Η Ασάτα Σακούρ άφησε μια κληρονομιά αντίστασης για όλα τα κινήματα παγκόσμια που αγωνίζονται ενάντια στην καταπίεση, ιδιαίτερα για τη Μαύρη Ριζοσπαστική Παράδοση και το μαχητικό Κίνημα υπέρ της Παλαιστίνης.
Σε μια συνέντευξη του 1996 που αναδημοσιεύτηκε πρόσφατα, ξεδιπλώνονται σημαντικά σημεία της ζωής της, ξεκινώντας με τη σύλληψή της από το FBI στο πλαίσιο του προγράμματος αντικατασκοπείας του, το COINTELPRO, και το πώς την παγίδευσαν κατηγορώντας τη για τη δολοφονία ενός αστυνομικού του Νιου Τζέρσεϊ, για την οποία και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.
Το FBI, στόχευε το κίνημα των Μαύρων Πανθήρων, του οποίου η Σακούρ ήταν μέλος. Όπως ακριβώς και οι Παλαιστίνιοι της διασποράς και οι υποστηρικτές τους διώκονται σήμερα, η COINTELPRO κατασκεύασε κατηγορίες εναντίον των Πανθήρων, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρισμού ότι υπήρχε συνωμοσία για την ανατίναξη των βοτανικών κήπων στη Νέα Υόρκη.
[…] Αυτές οι κατηγορίες θυμίζουν τους τρόπους με τους οποίους οι παγκόσμιες κυβερνήσεις υποστηρίζουν σήμερα, εντελώς ψευδώς, ότι οι οργανώσεις που υποστηρίζουν όλες τις μορφές αντισιωνιστικής αντίστασης, όπως οι Samidoun και Adameer, είναι στην πραγματικότητα μέτωπα της Χαμάς.
Το 1979, η Σακούρ δραπέτευσε από τη φυλακή κι έφυγε για την Κούβα. Υπό την επίδραση των Κουβανών τα επόμενα χρόνια, η Σακούρ διαμόρφωσε την πολιτική της στάση, η οποία μένει ως η δική της παρακαταθήκη. Πέθανε στις 25 Σεπέμβρη 2025.
Τον Αύγουστο του 2018, στο αποκορύφωμα της Μεγάλης Πορείας Επιστροφής στη Γάζα, ο Μπράντον Ντο διερεύνησε τις συνδέσεις μεταξύ της Μαύρης Ριζοσπαστικής Παράδοσης και του Κινήματος Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη.
«Λόγω του βασικού ρόλου των ΗΠΑ στην υποστήριξη της ισραηλινής κατοχής της Παλαιστίνης, το Κίνημα Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη στις ΗΠΑ έχει τεράστιες δυνατότητες», σημειώνει. «Οι νεαροί οργανωτές του διαθέτουν την απαραίτητη αποφασιστικότητα για ν’ αγωνιστούν ενάντια στις αιτίες του πολέμου και της φτώχειας, και το ηθικό θάρρος να σταθούν στο πλευρό των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων μαζών της γης».
[…] Ο αείμνηστος Παλαιστίνιος επαναστάτης Γκασάν Καναφάνι κατανοούσε πλήρως τη σημασία του διεθνισμού, μια στάση που συνδέει τη Μαύρη Ριζοσπαστική υπόθεση με την Παλαιστίνη. […]
«Ο ιμπεριαλισμός έχει απλώσει το σώμα του πάνω στον κόσμο, το κεφάλι στην Ανατολική Ασία, την καρδιά στη Μέση Ανατολή, οι αρτηρίες του φτάνουν στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Όπου και να τον χτυπήσεις, του προξενείς καταστροφή και υπηρετείς την Παγκόσμια Επανάσταση… Η Παλαιστινιακή υπόθεση δεν είναι υπόθεση μόνο των Παλαιστινίων, αλλά υπόθεση του κάθε επαναστάτη, όπου κι αν βρίσκεται, ως υπόθεση των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων μαζών της εποχής μας».
Σ’ έναν αντίστοιχο φόρο τιμής για την Ασάτα Σακούρ, η Μαύρη Συμμαχία για την Ειρήνη (BAP) υπογράμμισε ότι η Σακούρ άφησε πίσω της «μια κληρονομιά ασυμβίβαστης αντίστασης και ένα σχέδιο διεθνούς αλληλεγγύης». Κατανοώντας ότι ο αγώνας είναι πολύπλευρος, η BAP της απέδωσε «έναν αγώνα για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την επιβίωση της κοινότητας, τη λαϊκή δύναμη, την αυτοδιάθεση και την πλήρη απελευθέρωση».
Επιπλέον, κατανοώντας ότι «δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη» κι ότι τα εμπόδια στην επίτευξη αυτού του σκοπού είναι συστημικά […], υπογράμμισε ότι η ειρήνη μπορεί να επιτευχθεί μόνο «όταν οι αυτοκρατορίες πέσουν και οι αποικιοκρατούμενοι είναι ελεύθεροι».
[…] Αυτοπροσδιοριζόμενη ως μαύρη επαναστάτρια, η Σακούρ συνέδεσε τον αγώνα των μαύρων στις ΗΠΑ με άλλες καταπιεσμένες ομάδες σ’ όλον τον κόσμο, ακολουθώντας τα βήματα του Καναφάνι.
[…] Η Σακούρ έβλεπε τη μη βίαιη αντίσταση ως συμπληρωματική της ένοπλης αντίστασης και όχι ως αντίθετη. Επαναλαμβάνει ότι ο αγώνας κατά του απαρτχάιντ χρησιμοποίησε όλα τα μέσα αντίστασης, όπως και οι Παλαιστίνιοι, εφιστώντας έτσι την προσοχή σ’ ένα σημαντικό προηγούμενο στον παγκόσμιο αγώνα για απελευθέρωση.
Στο «Μαύρη Πολιτική και Αμοιβαία Συντροφικότητα: Ένα Μανιφέστο», η Τσαρίς Μπέρντεν-Στέλι παρουσιάζει έναν οδηγό για την οργάνωση των Μαύρων το 2025. Εκφράζοντας την ελπίδα ότι οι μάζες μπορούν να οργανωθούν και να κερδίσουν, η Μπέρντεν-Στέλι επαναφέρει την πίστη στη δύναμη της κοινότητας να προκαλέσει αλλαγή.
[…] Η Σακούρ μετέδωσε ένα παρόμοιο μήνυμα, επίκαιρο για τους σημερινούς διεθνιστές επαναστάτες. «Στο πνεύμα της αδιαίρετης δικαιοσύνης και της πρακτικής της αντίστασης και της απελευθέρωσης», […] η Σακούρ αναφέρθηκε συνοπτικά στη διασταύρωση του κινήματος απελευθέρωσης των Μαύρων με αυτό των Παλαιστινίων, μια σύνδεση που ισχύει μέχρι σήμερα.
Στην κριτική της για το βιβλίο «Γκασάν Καναφάνι: Επιλεγμένα πολιτικά κείμενα» (2024), η Φαράχ-Συλβάνα Καναάν αποδίδει ένα απόσπασμα στον Καναφάνι που χρησιμεύει ως μαρτυρία τόσο για τους αγώνες των Παλαιστινίων όσο και των Αφρικανών.
«Τα σώματα πέφτουν, αλλά οι ιδέες διαρκούν». […] Αυτά τα λόγια δεν συνδέονται μόνο με τον Καναφάνι, αλλά και με «τον Γιαχία Σινουάρ και τον Ρεφάτ Αλ-Αρίρ, τον Σαγιέντ Χασάν Νασράλα και τους εκατοντάδες Παλαιστίνιους δημοσιογράφους που σκοτώθηκαν από την αμείλικτη ισραηλινή δολοφονική μηχανή», και, τώρα, και με την Ασάτα Σακούρ.
