Συνέδριο εκφυλισμού της ανώτερης συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα
Την Κυριακή 19 Απριλίου ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 39ου συνεδρίου της ΓΣΕΕ, σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο στην Κρήτη, με την εκλογή της διοίκησης της επόμενης θητείας. Χωρίς ιδιαίτερες ανατροπές στους συσχετισμούς. Η παράταξη του προέδρου της ΓΣΕΕ Γ.Παναγόπουλου (ΠΑΣΚΕ), παρά το ότι σε βάρος του εκκρεμεί έλεγχος εμπλοκής του σε οικονομικό σκάνδαλο, πήρε ξανά την πρωτιά. Πρωτιά που προέκυψε, όπως πολλές πλευρές μέσα από τη συνδικαλιστική ηγεσία της ΓΣΕΕ κατάγγειλαν, με μια ευρύτατη νοθεία.
Τα αποτελέσματα των εκλογών αναλυτικά έχουν ως εξής:
Η ΠΑΣΚΕ– Δημοκρατικοί Συνδικαλιστές, έλαβε 20 έδρες από 19 που είχε στην προηγούμενη θητεία. Προκειμένου η ΠΑΣΚΕ, στη ΓΣΕΕ, να πάρει την πρώτη θέση, και επειδή, προφανώς, ο ελεγχόμενος Παναγόπουλος διαθέτει τους μηχανισμούς για να την εξασφαλίσει, το ψηφοδέλτιό της στηρίχθηκε από το «όλον» ΠΑΣΟΚ παρά την πρόσφατη αναστολή της ιδιότητάς του ως κομματικού μέλους μέχρι τη διαλεύκανση της υπόθεσής του και παρά τις μεγαλοστομίες στελεχών του ΠΑΣΟΚ πως «δεν δίνουν συγχωροχάρτι στον Παναγόπουλο», οι οποίες οδήγησαν στο πρόσφατο συνέδριο του ΕΚΑ στη διάσπαση της ΠΑΣΚΕ.
-Η ΔΑΣ του ΠΑΜΕ έλαβε 12 έδρες από 11 που είχε.
-Η ΔΑΚΕ της ΝΔ έλαβε 8 έδρες, χάνοντας μια έδρα από τις 9 που είχε.
-Η ΕΜΕΙΣ – ΑΡΚΙ, με επικεφαλής τον συνδικαλιστή από τη ΔΕΗ Φωτόπουλο δεν κατέβηκε ενιαία με την παράταξη ΕΑΚ του ΣΥΡΙΖΑ, όπως έγινε στις εκλογές του ΕΚΑ, και έλαβε 2 έδρες, χάνοντας μία από τις 3 που είχε.
-Η παράταξη ΕΑΚ, με επικεφαλής τον Η. Γκιουλάκη, στηριζόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 1 έδρα από τις 2 που κατείχε.
-Τη μία έδρα που είχε, διατήρησε η παράταξη Ενότητα του συνδικαλιστή της «Αλφα Μπανκ» Τ. Γκιάτη.
-Μία έδρα πήρε και η παράταξη Ενωμένοι Εργαζόμενοι, με επικεφαλής τον Δ. Καραγεωργόπουλο, τον πρώην γραμματέα τύπου της ΓΣΕΕ, ο οποίος εδώ και ενάμιση χρόνο τα «έσπασε» με τον Παναγόπουλο και απομακρύνθηκε από τη θέση και κατέβηκε τώρα με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο.
Τα αποτελέσματα των εκλογών στο συνέδριο και κυρίως η πρωτιά της ΠΑΣΚΕ με επικεφαλής τον Παναγόπουλο, χωρίς αμφιβολία, συνδέονται άρρηκτα με όλο το παρασκήνιο που αφορά στην εκλογή των συνέδρων. Για άλλη μια φορά υπήρξε σωρεία καταγγελιών από πλευράς παρατάξεων (ΔΑΣ, ΕΜΕΙΣ – ΑΡΚΙ, ΕΝΟΤΗΤΑ) σε σχέση με νοθείες που συντελέστηκαν προκειμένου να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα και για τον ρόλο του Παναγόπουλου σε όλα αυτά, ο οποίος αν και στριμωγμένος από την εμπλοκή του σε οικονομικό σκάνδαλο κατάφερε, με τέτοιες μεθόδους, να επανεκλεγεί, αναγκάζοντας μάλιστα το ΠΑΣΟΚ να αποδεχθεί την παραμονή του στην ηγεσία της παράταξης.
Απ’ όλα αυτά προκύπτει και ότι το κύριο ενδιαφέρον του συνεδρίου δεν ήταν άλλο από τους εκλογικούς συσχετισμούς, που επιδιώχθηκαν με όλα τα θεμιτά και αθέμιτα μέσα. Τα προβλήματα και τα αιτήματα των εργαζομένων αγνοήθηκαν παντελώς και ο απολογισμός της απερχόμενης διοίκησης της ΓΣΕΕ δεν ήταν παρά ένας απολογισμός μιας συνδικαλιστικής ηγεσίας που σε όλη τη θητεία της σιώπησε εκκωφαντικά απέναντι σε κάθε αντεργατικό μέτρο, ήταν απούσα σε κάθε κρίσιμη στιγμή όπου θα έπρεπε να οργανωθεί εργατικός αγώνας ενάντια στην αντεργατική κυβερνητική πολιτική, συνομιλούσε αποκλειστικά με τους «κοινωνικούς εταίρους» της και στήριζε τελικά όλη την κυβερνητική πολιτική, προσφέροντας τις ανεκτίμητες υπηρεσίες της, και λαμβάνοντας βεβαίως η ηγεσία της όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα, και τα αναμενόμενα ανταλλάγματα.
Χαρακτηριστικό σημείο του συνεδρίου αλλά και πιστοποίηση της αντιδραστικής πολιτικής που υπηρετεί η ηγεσία της ΓΣΕΕ ήταν η τοποθέτηση του ελεγχόμενου Παναγόπουλου σε αυτό, που αφενός πέρασε στα γρήγορα και χωρίς πολλές αναφορές στην υπόθεσή του, αφετέρου επιδόθηκε σε ένα αντικομμουνιστικό κρεσέντο. Όπως είπε «… Μισούν τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας και του πολιτισμού που κυρίως έχουν γίνει στις αναπτυγμένες δημοκρατίες. Της Ευρώπης, στον Καναδά και στην Αμερική. (…) Εγώ προσωπικά θα ήθελα σε αυτές τις δημοκρατίες να αναφερόμαστε και να προσπαθούμε να τις φθάσουμε παρά να γυρνάω στα καθεστώτα των μουλάδων». Ο αντικομμουνιστικός του λόγος του έφτασε και μέχρι και τους 200 εκτελεσμένους της Καισαριανής για τους οποίους είπε ότι : «…δεν ήταν 200 κομμουνιστές, ήταν 200 Έλληνες πατριώτες πρώτα απ΄ όλα. Πολλοί οι περισσότεροι εξ αυτών ήταν στο Κομμουνιστικό Κόμμα αλλά ήταν και σε άλλα κόμματα και ήταν αντιστασιακοί. Ήταν και μάλιστα και κάποιοι οι οποίοι η ΟΠΛΑ τους δολοφονούσε»!
Στη θητεία που προηγήθηκε η ηγεσία της ΓΣΕΕ έδωσε τα ρέστα της ως καθαρόαιμος κυβερνητικός-εργοδοτικός συνδικαλισμός. Με τη συμβολή της στον πρόσφατο αντεργατικό νόμο για τις ΣΣΕ έως την προκλητική της απουσία από όλες σχεδόν τις κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν ενόψει ψήφισης σκληρών αντεργατικών νόμων. Έφτασε ως το σημείο σε ορισμένες περιπτώσεις να συγκαλύπτει με γελοίο τρόπο την άρνησή της να εξαγγείλει απεργία με δηλώσεις ότι … «στηρίζει» απεργίες του ΕΚΑ (!)
Αυτός ο εκφυλισμός της ΓΣΕΕ την έχει πλήρως αποξενώσει και απαξιώσει από τους εργαζόμενους. Απέναντι σε αυτήν την εκφυλιστική κατάσταση που την έχουν φέρει οι δυνάμεις που κυριαρχούν στην διοίκησή της απάντηση δεν δίνει η στάση του ΠΑΜΕ που μπορεί σε όλους τους τόνους να καταγγέλλει τη «μαφία της ΓΣΕΕ», αλλά στη πράξη και πίσω από τις αποφάσεις αυτής της «μαφίας» έχει συρθεί και κυρίως αναπτύσσει μια συνδικαλιστική δράση διασπαστική για την συνδικαλιστική κινητοποίηση και τη συσπείρωση των εργαζομένων.
Απάντηση μπορεί να δώσει μόνο η ταξική αγωνιστική ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος. Και ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι η συστηματική δουλειά, η επίμονη προσπάθεια για να αλλάξουν οι συσχετισμοί δυνάμεων μέσα στα σωματεία με την ενίσχυση της συνεπούς ταξικής συνδικαλιστικής εκπροσώπησης και της επιρροής των δυνάμεων που τη στηρίζουν. Μόνο έτσι θα μπορέσει να στηθεί ξανά μια ανώτερη εργατική συνδικαλιστική οργάνωση πραγματικά ταξική και αγωνιστική που θα μπορεί να οργανώνει μαζικούς αγώνες των εργαζομένων ικανούς να αναχαιτίσουν την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική και να διεκδικήσουν με επιτυχία την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.
