Στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, από τις βασικές τοποθετήσεις και ιδιαίτερα του Τραμπ, αναδείχθηκαν για άλλη μία φορά οι οξυμμένες αντιθέσεις των ανταγωνιστικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Η σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης, είχε ως βασικό θέμα έναν 80ετή απολογισμό δράσης του διεθνούς οργανισμού με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Καλύτερα μαζί: 80 χρόνια και περισσότερα, για την ειρήνη, την ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Τη βαριά σκιά τους στις διαβουλεύσεις έριξαν η σύγκρουση ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ με την Κίνα, αλλά και τη Ρωσία στο έδαφος της Ουκρανίας, που επεκτείνεται όπως και η γενοκτονία από το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ ενάντια στον ηρωικό Παλαιστινιακό Λαό στην ισοπεδωμένη Γάζα και την πολιορκημένη Δυτική Όχθη, και την επέκταση των εγκλημάτων και σε άλλες χώρες της περιοχής.
Εκείνο όμως που έκανε ιδιαίτερη αίσθηση ήταν η ομιλία του Τραμπ, ο οποίος επιτέθηκε ευθέως στον ΟΗΕ και τον γενικό γραμματέα Γκουντιέρες. Ηταν μία ομιλία του Τραμπ, συνολικής απαξίωσης και αμφισβήτησης του ρόλου και του σκοπού της ίδρυσης του ΟΗΕ, προβάλλοντας για τον εαυτό του και τις ΗΠΑ έναν ρόλο «διεθνούς χωροφύλακα» και τοποτηρητή. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει αυτό ο Τραμπ, αφού έχει απαξιώσει και αποχωρήσει από μία σειρά διεθνείς οργανισμούς. Αυτό δεν είναι ένα προϊόν επανάκαμψης και ισχύος των ΗΠΑ, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, αλλά αντίθετα φανερώνει αδυναμία, ως αποτέλεσμα της ραγδαίας αλλαγής των συσχετισμών σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ήδη εδώ και χρόνια, βασικά οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, ερμηνεύουν και αντιμετωπίζουν επιλεκτικά, σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, τις αποφάσεις του ΟΗΕ, ενώ άλλες τις μπλοκάρουν ασκώντας βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Αποφάσεις για σοβαρά θέματα παραμένουν για δεκαετίες ανεφάρμοστες «στα χαρτιά», όπως π.χ για το Παλαιστινιακό και το Κυπριακό. Στην πράξη ο ΟΗΕ έχει λειτουργήσει ως όργανο βασικά των ΗΠΑ. Τώρα όμως που στο «χοντρό διεθνές παιχνίδι» οι ΗΠΑ «δεν παίζουν μόνες τους», απαξιώνουν τον ΟΗΕ, αναλαμβάνοντας μονομερώς να παρεμβαίνουν «ως ειρηνοποιοί» στη διεθνή σκηνή.
Στην ομιλία του ο Τραμπ αφού επέκρινε τα πεπραγμένα και τις αποτυχίες της κυβέρνησης του προκατόχου του, Μπάιντεν, ισχυρίστηκε ότι εξασφάλισε τα σύνορα των ΗΠΑ, σταμάτησε τα πλήθη «παράνομων ξένων» μεταναστών και έβαλε σε τάξη και σε πορεία ανάπτυξης την οικονομία. Φυσικά κλιμάκωσε την αντιμεταναστευτική πολιτική αυστηροποιώντας την ακόμα περισσότερο, ενώ ενισχύει συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα και κλάδους.
Με φαιδρότητες ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος τερμάτισε «επτά πολέμους», αντί αυτό να το κάνουν τα Ηνωμένα Εθνη, επιτιθέμενος στον ΟΗΕ και τον Γκουτιέρες, και πως δεν τον ενδιαφέρουν τα βραβεία ειρήνης αν και πρότεινε πως θα έπρεπε να είχε τιμηθεί με ένα για τις συμφωνίες του Αβραάμ. «Έκανα τη δουλειά που έπρεπε να κάνει ο ΟΗΕ», τόνισε και απαρίθμησε μεταξύ άλλων: Ισραήλ–Ιράν, Καμπότζη–Ταϊλάνδη, Αρμενία–Αζερμπαϊτζάν, Σερβία-Κόσοβο. «Δυστυχώς, σε όλες τις περιπτώσεις, τα Ηνωμένα Εθνη ούτε καν προσπάθησαν να βοηθήσουν», δήλωσε. «Δεν στάθηκαν στο πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών όταν χρειάστηκε», είπε και παράλληλα, κατηγόρησε τον Οργανισμό ότι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και δεν αξιοποιεί τις δυνατότητες που διαθέτει.
Δεν παρέλειψε τις φοβέρες έναντι του Ιράν και καυχήθηκε για τις επιθέσεις που εξαπέλυσε μαζί με το Ισραήλ τον περασμένο Ιούνιο, λέγοντας πως επρόκειτο για επιχειρήσεις «που καμία άλλη χώρα δεν μπόρεσε να κάνει». Επανέλαβε επίσης πως το Ιράν «δεν πρέπει» να αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα. Για τον πόλεμο στην Ουκρανία είπε ότι δεν περίμενε ότι θα ήταν τόσο δύσκολο να τον τερματίσει και ότι θα συμβεί αν όλες οι χώρες σταματήσουν να παίρνουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Ρωσία.
Σε άλλο σημείο αμφισβήτησε ότι υπάρχει φαινόμενο αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη, λέγοντας ότι μάλλον ισχύει το αντίθετο, και δεν παρέλειψε τις αιχμές κατά των «πράσινων» μονοπωλίων Ενέργειας, ασκώντας κριτική κυρίως σε ευρωπαϊκές χώρες υποστηρίζοντας πως όσες εφάρμοσαν πολιτικές «για πράσινη ενέργεια παντού» χρεοκόπησαν. Τα πυρά του στράφηκαν και ενάντια στην Κίνα.
Επανήλθε στο θέμα της μετανάστευσης «παράνομων ξένων» στις ευρωπαϊκές χώρες, αναφέροντας πως ένας σημαντικός αριθμός αυτών είναι στις φυλακές χωρών όπως η Ελλάδα και η Ελβετία. Επανέλαβε πως «η μετανάστευση σκοτώνει» τις χώρες, πως πόλεις όπως το Λονδίνο «έχουν αλλάξει τόσο που θυμίζουν άλλη χώρα» και πως «αυτό που κάνει τον κόσμο τόσο όμορφο είναι πως η κάθε χώρα είναι μοναδική». Ζήτησε έτσι από όλες τις χώρες να ελέγχουν τα σύνορά τους, όπως κάνουν οι ΗΠΑ σήμερα.
