Μετενέργεια είναι η «μεταφορά» και η διατήρηση στο ακέραιο του συνόλου των δικαιωμάτων ενός εργαζομένου στην ατομική του σύμβαση μετά τη λήξη μια συλλογικής σύμβασης εργασίας.
Πριν τα μνημόνια, η μετενέργεια ίσχυε για διάστημα 6 μηνών από τη λήξη της ΣΣΕ. Με τα μνημόνια, το χρονικό διάστημα μειώθηκε στο μισό (3 μήνες), αφήνοντας σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τους εργαζόμενους ακάλυπτους και έκθετους σε πιέσεις για ατομικές συμβάσεις με χαμηλότερους μισθούς (συνήθως τον κατώτατο) και δυσμενέστερες συνθήκες εργασίας. Αυτό το εκμεταλλεύτηκαν οι εργοδότες και επέβαλαν ατομικές συμβάσεις εργασίας με κομμένους μισθούς στους εργαζόμενους
Η τριμερής συμφωνία δεν φέρνει ουσιαστική αλλαγή για την μετενέργεια των συλλογικών συμβάσεων: η τρίμηνη μετενέργεια παραμένει σε ισχύ, με αποτέλεσμα οι συνδικαλιστικοί φορείς να έχουν ελάχιστο χρόνο προετοιμασίας και διαπραγμάτευσης για σύναψη διάδοχης ΣΣΕ.
Ταυτόχρονα, είναι δεδομένο ότι σ’ αυτό το διάστημα θα υπάρχουν τεράστιες πιέσεις σύναψης ατομικών συμβάσεων εργασίας, ώστε οι εργοδότες να επιβάλουν δυσμενείς όρους και να αξιοποιήσουν το αντεργατικό πλαίσιο του νόμου Κεραμέως, οδηγώντας σε περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας (13ωρο κτλ.). Είναι τουλάχιστον παραπλάνηση της κοινής γνώμης να προβάλλεται ως επιτυχία το γεγονός ότι ο εργοδότης δεν μπορεί μονομερώς να αλλάξει τους όρους της σύμβασης που έληξε, καθώς όλες οι αντεργατικές διατάξεις πλέον μπορούν να εφαρμοστούν στο τραπέζι της ατομικής διαπραγμάτευσης, με τη «σύμφωνη γνώμη» των εργαζομένων…
Αν και αυτά θα είναι τα αποτελέσματα από τη μετενέργεια των ΣΣΕ που προβλέπει η «κοινωνική συμφωνία», ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ για να δικαιολογήσει τη συναίνεσή του και σ’ αυτή την αντεργατική ρύθμιση δε δίστασε να καταφύγει στο ψέμα ότι η «μετενέργεια επανήλθε στα προ μνημονίου επίπεδα, άρα δεν αποτελεί ένα όπλο εκβιασμού από τους εργοδότες»!
