Αιτήσεις στην πλατφόρμα για fuel pass 2.655.437. Το έλαβαν 243.475. Δεν το επέλεξαν ή περιμένουν 66.752. 81.000 απορρίφθηκαν. Στην αρχή ο Μητσοτάκης είπε με βάση το ΑΦΜ. Ταλαιπωρία, ΚΕΠ κλπ. Αποθάρρυνση του κόσμου. 60€ για τα νησιά, 30€ για την ηπειρωτική χώρα, δηλαδή 1 ευρώ «κέρδος» την ημέρα. Άμα βάλεις το κόστος του πολέμου, Ραφάλ, φρεγάτες, έρχεται μία η άλλη και πουρμπουάρ για την κυβέρνηση. Άμα τρώνε οι μπουρζουάδες, όλο και κάποιο ψίχουλο θα πέσει από το τραπέζι. Μόνο που για να το πάρεις πρέπει να σκύψεις. Ας μη θεωρήσουμε το 1€ παροχή. Καθρεφτάκι για ιθαγενείς είναι. Και πολύ του πάει.
Ώστε λοιπόν το κόμμα μας αποφάσισε δίμηνη οικονομική εξόρμηση για «παν ενδεχόμενο», δηλαδή μήπως ο Μητσοτάκης καβάλα στα υψηλά εκλογικά ποσοστά του και κάτω από το βάρος σκανδάλων, ακρίβειας, πολέμου και λοιπών ανομημάτων αποφασίσει νωρίτερα για εκλογές. Με το κουπόνι λοιπόν και θαρρετά. Όταν τα αστικά και ρεφορμιστικά κόμματα (και το ΚΚΕ βεβαίως, βεβαίως) κρέμονται από τον κρατικό κορβανά, εμείς επιμένουμε «λίγα από πολλούς και όχι πολλά από λίγους». Γιατί δεν θέλουμε εξάρτηση από κανέναν και γιατί απευθυνόμαστε στους φτωχούς και τους μεροκαματιάρηδες. Η οικονομική εξόρμηση δεν είναι «οικονομίστικη». Είναι πρώτιστα πολιτική. Μας δίνει τη δυνατότητα να υφάνουμε δεσμούς, να μιλήσουμε με τον κόσμο της Αριστεράς, να χτίσουμε σχέσεις, να διαπιστώσουμε αντοχές, να δούμε την πολιτική γεωγραφία γύρω μας και να είμαστε πανέτοιμοι για μία εκλογική μάχη. Η φράση «με το κουπόνι στο χέρι» πρέπει να συνενώνει και να συγκινεί όλο το κόμμα μας, το θάρρος και η απαίτηση πρέπει να συνοδεύουν τον κάθε σύντροφο/ισσα.
Η στήλη, από προχωρημένη πολιτική παθολογία, παρακολούθησε την ομιλία του πατριάρχη των ορθόδοξων στη Βουλή. Ο κοσμικός πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, σαν στοργικός πατέρας μοίρασε δωρεάν συμβουλές και νουθεσίες. Για την οικονομία, την οικολογία, τον πόλεμο και άλλα πολλά. Μόνο που ο σεβαστός γέροντας «ξέχασε» να μας πει πού οφείλονται τούτα και τ’ άλλα, ζοφώδη, αντιανθρώπινα και τρομακτικά. Εγκλωβισμένος στο ρόλο του, στρογγύλεψε τις γωνίες, λείανε τα «γρέτζα», ίσιωσε τα στραβά και από δω πάν’ κι οι άλλοι. Όντας ο ίδιος Τούρκος υπήκοος, Ιμβριώτης στην καταγωγή, εξαρτημένος από τον Ερντογάν, μας άφησε να απορούμε «ποιος φταίει». Εντάξει, δεν θα πιάσουμε τα γνωστά πως «η θρησκεία είναι το όπιο των λαών» γιατί δεν θέλουμε να πολιτικολογήσουμε για την επίσκεψή του. Αλλά πολλά, ο λόγος, βρε παιδάκι μου, πολλά κενά κι ελλείψεις.
Θυμάστε το γνωστό τραγουδάκι:
«Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω και θα πιω κι ένα ποτήρι παραπάνω», που μας παρέπεμπε ευθέως στην ωραία, για πολλούς, δεκαετία του ’60. Διώξεις, αντικομμουνισμός, πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων, χούντα, βασανιστήρια, εξορίες αλλά η νοσταλγία, νοσταλγία. Άστα να πάνε. Θυμηθήκαμε όμως το πατριαρχικό τραγουδάκι όταν ακούσαμε τον Τραμπ να ομολογεί πώς «είμαστε πειρατές, γι’ αυτό καταλάβαμε ένα πλοίο με πετρέλαιο, διότι ήταν κερδοφόρο». Αυτούς τους συμμάχους έχει ο Μητσοτάκης και αυτόν έμμεσα στηρίζουν όσοι προτίθενται να ψηφίσουν τη Δεξιά και όλα τα γεννήματά της. Ακριβώς στην εποχή της αποικιοκρατίας, του πλανητικού τσαμπουκά, του «δε δίνω λογαριασμό σε κανέναν», της απόφασης πώς τα συμφέροντα των ΗΠΑ εκτείνονται σε όλο τον κόσμο. Ποια εθνικά δικαιώματα, λαϊκές ελευθερίες, διεθνές δίκαιο, ΟΗΕδες και διμερείς ισότιμες σχέσεις… Αυτά τα λένε οι κομμουνιστές και οι αντιαμερικάνοι. Σε λίγο θα ξαναπλασάρουν τον Τζον Γουέιν να σκοτώνει Ινδιάνους. Έτσι, για να μην υπάρχουν αυταπάτες.
