκής πολιτικής που ασκήθηκε. Οι λαϊκές προσδοκίες διαψεύστηκαν ιδιαίτερα από τον κεντροαριστερό Πέδρο Καστίγιο, ο οποίος με την πολιτική του απογοήτευσε και απομάκρυνε τελικά ευρύτατα τμήματα προοδευτικών μαζών που τον εμπιστεύτηκαν, ανοίγοντας τον δρόμο στο θεσμικό πραξικόπημα της ακροδεξιάς, το οποίο αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του στην κυβερνητική εξουσία και προανάκρουσμα του πολύμηνου αιματηρού πογκρόμ της ακροδεξιάς εναντίον του αγωνιζόμενου λαού.
Στη συγκυρία, νικήτρια στο βαθιά πολωμένο πολιτικό σκηνικό αναδείχτηκε η ακροδεξιά Κέικο Φουχιμόρι, κόρη του τέως δικτάτορα που καταδικάστηκε για διαφθορά και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η Φουχιμόρι απέσπασε ποσοστό 50,13% έναντι 49,16% του κεντροαριστερού Σάντσες. Η διαφορά ανάμεσα στους δύο μονομάχους ήταν μικρότερη από 50.000 ψήφους επί συνόλου 18 και πλέον εκατομμυρίων.
Από την πλευρά του, ο πολιτικός απόγονος του Καστίγιο, Σάντσες, κατήγγειλε εξαρχής νοθεία και ζήτησε να ακυρωθούν ψήφοι της περουβιανής διασποράς. Το Σάββατο 27/6 τέθηκε επικεφαλής για δεύτερο συνεχόμενο σαββατοκύριακο πορείας προς την πρωτεύουσα Λίμα, στην οποία οι υποστηριχτές του κατήγγειλαν «σοβαρή επίθεση στην εκλογική διαδικασία».
Αν και ακραιφνής εκπρόσωπος του πολιτικού καθεστώτος της σκληρής στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας που είχε επιβάλει ο πατέρας της, η Κέικο Φουχιμόρι με ανομολόγητο στόχο την καλλιέργεια αυταπατών και την υπονόμευση των λαϊκών αντιστάσεων που αναπόφευκτα θα προκαλέσει η πολιτική της, μεταμφιέστηκε σε «εγγυητή» της ενότητας του περουβιανού λαού. Έτσι, πλάι στο απαραίτητο μότο του ανοίγματος δήθεν του δρόμου προς την τάξη και την ελπίδα για όλους τους Περουβιανούς, η ακροδεξιά Φουχιμόρι έκανε άνοιγμα προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις για συναίνεση.
