Τα νέα τυραννικά σιωνιστικά σχέδια και οι χάρτες για το νέομεγάλο Ισραήλ βρίσκουν απάντηση στα πεδία του νότιου Λιβάνου
Όπως συνέβη και με όλες τις προηγούμενες έτσι και τώρα, το Ισραήλ δεν σεβάστηκε ούτε μια στιγμή τη λεγόμενη «εκεχειρία», η οποία είναι σε ισχύ από τις 8/4.
Από την πρώτη στιγμή της υπογραφής της, διεκδικώντας το «βιβλικό δικαίωμα» των «εκλεκτών του θεού» να υποδουλώσουν ή εξαφανίσουν τους λαούς της περιοχής, συνέχιζε τους βομβαρδισμούς στο Λίβανο. Βομβαρδισμούς που, όπως συνηθίζει, στράφηκαν και στρέφονται σταθερά κατά αμάχων και υποδομών, χωρίς ποτέ να υπολογίζει το τίμημα ή να λογοδοτεί για αυτό. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι νεκροί από τους τελευταίους βομβαρδισμούς στο Λίβανο ξεπέρασαν ήδη τους 2800, με τα παιδιά και τις γυναίκες να αφορούν το μεγαλύτερο αριθμό. Ενδεικτικό της σιωνιστικής αποθράσυνσης είναι και το γεγονός των πολλών επιθέσεων του IDF ακόμη και στους κυανόκρανους του ΟΗΕ. Όπως πάντα, η απάντηση στους ισραηλινούς βομβαρδισμούς από τη Χεζμπολάχ, παρουσιάστηκε από τους σιωνιστές ως τρομοκρατική επίθεση και από τις πρώτες μέρες το Ισραήλ ξεκίνησε μια μεγάλης κλίμακας χερσαία επιχείρηση στον νότιο Λίβανο. Ως στόχος του νέου σιωνιστικού πολέμου, εκτός από το χιλιοειπωμένο περί «εξάλειψης της Χεζμπολάχ» την οποία -υποτίθεται- είχαν εξουδετερώσει πριν λίγο καιρό, ορίστηκε και η μετακίνηση των συνόρων στον ποταμό Λιτάνι. Ο νέος πόλεμος παρουσιάστηκε με θούριους στο εσωτερικό του Ισραήλ, ως μια ακόμη επιχείρηση που φέρνει πιο κοντά το μεγάλο Ισραήλ με χάρτες που έδειχναν όλο το νότιο Λίβανο υπό Ισραηλινή κατοχή.
Την περασμένη Δευτέρα (4/5) μάλιστα, με τα δυτικά ΜΜΕ να εξασφαλίζουν τη γνωστή ζοφερή σιωπή και ασυλία στα σιωνιστικά εγκλήματα, οι βομβαρδισμοί αυτοί κορυφώθηκαν με εκατοντάδες βόμβες φωσφόρου να πέφτουν σε κατοικημένες περιοχές. Το Ισραήλ συμπεριφέρεται σταθερά σαν να έχει το ακαταλόγιστο στην παραβίαση κάθε διεθνούς συνθήκης και στα εγκλήματα πολέμου, όταν πρόκειται για τις επιχειρήσεις του. Και την ίδια στιγμή που συνεχίζει τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και βομβαρδίζει με φώσφορο και χημικά το Λίβανο, δεν δίστασε να καταγγείλει την χρήση βομβών διασποράς (όπως ισχυρίστηκε) από το Ιράν.
Όμως, παρά τις νέες αποκρουστικές σιωναζιστικές διακηρύξεις για νέους διωγμούς και κατοχές, η πραγματικότητα που για μια ακόμη φορά βρήκαν στο πεδίο οι νέοι «άριοι» κάθε άλλο παρά επικυρώνει τους σχεδιασμούς τους. Η Χεζμπολάχ, η οποία σύμφωνα με τους ίδιους είχε χάσει κάθε επιχειρησιακή δυνατότητα, εμφανίστηκε ανανεωμένη και ετοιμοπόλεμη. Οι σφοδρές μάχες στο νότιο Λίβανο εδώ και ένα μήνα και ειδικά την τελευταία εβδομάδα το αποδεικνύουν και κουρελιάζουν τη σιωνιστική προπαγάνδα περί προέλασης. Παρά τη γνωστή φρικώδη, ισοπεδωτική πρακτική που ακολουθούν οι σιωναζί, παρά τα ολοκαυτώματα σε εκατοντάδες χωριά του Λιβάνου, η αντίσταση του Λιβανέζικου λαού όχι μόνο δεν κάμπτεται, αλλά φαίνεται διαρκώς να αυξάνει. Η Χεζμπολάχ κάθε μέρα φαίνεται να κερδίζει έδαφος στις τάξεις του λαού, να τον συσπειρώνει στην κατεύθυνση της αντίστασης και να ανακάμπτει πολιτικά ως βασικός ρυθμιστής των εξελίξεων στη χώρα.
Οι ίδιοι οι ισραηλινοί, παρά την πολεμική προπαγάνδα και τα πλήρως ελεγχόμενα ΜΜΕ, αναγκάζονται να ομολογήσουν νεκρούς, μεγάλες απώλειες -ακόμη και αρμάτων- και πολλές ενέδρες. Μόνο στην τελευταία ενέδρα της Χεζμπολάχ, εκτός από τις απώλειες σε ένστολους, οι ισραηλινοί έχασαν πέντε «άτρωτα» άρματα μάχης. Στο εσωτερικό του σιωνιστικού κράτους αρχίζει να γίνεται όλο και περισσότερο αντιληπτό ότι ο πόλεμος στο Λίβανο δεν είναι ούτε προέλαση, ούτε βέβαια υπόθεση λίγων ημερών. Οι τυφλωμένοι από το μίσος σιωνιστές, συνειδητοποιούν ότι έχουν οδηγηθεί σε ένα νέο πόλεμο φθοράς, σε μια νέα διεθνή συνθήκη που διαμορφώνεται -εκτός από τις μεγάλες ανακατατάξεις στο χάρτη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων- και από την τροπή ήττας που έχει πάρει για τις ΗΠΑ ο πόλεμος που οι ίδιοι (ΗΠΑ-Ισραήλ) προκάλεσαν με το Ιράν. Η σφοδρότητα των πολεμικών συγκρούσεων με τα στρατιωτικά τμήματα μιας οργάνωσης που αντικειμενικά διαθέτει περισσότερες εφεδρείες και δυνατότητες ανεφοδιασμού από την Παλαιστινιακή Αντίσταση, ομολογείται πλέον και από τα δυτικά ΜΜΕ. Και ακριβώς αυτή η μεγάλη αντίσταση στα σιωνιστικά σχέδια υποδούλωσης, που τροφοδοτεί με το αίμα του (και) ο λαός του Λιβάνου είναι αυτή που αναγκάζει σε άβολες παραδοχές το Ισραήλ και τη Δύση και κυοφορεί μια ακόμη κρίση στο εσωτερικό του σιωνιστικού κράτους. Ήδη με την έναρξη της νέας πολεμικής επίθεσης, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου του IDF προειδοποίησε ότι ο στρατός βρίσκεται σε σημείο καμπής και ότι, αν συνεχιστεί η εμπλοκή στα υπάρχοντα μέτωπα, θα οδηγηθεί σε κατάρρευση.
Σε αυτές τις συνθήκες η Δύση και πρώτα και κύρια οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες παροχής βοήθειας στο μαντρόσκυλό τους. Σε αυτές εντάσσεται και η συνάντηση ανάμεσα στις κυβερνήσεις Ισραήλ και Λιβάνου που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ στις 14/4. Σε μια στιγμή που οι βομβαρδισμοί και ο πόλεμος στο νότιο Λίβανο ήταν σε εξέλιξη, ο γνωστός για τις φιλοδυτικές του ιδέες και αγωνίες Αούν βρέθηκε σε «ιστορικές» απευθείας συνομιλίες με τους επιτιθέμενους.
Επειδή όμως δεν είναι σε καμία περίπτωση η κυβέρνηση του Λιβάνου που ηγείται της Αντίστασης του λαού του, αλλά η Χεζμπολάχ, μάλλον οι «ιστορικές» συνομιλίες αποτέλεσαν ένα ακόμη φιάσκο, στην προσπάθεια χειραγώγησης και υποδούλωσης του λιβανέζικου λαού. Από αυτή την άποψη, αν κάποια δήλωση έχει πραγματικό νόημα για τις εξελίξεις στο Λίβανο, αυτή δεν είναι άλλη από του Ναΐμ Κασέμ, ηγέτη της Χεζμπολάχ. Ο οποίος, αφού προειδοποίησε ότι οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης του Λιβάνου μπορεί να οδηγήσουν σε γενικότερη αστάθεια το Λίβανο, κάνοντας σαφή τον πραγματικό συσχετισμό δύναμης στο εσωτερικό της χώρας, ξεκαθάρισε ότι… «Οι διαπραγματεύσεις αυτές και το αποτέλεσμά τους είναι σαν να μην υπάρχουν και δεν μας αφορούν σε καμιά περίπτωση… Θα συνεχίσουμε την αντίστασή μας προκειμένου να υπερασπιστούμε το Λίβανο…». Σε αυτή τη λιτή δήλωση φωλιάζει η δύναμη της ηρωικής Αντίστασης των μαχητών της Χεζμπολάχ, που σε καμία περίπτωση δεν φαίνονται διατεθειμένοι να παζαρέψουν την πατρίδα τους, στις φιέστες των πλανητικών μακελάρηδων.
