Ανταπόκριση
από Φιλιππιάδα
«Φέτος είχαμε, ίσως, το πιο δύσκολο καλοκαίρι της εικοσαετίας», ανέφερε μεταξύ άλλων ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Γιάννης Κεφαλογιάννης, σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ. Ως κεντρικό στρατηγικό προσανατολισμό της κυβέρνησης ανέφερε την πρόληψη, με τη δέσμευση να ενισχυθεί η Πολιτική Προστασία με ανθρώπινο δυναμικό, μέσα και τεχνολογία. Υποσχέσεις που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο από τους κυβερνητικούς εκπροσώπους αλλά ποτέ δεν γίνονται πράξεις.
Από την αρχή της χρονιάς υπήρξαν πάνω από 6000 ενάρξεις πυρκαγιών, αριθμός, βέβαια, αντίστοιχος με αυτούς των προηγούμενων ετών. Βασική πληγείσα περιοχή του φετινού καλοκαιριού ήταν η Ήπειρος, ιδιαίτερα περιοχές της Άρτας και της Πρέβεζας. Το περίφημο 112 ήχησε πολλές φορές το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου, ιδιαίτερα τις κρίσιμες ημέρες μεταξύ 12 και 14 Αυγούστου, καλώντας τους κατοίκους πολλών χωριών και κωμοπόλεων σε εκκένωση. Πρόκειται για το γνωστό μέτρο που ενισχύει το αφήγημα της ατομικής ευθύνης με το οποίο η κυβέρνηση νίπτει τας χείρας της. Η κυβέρνηση ειδοποιεί τον πολίτη και είναι πλέον δική του ευθύνη να εκκενώσει. Πολίτες κάθε ηλικίας, με προβλήματα υγείας, με αναπηρίες κλήθηκαν να μετακινηθούν χωρίς να υπάρχει πρόβλεψη για μέσα μεταφοράς, για οργανωμένους χώρους υποδοχής και για την απαραίτητη φαρμακευτική περίθαλψη όσων είναι σε αγωγή. Όσοι πολίτες αναγκάστηκαν να εκκενώσουν, τελικά, άφησαν πίσω τα σπίτια τους, τις περιουσίες, τις καλλιέργειες και τις επιχειρήσεις τους. Πολλοί από αυτούς δεν τα ξαναβρήκαν όταν επέστρεψαν.
Όσοι και όσες έμειναν πίσω, ήρθαν αντιμέτωποι με την πασιφανή ανεπάρκεια των πυροσβεστικών μέσων. Το διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό ήταν ελάχιστο και εξαντλημένο μετά από πολύωρες βάρδιες στα μέτωπα. Για τους ενδιαφερόμενους εθελοντές οι οδηγίες εκκένωσης οδηγούσαν σε αδρανοποίηση, ενώ όσοι κατάφεραν να φτάσουν στα μέτωπα αντιμετώπισαν έλλειψη συντονισμού και ενημέρωσης στις επιχειρήσεις. Παράλληλα, τα μέσα πυρόσβεσης, χερσαία και εναέρια, ήταν απαρχαιωμένα και ελλιπή. Ως αποτέλεσμα, υπήρξε επιλογή στο ποιες εστίες θα αντιμετωπιστούν πρώτα. Πολλά χωριά και οικισμοί έμειναν απροστάτευτα για πολλές ώρες χωρίς τη συμβολή πυροσβεστικών μέσων, όπως συνέβη χαρακτηριστικά στα χωριά Άγιος Γεώργιος και Γοργόμυλος. Οι ίδιοι οι κάτοικοι των περιοχών που επλήγησαν πάλευαν μόνοι τους, σβήνοντας εστίες με αυτοσχέδια μέσα, ιδιωτικά υδροφόρα, ακόμη και κουβάδες με νερό, ώστε να προστατεύσουν το βιος τους. Στις περιπτώσεις που τελικά επιχείρησαν εναέρια μέσα, οι εστίες ελέγχθηκαν σχετικά σύντομα, όπως συνέβη στην περίπτωση της Παλαιάς Φιλιππιάδας. Ωστόσο, επαρκή μέσα κατέφτασαν με φοβερή καθυστέρηση και μόνο όταν κινδύνευσαν σοβαρά οικισμοί, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις κάηκαν και σπίτια. Δεν δόθηκε αρκετή προσοχή στις αρχικές εστίες εκτός οικισμών. Συνεπώς, υπήρξαν καταστροφές σε κτηνοτροφικές, χοιροτροφικές και άλλες παραγωγικές μονάδες, καλλιέργειες, δασικές εκτάσεις και φυσικό πλούτο, με δεκάδες χιλιάδες στρέμματα καμμένης γης αλλά και απανθρακωμένα ζώα. Καταστροφές που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί εάν υπήρχαν τα απαραίτητα έργα πυροπροστασίας και σχέδια αντιπυρικής ασφάλειας. Αντ’ αυτού η κυβερνητική αναλγησία διαφαίνεται από την ξεδιάντροπη προώθηση του αφηγήματος περί κλιματικής αλλαγής, ισχυρών ανέμων και εμπρησμών, πίσω από το οποίο μένει εκτός κάδρου ευθυνών η κυβέρνηση και η εγκληματική «επιτελική» ανικανότητα και αδιαφορία.
Εκτεταμένες ζημιές προκλήθηκαν και στα δίκτυα ηλεκτροδότησης και ύδρευσης της περιοχής, με αποτέλεσμα πολλές κοινότητες να μείνουν χωρίς ρεύμα και νερό τις ημέρες των πυρκαγιών. Σοβαρές δυσκολίες υπήρχαν και στις τηλεπικοινωνίες. Οι βλάβες σε κάποιες περιπτώσεις αποκαταστάθηκαν αρκετές ημέρες μετά την κατάσβεση των πυρκαγιών, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τους πληγέντες. Παράλληλα, η διακοπή της κυκλοφορίας στην Ιονία οδό καθώς και σε εθνικά δίκτυα δημιούργησε αφενός κυκλοφοριακό χάος και αφετέρου δυσκολία στη μετακίνηση προς τα σημεία συγκέντρωσης των υλικών αγαθών, τροφίμων και ειδών υγιεινής που συλλέχθηκαν από εθελοντές.
Σύμμαχος των πολιτών η αλληλεγγύη που εκδηλώθηκε. Άνθρωποι που περιόδευαν στα χωριά με τα υδροφόρα μέσα τους σβήνοντας εστίες, άνθρωποι που μετέφεραν ηλικιωμένους που δεν είχαν όχημα, άνθρωποι που έσωσαν όσα ζώα έμειναν πίσω, άνθρωποι που μοίραζαν νερά και τρόφιμα. Η συσπείρωση του κόσμου είναι ο μόνος τρόπος για να ανατραπεί η τρέχουσα πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με τη δημιουργία ενός πλατιού και οργανωμένου λαϊκού κινήματος που θα λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας απέναντι στην κυβερνητική φαιδρότητα που εγκαταλείπει τον λαό και υποβαθμίζει κάθε έννοια κοινωνικού κράτους.
