Τα «απόβλητα της παράδοσης» ή τα τραγικά αποτελέσματα μιας στυγνά αντιλαϊκής πολιτικής που ερημώνει την ύπαιθρο;
Στην πρόσφατη ανάρτησή του σε γνωστή ιστοσελίδα ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης -με ύφος μεγάθυμου τιμητή- δήλωσε για τους δυο φόνους στο ορεινό χωριό των Βοριζίων ότι αποτελούν τα «απόβλητα της παράδοσης», παραπέμποντας στη λογική της «βεντέτας», που πηγάζει από ένα τυφλό αξιακό σύστημα «προσβολής της τιμής και αξιοπρέπειας» των ανθρώπων της υπαίθρου και ιδιαίτερα της ορεινής ζώνης.
Είναι προφανής δηλαδή η προσπάθεια του πρωθυπουργού της κυβέρνησης της ΝΔ -της κυβέρνησης των πολλών σκανδάλων και των κρατικών εγκλημάτων (πχ Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, ΕΛΤΑ κλπ), της κυβέρνησης της φτώχειας και της λαϊκής εξαθλίωσης- να αποσείσει από πάνω της κάθε πολιτική ευθύνη για τη διαμόρφωση των κοινωνικών προϋποθέσεων και των πολιτικών όρων έκφρασης όλης αυτής της βιαιότητας που αποτυπώθηκε στη διπλή δολοφονία στα Βορίζια.
Μάλιστα, η κυβέρνηση, αντιστρέφοντας τους κανόνες της απλής λογικής, από απολογούμενη βρέθηκε στη θέση του «κριτή», του «τιμητή», του «ουδέτερου παρατηρητή» ενός δραματικού σκηνικού που συγκλόνισε όχι μόνο την τοπική κοινωνία της Κρήτης, αλλά συνολικά το πανελλήνιο. Ενός σκηνικού που, όσο κι αν συγκαλύπτεται με το μανδύα της «παράδοσης», έχει γερά τις ρίζες του στο παρόν, στη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα που επιτάσσει:
-Ξεκλήρισμα της αγροτιάς με την εφαρμογή της αντιαγροτικής ΚΑΠ της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ, που προβλέπει την κατάργηση του μικρού αγροτικού κλήρου και τη δημιουργία ενός νέου κοινωνικού σώματος γαιοκτημόνων που θα λειτουργούν ως μεγαλοεπιχειρηματίες στο χώρο της αγροτικής παραγωγής
διάλυση των αγροτικών συλλόγων και διαμόρφωση όρων επιβολής των μεγαλοπαραγόντων των κυβερνητικών κομμάτων που μετέτρεψαν τη συνδικαλιστική συμμετοχή και δράση του αγρότη σε πελατειακή σχέση
-Κατανομή των κονδυλίων των επιδοτήσεων με όρους συναλλαγής, ευνοιοκρατίας και αδιαφάνειας, με την απόλυτη στήριξη της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και των προκατόχων της, όπως περίτρανα επιβεβαιώνει και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ
-Κατάργηση του συνεταιριστικού κινήματος και μετατροπή των όποιων «συνεταιρισμών» σε Ανώνυμες Εταιρίες, με προεξάρχοντα τα κομματικά στελέχη της κυβέρνησης, αλλά και όλων των κομμάτων της ολιγαρχίας, που προωθούν την αδιέξοδη για τα συμφέροντα της αγροτιάς λογική της ανοχής και αποδοχής της κυρίαρχης πολιτικής του ευρωμονόδρομου, δηλαδή της πολιτικής που ξεκληρίζει τους μικρούς και μεσαίους αγρότες και ερημώνει την ύπαιθρο.
Στους παράγοντες αυτούς θα πρέπει να προσθέσουμε και την πλήρη πολιτιστική υποβάθμιση της υπαίθρου και μάλιστα της απρόσιτης ορεινής ζώνης, υποβάθμιση που συνοδεύεται από τον εκφυλισμό των παραδοσιακών αξιών της παλικαριάς και της υπερηφάνειας σε ψευτοκαπετανιά της προβολής και, εν τέλει, της προσβολής των λαϊκών αισθημάτων και παραδόσεων, με τις ευλογίες και τη στήριξη της κυβέρνησης και όλων των προκατόχων της.
Όλες αυτές οι συνθήκες διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό τοπίο σύγκρουσης συμφερόντων και δραματικής υποβάθμισης της ζωής στην απομονωμένη και διαρκώς υποβαθμιζόμενη ύπαιθρο, όπου είναι πια πολύ εύκολο να αναπτυχθούν όχι μόνο έριδες και ανταγωνισμοί, αλλά και το σκοτεινό τοπίο του φόνου και του θανάτου.
Είναι λοιπόν σίγουρο ότι για όσο χρονικό διάστημα ο αγροτικός κόσμος μένει δέσμιος αυτής της αντιδραστικής πολιτικής που του κλείνει το δρόμο στην οργανωμένη συλλογική πάλη και διεκδίκηση του δίκιου του για όσο χρόνο μένει εγκλωβισμένος στη λογική της πελατειακών σχέσεων που καλλιεργεί, με κάθε μέσο, η τωρινή κυβέρνηση αλλά και οι παλιότερες κυβερνήσεις, η ύπαιθρος θα ερημώνεται, η μικρομεσαία αγροτιά θα συνθλίβεται και σταδιακά θα εξαφανίζεται, ο συλλογικός ιστός θα θρυμματίζεται και θα διασπάται, ο λαϊκός πολιτισμός θα διαποτίζεται από το δηλητήριο του ανταγωνισμού και του μίσους και τα χωριά -και ειδικά τα ορεινά- θα ματώνουν από μια πολιτική που στη θέση του ξωμάχου και του φιλότιμου νοικοκύρη θέλει να βάλει τον στυγνό επιχειρηματία που θα νέμεται τον πλούτο της περιοχής και θα λειτουργεί με όρους καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Για τους παραπάνω λόγους, αποτελούν πραγματική πρόκληση τόσο οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυρ Μητσοτάκη για… δήθεν απόβλητα της παράδοσης, όσο και εκείνες του Χρυσοχοΐδη που παριστάνει τον «ανήξερο επόπτη και προστάτη» της ομαλότητας(!) ενώ στην πραγματικότητα η πολιτική που εφαρμόζουν παράγει και διαιωνίζει τις συνθήκες που οδηγούν στον όλεθρο την ύπαιθρο και στο «μάτωμα» την ορεινή ζώνη.
Είναι βέβαιο ότι όσες παραπλανητικές δηλώσεις κι αν κάνουν οι κυβερνητικοί παράγοντες, η κοινωνική πραγματικότητα δεν συσκοτίζεται. Οι ευθύνες της κυβέρνησης και συνολικά των κομμάτων της ολιγαρχίας είναι οφθαλμοφανείς.
Η μόνη λύση, για να σταματήσει να ματώνει η απόμακρη ορεινή ζώνη και να αναζωογονηθεί η ύπαιθρος όχι μόνο στην Κρήτη, αλλά και πανελλαδικά, είναι η μαζική αφύπνιση και ενεργοποίηση της χειμαζόμενης αγροτιάς. Η συσπείρωσή της στους αγροτικούς συλλόγους που πρέπει να ανασυσταθούν, να αποκτήσουν πραγματική δημοκρατική λειτουργία και να μετατραπούν σε ζωντανά συλλογικά όργανα διεκδίκησης των δίκαιων αιτημάτων των φτωχομεσαίων αγροτών για μια ζωή με ψωμί, αξιοπρέπεια, συλλογικότητα και προοπτική.
