56χρονη εργαζόμενη έχασε τη ζωή της σε επιχείρηση με βιομηχανικά πλυντήρια, σε άλλο ένα θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα, αυτή τη φορά στη Βιομηχανική Περιοχή της Σίνδου στη Θεσσαλονίκη. Άλλο ένα έγκλημα εργοδοτικό, που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια ακόμα «τραγική είδηση», που θα ξεχαστεί την επόμενη μέρα. Είναι ένας ακόμα κρίκος στη μακριά αλυσίδα των εργατικών θανάτων που πληθαίνουν στους χώρους δουλειάς.
Πίσω από κάθε τέτοιο περιστατικό δε βρίσκεται η «κακιά στιγμή». Βρίσκεται η εργοδοτική αυθαιρεσία, η εντατικοποίηση της εργασίας, τα 13ωρα, η πίεση για παραγωγή, η έλλειψη ουσιαστικών μέτρων ασφάλειας, η ανεπάρκεια προσωπικού, η απουσία πραγματικής εκπαίδευσης και προστασίας των εργαζομένων. Σε αυτές τις συνθήκες, τότε το ατύχημα και το δυστύχημα δεν είναι απρόβλεπτο. Είναι προδιαγεγραμμένο.
Η εργοδοσία έχει την πλήρη ευθύνη για την προστασία της ζωής και της υγείας των εργαζομένων. Όμως μέσα στο σημερινό καθεστώς της ασυδοσίας, η ασφάλεια αντιμετωπίζεται ως κόστος και όχι ως υποχρέωση. Τα μέτρα προστασίας μπαίνουν στη ζυγαριά του κέρδους. Η ανθρώπινη ζωή υπολογίζεται με βάση το αν «συμφέρει» ή όχι την επιχείρηση.
Τεράστιες είναι και οι ευθύνες του κράτους και της κυβέρνησης. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι διαλυμένοι, οι έλεγχοι είναι ελλιπείς και αποσπασματικοί, ενώ η Επιθεώρηση Εργασίας λειτουργεί διακοσμητικά σχεδόν, χωρίς την αναγκαία δύναμη να επιβάλει ουσιαστικά μέτρα πρόληψης. Το κράτος δεν είναι ουδέτερο.
Κάνει πλάτες στους εργοδότες, μιας και η πολιτική του υπηρετεί την «ανταγωνιστικότητα», δηλαδή τα κέρδη του κεφαλαίου πάνω στις πλάτες των εργαζομένων.
Το Μ-Λ ΚΚΕ Θεσσαλονίκης εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία κατήγγειλε το νέο εργοδοτικό έγκλημα στη Σίνδο, απαιτώντας την πλήρη διερεύνηση των συνθηκών του δυστυχήματος, την απόδοση όλων των ευθυνών και την άμεση λήψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας σε όλους τους χώρους δουλειάς.
