Εγκλήματα της εργοδοσίας
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας από ρεκόρ καλά κρατεί. Αρνητικά βέβαια, αν κάποιος αναρωτιέται. Ρεκόρ σκανδάλων, ρεκόρ προανακριτικών επιτροπών για τους βουλευτές της, ρεκόρ παραιτήσεων μελών της, και πολλά άλλα. Μέσα σε αυτά προστίθενται και τα ρεκόρ εργατικών ατυχημάτων τα οποία αυξάνονται συνεχώς και εκθετικά από την αρχή του 2025.
Η χώρα ήδη μετρά 104 ανθρώπινες απώλειες μέσα σε 170 ημέρες, από την αρχή της χρονιάς μέχρι την περασμένη Παρασκευή, σύμφωνα με την Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος, που αναφέρει ότι ο αριθμός ξεπέρασε ήδη τους νεκρούς ολόκληρου του 2022. Το 2023 ανήλθαν σε 179 και πέρυσι σε 149, ενώ την τελευταία τετραετία έχει καταγραφεί ρεκόρ 25ετίας.
Σύμφωνα με την ΟΣΕΤΕΕ, το πρώτο πεντάμηνο του 2025 ο αγροτικός κλάδος διατήρησε τη θλιβερή πρωτιά, ενώ ακολουθεί ο κατασκευαστικός και τουριστικός κλάδος, όπου τα περισσότερα θύματα είναι οδηγοί και εργαζόμενοι σε ξενοδοχεία.
Τα 2 νεότερα θανατηφόρα συμβάντα είναι αυτά, ενός εργάτη οικοδόμου ο οποίος έχασε τη ζωή του την Παρασκευή, ημέρα κορύφωσης του καύσωνα, εν ώρα εργασίας σε εργοτάξιο στο Πόρτο Ράφτη παρά το γεγονός ότι οι εργασίες σε εξωτερικούς χώρους είχαν απαγορευτεί από τις 12 το μεσημέρι έως τις 5 το απόγευμα. Μια μέρα μετά, το Σάββατο, ένας ακόμα εργαζόμενος 65 ετών στους Οργανισμούς Τοπικής αυτοδιοίκησης άφησε την τελευταία του πνοή στον χώρο εργασίας του στον Δήμο Ιλίου, ο οποίος εργαζόταν με την ειδικότητα του οικοδόμου.
Το κράτος μπορεί να αναζητά τους υπεύθυνους, η αλήθεια όμως είναι μία, όλα αυτά τα περιστατικά δεν είναι δυστυχήματα, είναι δολοφονίες με την πλήρη συγκάλυψη του κράτους. Τα τελευταία χρόνια μετράμε αλλεπάλληλα εργατικά ατυχήματα – δολοφονίες στους τόπους δουλειάς, με την κυβέρνηση και τους δημάρχους να κουβαλούν ακέραια την ευθύνη για αυτά τα εργοδοτικά εγκλήματα.
Είναι το αποτέλεσμα της εντατικοποιημένης εργασίας, των ελαστικών ωραρίων, της απουσίας ΣΣΕ, της Εργατικής Νομοθεσίας που είναι βάρος των εργαζομένων αλλά και της παντελούς έλλειψης ελέγχου στους χώρους εργασίας για ζητήματα Υγείας και Ασφάλειας. Είναι το αποτέλεσμα της ανυπαρξίας ενός λειτουργικού Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, το οποίο μετά τις περικοπές που επιβλήθηκαν κατά τα μνημονιακά χρόνια αλλά και τις μεταρρυθμίσεις της ΝΔ και της μετατροπής του σε Ανεξάρτητη Αρχή, έχει καταστεί απορρυθμισμένο και υποστελεχωμένο. Είναι το αποτέλεσμα της εργοδοτικής αξιοποίησης όλου του αντεργατικού πλαισίου, που επιτρέπει στους εργοδότες να ξεπερνούν κάθε εμπόδιο προς τα κέρδη, όπως η τήρηση μέτρων και πρωτοκόλλων ασφαλείας καθώς θεωρούνται “κοστοβόρα”. Κυβέρνηση και εργοδότες λειτουργούν με μοναδικό σκοπό τη μεγιστοποίηση του καπιταλιστικού κέρδους, αδιαφορώντας για τη ζωή των εργαζομένων. Αυτοί είναι οι λόγοι που έχουν μετατραπεί οι χώροι εργασίας σε σύγχρονες γαλέρες θανάτου.
Τα αιτήματα των εργαζομένων για ενίσχυση των μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας αλλά και υπογραφής ΣΣΕ, οι οποίες διασφαλίζουν όχι μόνο την προστασία δικαιωμάτων των εργαζομένων αλλά και τις συνθήκες στις οποίες δουλεύουν, μπορούν να απαντηθούν μόνο μέσα από την ενίσχυση των συνδικάτων, μόνο μέσα από την ταξική οργάνωση και πάλη.
