Εκλογές έναν μήνα, περιφερόμενες κάλπες και ηλεκτρονικές ψήφοι!
Στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Ξενοδοχοϋπαλλήλων Αττικής που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 5/5, επιβεβαιώθηκε για πολλοστή φορά η σεχταριστική λογική με την οποία αντιλαμβάνεται η ηγεσία του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ τα σωματεία και ευρύτερα το συνδικαλιστικό κίνημα.
Σε μια συνέλευση που παρακολούθησαν πάνω από τριακόσιοι συνάδελφοι του κλάδου, η εισήγηση του προέδρου έδωσε εξαρχής τον τόνο: «Όσο περισσότεροι ψηφίσουμε σε αυτές τις εκλογές του συνδικάτου το ψηφοδέλτιο που στηρίζει το ΠΑΜΕ, τόσο περισσότερο συμβάλλουμε πχ ώστε το Εργατικό Κέντρο Αθήνας να γίνει πραγματικά κέντρο αγώνα». Χαρακτηριστικά, επίσης, αναφέρουμε πως στο κλείσιμο του απερχόμενου προέδρου, το οποίο καθόλου τυχαία δε δημοσιεύτηκε, όπως έγινε με το σύνολο της υπόλοιπης εισήγησης, τονίστηκε πως «εμείς κάθε μέρα τσακίζουμε τον νόμο Χατζηδάκη. Αλλά εντελώς τυπικά και για λόγους νομικούς, επιτρέπουμε (για δεύτερη φορά) και τη δυνατότητα ηλεκτρονικών εκλογών».
Οι ταξικά αδιάλλακτες δυνάμεις του ΠΑΜΕ, λοιπόν, οι δυνάμεις που «περνάνε στην αντεπίθεση», αντιλαμβάνονται τόσο «ταξικά» τη λειτουργία των σωματείων και των αρχαιρεσιών τους, που προτείνουν σχέδιο απόφασης για τη διεξαγωγή των εκλογών το οποίο περιλαμβάνει το στήσιμο καλπών «όπου κρίνει η Εφορευτική Επιτροπή», ηλεκτρονικές εκλογές και διάρκεια ενός σχεδόν μήνα (18 Μαΐου με 15 Ιουνίου) «για να ψηφίσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι συνάδελφοι»! Αλήθεια, πώς διαπαιδαγωγούνται ταξικά και αγωνιστικά οι εργαζόμενοι με περιφερόμενες κάλπες σε ξενοδοχεία και επισιτιστικές επιχειρήσεις, πάγια πρακτική των ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ και την οποία κατήγγειλαν παλιότερα και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ; Αλήθεια, πώς «γκρεμοτσακίζεται ο νόμος Χατζηδάκη», όταν υπάρχει αποδοχή μίας από τις βασικότερες διατάξεις του, δηλαδή οι ηλεκτρονικές εκλογές τις οποίες στηρίζουν οι δυνάμεις της «συνδικαλιστικής μαφίας», όπως αποκαλεί το ΠΑΜΕ τις ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ; Ή μήπως το «μεγάλο αντικαπιταλιστικό μαχητικό μέτωπο της εργατιάς» χτίζεται με εκλογές ενός μήνα, λες και οι εκλογές είναι εξεταστική στο πανεπιστήμιο;
Τέλος, το πιο χαρακτηριστικό στη συνέλευση αυτή ήταν η παρέλαση των μελών και στελεχών του ΠΑΜΕ, η παρουσία ενός ολόκληρου εκλογικού μηχανισμού, η στενότητα και ο σεχταρισμός που επικρατούσαν και λειτουργούν αναμφίβολα απωθητικά για κάθε συνάδελφο που δεν είναι στο ΠΑΜΕ και τη ΔΑΣ και τα οποία ακριβώς επιβεβαιώνουν όχι μόνο όσα καταγγέλλουν τα συνδικαλιστικά στελέχη του ΠΑΜΕ, που πρόσφατα αποχώρησαν, στον κλάδο των Μεταφορών και των Τροφίμων-Ποτών, αλλά όλα όσα επισημαίνει η ΕΡΓΑΣ τις τελευταίες δεκαετίες. Το ΚΚΕ, ταυτίζοντας τον εαυτό του με τα σωματεία, βασικά οδηγεί στην απομαζικοποίησή τους, στο στένεμά τους, στην ολοένα και μεγαλύτερη απομάκρυνσή τους από τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων.
Σε έναν κλάδο εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, οι οποίοι βιώνουν με τον χειρότερο τρόπο τις συνέπειες της αντεργατικής-αντιλαϊκής πολιτικής, που συνθλίβονται κάτω από άθλιες εργασιακές συνθήκες, ελαστικά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, χαμηλούς μισθούς, ανασφάλιστη εργασία κ.ο.κ., σε ένα σωματείο που ψηφίζουν πάνω από 3.000 συνάδελφοι (3.331 στις εκλογές του 2023) και που η ΔΑΣ κατέχει τις 12 από τις 17 έδρες (2 η ΠΑΣΚΕ, 1 η ΛΑΝΤΖΑ (ΝΑΡ), 1 η Αγωνιστική Συσπείρωση (ΑΡΙΣ) και 1 το Δίκτυο (Νέα Αριστερά, πρώην ΣΥΡΙΖΑ), η πραγματικά συμβιβαστική και πυροσβεστική πολιτική της ηγεσίας του ΚΚΕ φαίνεται πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα στο εξής: Μπροστά σε μία ακόμη σεζόν τρόμου, που ο κλάδος ήδη μετράει νεκρούς, που τα υπερκέρδη της τουριστικής βιομηχανίας θα μετρηθούν για μια ακόμη φορά πάνω στον ιδρώτα, το ξεζούμισμα και την εξάντληση των εργαζομένων του κλάδου, το ΠΑΜΕ θα περνάει στην «αντεπίθεση», θα πανηγυρίζει που το σωματείο επανεπιβεβαίωσε τη συμπόρευσή του με το ΠΑΜΕ, που η ΔΑΣ θα αναδειχθεί πρώτη δύναμη, χωρίς επί της ουσίας να οργανώνει τον αγώνα, να συσπειρώνει τους συναδέλφους, να απαντά μαχητικά και απεργιακά στην πολιτική που τσακίζει τη ζωή των χιλιάδων εργαζομένων στον επισιτισμό-τουρισμό.
