Στις 7 Ιούνη πραγματοποιήθηκαν βουλευτικές εκλογές στην Αρμενία. Σε ένα φλεγόμενο γεωπολιτικό τόξο που εκτείνεται από την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και φτάνει ως τα Βαλκάνια και την Ουκρανία, όπου οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί ΗΠΑ-ΕΕ και Ρωσίας-Κίνας οξύνονται με στόχο την αναδιανομή των αγορών και των ζωνών επιρροής, ο αρμένικος λαός κλήθηκε να επιλέξει ανάμεσα στη μεγαλύτερη πρόσδεση στο άρμα της ΕΕ που προωθεί ο Πασινιάν (ο οποίος ωστόσο δεν επιθυμεί την πλήρη διάρρηξη των σχέσεων με τη Ρωσία) και στο ακραιφνώς φιλορωσικό μέτωπο με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Κοτσαριάν, υπό την αιγίδα του Ρωσοαρμένιου δισεκατομμυριούχου Καραπετιάν.

Σημαντικό ρόλο στην απόφαση της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων (η συμμετοχή άγγιξε το 59%) να επιλέξουν με 49,8% για τρίτη θητεία τον Πασινιάν, αφήνοντας εμφανώς αποδυναμωμένη με 23,29% στη δεύτερη θέση τη φιλορωσική συμμαχία Ισχυρή Αρμενία έπαιξε η πολιτική μη ανάμειξης που ακολούθησε η Ρωσία στον πόλεμο του 2023 μεταξύ Αρμενίας και Αζερμαϊτζάν, που οδήγησε στην αρμενική πανωλεθρία και την οριστική απώλεια του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Να θυμίσουμε πως Ρωσία και Αρμενία ανήκουν στη συμμαχία CSTO (Οργανισμός της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας).

Αν και η σύνοδος κορυφής ΕΕ-Αρμενίας την περασμένη άνοιξη στο Γερεβάν σηματοδότησε την απαρχή της στενότερης συνεργασίας (δηλαδή επιρροής) του δυτικοευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού με τις χώρες του νότιου Καυκάσου μέσω επενδύσεων (και) στον τομέα της ασφάλειας, η Μόσχα εξακολουθεί να ελέγχει κρίσιμες υποδομές της χώρας (σιδηρόδρομους, ενέργεια) και παραμένει ο ισχυρότερος εμπορικός εταίρος. Η Ρωσία του Πούτιν προμηθεύει την Αρμενία με φυσικό αέριο κατά 70% φθηνότερο από το δυτικό, διαχειρίζεται τον μοναδικό πυρηνικό σταθμό της χώρας που παρέχει περίπου το 30% της ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ ελέγχει και τον συνοριακό σταθμό του Άνω Λαρς, μέσω του οποίου πραγματοποιούνται πάνω από το 60% των αρμένικων εξαγωγών.

Ο Πασινιάν παραμένει κυρίαρχος στην πολιτική σκηνή της χώρας του από το 2018 όταν με «βελούδινη επανάσταση» (στα πρότυπα των γνωστών «πορτοκαλί» επαναστάσεων) καθοδηγούμενη από τη δύση εξασφάλισε την άνοδό του στην εξουσία. Για «το πνεύμα της βελούδινης επανάστασης που παραμένει ζωντανό και ισχυρό» έκανε λόγο η Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν.
Την επανεκλογή Πασινιάν χαιρέτισαν όπως είναι φυσικό οι δυτικοί προστάτες του με την Κάγια Κάλας να καυτηριάζει την «ισχυρή ρωσική πίεση» παρά την οποία ωστόσο «οι άνθρωποι επέλεξαν ένα ευρωπαϊκό μέλλον».

Στον αντίποδα, η ρωσική πλευρά και ο Καραπετιάν έκαναν λόγο για πολυάριθμες άνευ προηγουμένου πιέσεις επί της αντιπολίτευσης. Ο Καραπετιάν μάλιστα προχώρησε ένα βήμα παραπάνω, καταγγέλλοντας ότι συνελήφθησαν δεκάδες μέλη της ομάδας της προεκλογικής εκστρατείας του.
Με τη σειρά της, η δυτικόδουλη «διεθνής αποστολή παρατηρητών» μίλησε για άμεση ρωσική ξένη παρέμβαση υπό τη μορφή εμπορικών περιορισμών, με στόχο να επηρεαστούν οι Αρμένιοι ψηφοφόροι υπέρ της αντιπολίτευσης.