Ενώ συμπληρώνονται κοντά δυόμισι μήνες από την έναρξη της επίθεσης των ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν και οι αρχικές μεγαλοστομίες των επιτιθέμενων για μία γρήγορη νίκη έχουν κουρελιαστεί από τη μη αναμενόμενη, αποτελεσματική αντίσταση του Ιράν, όλα δείχνουν ότι ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν βυθιστεί σε ένα τέλμα και αδιέξοδο. Μετά την αποδοχή από τις ΗΠΑ των όρων των 10 σημείων του Ιράν, με τη μεσολάβηση του Πακιστάν, και την εκεχειρία των 15 ημερών την οποία παρέτεινε μονομερώς ο Τραμπ, τον αμφιβόλου αποτελεσματικότητας ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν για τον έλεγχο των στενών του Ορμούζ, οι ΗΠΑ καταλήξανε σε ένα νέο φιάσκο με το πολυδιαφημισμένο «Σχέδιο Ελευθερία» να ματαιώνεται από τον ίδιο τον Τραμπ δύο μόλις ημέρες μετά την έναρξή του, «αδειάζοντας» ακόμη και τους στενούς κυβερνητικούς συνεργάτες του, οι οποίοι πλειοδοτούσαν σε απειλές και προβολή αυτής της ναυτικής επιχείρησης. Το κύρος και η αξιοπιστία όλων αυτών είναι πλέον στο ναδίρ, σε αντίθεση με τη σταθεροποίηση και ισχυροποίηση της γενικής εικόνας του Ιράν.
Οι ΗΠΑ και ο Τραμπ, ενώ ανακοίνωναν κάθε μέρα τη νίκη τους στον πόλεμο και αντίστοιχα τη συντριβή του Ιράν και εμφάνιζαν σαν νέο ατού το ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών, στην πραγματικότητα προσπάθησαν να διαχειριστούν τους όρους της ήττας τους μπροστά στη νέα διαπραγμάτευση. Καθώς ανατράπηκαν και χρεοκόπησαν όλοι οι στόχοι που είχαν θέσει οι ίδιοι όταν ξεκινούσαν τον πόλεμο, δηλαδή η ανατροπή του καθεστώτος, η καταστροφή του πυρηνικού προγράμματος και των πυρηνικών εγκαταστάσεων, η καταστροφή του βαλλιστικού προγράμματος, η καταστροφή ή αρπαγή του εμπλουτισμένου ουρανίου, τώρα πιέζουν το Ιράν να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις θέτοντας δυο βασικά ζητήματα, α) το άνοιγμα των στενών του Ορμούζ και β) το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Ο Τραμπ και η κυβέρνησή του προσπαθούν να «θολώσουν τα νερά» παρουσιάζοντας τις διαδοχικές αποτυχίες τους και συνολικά τα αδιέξοδά τους ως νίκη. Με αλλοπρόσαλλες δηλώσεις, απειλές, εκβιασμούς, ρεσάλτα σε πλοία, ναυτικό αποκλεισμό των στενών του Ορμούζ και το αποτυχημένο «Σχέδιο Ελευθερία», επιχειρούν να σύρουν το Ιράν σε ένα δεύτερο γύρο διαπραγματεύσεων, όπου φιλοδοξούν να επιβάλουν τους όρους τους, χωρίς να το καταφέρνουν.
Για άλλη μία φορά τα τελεσίγραφα του Τραμπ αποδείχθηκαν κούφια, αφού αναγκάστηκε να βρεθεί -μετά τη μονομερή παράταση της εκεχειρίας και την αποτυχία του ελέγχου των στενών του Ορμούζ- σε μία κατάσταση εμφανούς αδυναμίας να πραγματοποιήσει τις πολεμικές του απειλές, ενώ κλιμακώνονται οι εσωτερικές αντιδράσεις στις ΗΠΑ. Οι αντιφατικές δηλώσεις του Τραμπ, για πόλεμο ή «συμφωνία» που θα τον τερματίσει, προδίδουν εκτός από τη γενικότερη αποδυνάμωση των ΗΠΑ και τη σφοδρή εσωτερική κόντρα και την πίεση που δέχεται σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, αλλά και από την ίδια την αμερικάνικη κοινωνία.
Οι διαρκείς αλλαγές στο χρονοδιάγραμμα για τον τερματισμό του πολέμου αποτελούν ένα από τα πιο ηχηρά παραδείγματα της επικοινωνιακής ανακολουθίας, η οποία προκαλεί σύγχυση ακόμη και εντός της κυβέρνησης, διαψεύδοντας αξιωματούχους ή και αναγκάζοντας συχνά υπουργούς ή επιτελείς του Λευκού Οίκου να ρίξουν τους τόνους ή να αποκαταστήσουν μια κατάσταση. Τελευταίο δείγμα της επικοινωνιακής αυτής σύγχυσης είναι ότι ο Τραμπ ανέστειλε, «για βραχύ χρονικό διάστημα», το λεγόμενο «Σχέδιο Ελευθερία», που προβλέπει τη συνοδεία εμπορικών πλοίων για τον διάπλου των Στενών του Ορμούζ και το οποίο διήρκεσε μόλις μία ημέρα, αλλά διατήρησε την ισχύ του ναυτικού αποκλεισμού, ενώ πριν από μία μόλις ημέρα ο ίδιος ο Τραμπ απειλούσε να αφανίσει το Ιράν από προσώπου γης, σε περίπτωση επίθεσης σε αμερικανικά πλοία.
Η ανακοίνωση του Τραμπ ενδέχεται να εξέπληξε ορισμένους, καθώς αναιρεί τα μηνύματα που διατύπωσαν οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, Μάρκο Ρούμπιο και Πιτ Χέγκσεθ, αντιστοίχως, καθώς και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγός Νταν Κέιν, οι οποίοι είχαν όλοι δεσμευτεί ότι η επιχείρηση θα διασφάλιζε την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και του εμπορίου στα Στενά του Ορμούζ και στον Περσικό Κόλπο.
Δεν είναι καθόλου σαφές τι θα συμβεί στη συνέχεια. Η κυβέρνηση είχε τονίσει ότι το «Project Freedom» ήταν μια «ξεχωριστή και διακριτή» εκστρατεία από τον αποκλεισμό, ο οποίος αποσκοπεί στην άσκηση οικονομικής πίεσης στο Ιράν. Το «Σχέδιο Ελευθερία» είχε ως στόχο να συμβάλει στην αποκατάσταση της ροής πετρελαίου από την περιοχή και την επαναφορά της παγκόσμιας οικονομίας σε ρυθμούς κανονικότητας. Εάν κατά τη διάρκεια της «παύσης» οι παγκόσμιες ναυτιλιακές και ασφαλιστικές εταιρείες νιώσουν πως δεν μπορούν να κινηθούν ελεύθερα λόγω της ιρανικής παρέμβασης, θα είναι πολύ δύσκολο για τον Τραμπ να ισχυριστεί ότι ο στόχος αυτός έχει επιτευχθεί.
Στο μεταξύ, το Ιράν ήδη επιχαίρει για την «αποτυχία» του σχεδίου, παρουσιάζοντας την αναστολή ως δική του νίκη. Παράλληλα, το Ιράν εντείνει τις ενέργειες προκειμένου να επιβάλει -είτε de facto, είτε σε διαπραγματεύσεις- ένα νέο καθεστώς στα Στενά του Ορμούζ, τα οποία ήταν ανοικτά και ασφαλή πριν τις επιθέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ, σε συνεννόηση με το σουλτανάτο του Ομάν. Ο ιρανικός σχεδιασμός προβλέπει επιβολή τελών διέλευσης ή και άλλων μέτρων που μπορεί να αμφισβητήσουν αργότερα ως μέσο συναλλαγής το δολάριο στις αγορές Ενέργειας.
Πριν την αναγγελία της αμερικανικής επιχείρησης «Ελευθερία», έγιναν γνωστές πληροφορίες για το νέο ιρανικό σχέδιο 14 σημείων τριών φάσεων. Πρόκειται ένα «ολοκληρωμένο ειρηνευτικό σχέδιο» εφαρμογής εντός 30 ημερών αντί για απλή παράταση της εκεχειρίας. Στις προτάσεις υπάρχουν και οι γνωστές απαιτήσεις αποζημιώσεων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ για τις τεράστιες ζημιές που προκάλεσαν με τις επιθέσεις τους στο Ιράν, άρση των κυρώσεων, παύση των εχθροπραξιών «σε όλα τα μέτωπα», συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.
Το Ιράν ανακοίνωσε ήδη νέα αρχή για τη διαχείριση της ναυτιλιακής κίνησης στα Στενά του Ορμούζ. Η νέα αρχή αποκαλείται «Αρχή για τα Στενά στον Περσικό Κόλπο» (Persian Gulf Strait Authority). Το νέο σύστημα προβλέπει ότι όλα τα σκάφη που σκοπεύουν να περάσουν από τα Στενά του Ορμούζ θα πρέπει να λάβουν μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από την επίσημη νέα αρχή για να ενημερωθούν για τους κανόνες και ρυθμίσεις διέλευσης. Τα πλοία απαιτείται να προσαρμόσουν τις επιχειρήσεις τους σύμφωνα με το πλαίσιο κανονισμών που θεσπίζει η ιρανική αρχή διαχείρισης των Στενών, ώστε να εξασφαλίσουν άδεια ασφαλούς διέλευσης προτού περάσουν τα Στενά. Σχετικό νομοσχέδιο προωθείται στο κοινοβούλιο του Ιράν, το οποίο θα απαγορεύει μόνιμα τη διέλευση πλοίων από τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ από τα Στενά του Ορμούζ, ενώ θα θεσπίσει σύστημα τελών διέλευσης για σκάφη μη εχθρικών χωρών. Μετά από αυτές τις εξελίξεις ο ιρανός ΥΠΕΞ Αραγτσί επισκέφτηκε την Κίνα, αφού ήδη είχαν προηγηθεί επισκέψεις και συνομιλίες σε Ομάν, Πακιστάν και Μόσχα όπου συναντήθηκε με τον Πούτιν.
Μετά και το τελευταίο φιάσκο, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός βρίσκεται σε χειρότερη θέση από αυτή που βρέθηκε στις 6 Απρίλη, όταν απειλούσε να εξαφανίσει το Ιράν, και γι’ αυτό παρέτεινε την εκεχειρία. Μετά την ματαίωση του «Σχεδίου Ελευθερία» και την προφανή αδυναμία του να ελέγξει τα στενά του Ορμούζ, είτε θα υποχρεωθεί ξανά σε αναδίπλωση και υποχώρηση, προχωρώντας στην άρση του ναυτικού αποκλεισμού για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις, γεγονός που θα επέφερε καταρράκωση του διεθνούς γοήτρου του, είτε θα προχωρήσει σε μια καταστροφική πολεμική κλιμάκωση, όπως αυτή που απειλεί να κάνει, πιστοποιώντας πως πρόκειται για μια συμμορία μανιακών δολοφόνων, εγκληματιών πολέμου που βρίσκονται στον αμετάκλητο δρόμο της ιστορικής παρακμής και πτώσης. Σίγουρα η εκεχειρία είναι προσωρινή και εύθραυστη και τίποτα δεν προδικάζει πως οι εγκληματίες Τραμπ και Νετανιάχου και οι δυνάμεις που βρίσκονται από πίσω τους δεν θα επιχειρήσουν να επανέλθουν για να πάρουν τη ρεβάνς. Όμως τα όριά τους φάνηκαν και από πουθενά δεν προκύπτει ότι μια νέα επίθεση θα έχει καλύτερη τύχη από τον πόλεμο των 40 ημερών.
