Τραγικός είναι ο απολογισμός ναυαγίου που σημειώθηκε νότια της Κρήτης και περιλαμβάνει 18 νεκρούς πρόσφυγες. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, οι θάνατοι φαίνεται να οφείλονται σε υποθερμία και ασιτία, ενώ πιθανότατα οι σοροί των 18 ανθρώπων βρίσκονταν στο σκάφος για περισσότερες από 24 ώρες.
Οι δύο επιζώντες, ηλικίας 16 και 20 ετών, κατέθεσαν ότι η λέμβος έμεινε ακυβέρνητη λόγω της θαλασσοταραχής, ενώ δεν υπήρχε τρόπος προστασίας ή τροφή για τους επιβαίνοντες. Λίγα 24ωρα μετά, άλλο ένα περιστατικό, αυτή τη φορά στη Σάμο, είχε οδυνηρή εξέλιξη. Ένα ταχύπλοο σκάφος με κυβερνήτη έναν Τούρκο δουλέμπορο, πέταξε μέσα στο νερό 37 πρόσφυγες και ένα ανήλικο παιδί και στην συνέχεια προσπάθησε να διαφύγει. Το 12χρονο παιδί εντοπίστηκε νεκρό και διαμελισμένο από την προπέλα του σκάφους σε παραλία του νησιού.
Τέτοιου είδους περιστατικά έρχονται αμέσως μετά τις δηλώσεις του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Θ. Πλεύρη, ο οποίος υπογραμμίζει την αναγκαιότητα μιας σκληρότερης μεταναστευτικής πολιτικής. Μιας πολιτικής που πλέον θα περιλαμβάνει την επανεξέταση των όρων παροχής ασύλου καθώς και την ενεργητική αποτροπή στο πεδίο. Τι εννοεί, ωστόσο, ο υπουργός μιλώντας για αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική; Αυστηρότερη από την ήδη υπάρχουσα πολιτική της καταστολής, της αυστηροποίησης των διαδικασιών χορήγησης άδειας διαμονής και ασύλου, των ηλεκτρονικών επιτηρήσεων και των επαναπροωθήσεων; Μάλιστα, για τις τελευταίες η χώρα μας καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις αρχές του έτους.
Πρόκειται για πολιτικές που παραβιάζουν τόσο το Σύνταγμα, όσο και το ενωσιακό και προσφυγικό δίκαιο.
Παρόλο που παρατηρείται μείωση κατά 22% στις παράτυπες εισόδους στην ΕΕ τους πρώτους δέκα μήνες του 2025, η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπερψήφισε δύο νομοθετικές προτάσεις για το μεταναστευτικό, οι οποίες αποσκοπούν στην απόρριψη των αιτήσεων ασύλου που θεωρούνται αβάσιμες. Ο πρώτος νόμος αποσαφηνίζει την έννοια της «ασφαλούς τρίτης χώρας». Διευρύνονται οι περιπτώσεις στις οποίες μια αίτηση ασύλου μπορεί να απορριφθεί ως απαράδεκτη, επιτρέποντας την απέλαση αιτούντων άσυλο σε τρίτες χώρες, με τις οποίες δεν σχετίζονται και καταργώντας το «κριτήριο σύνδεσης» που ίσχυε μέχρι τώρα.
Ο δεύτερος νόμος που ψηφίστηκε αφορά σε έναν κατάλογο «ασφαλών χωρών προέλευσης». Εκτός από τις υποψήφιες χώρες της ΕΕ (η Ουκρανία εξαιρείται), ο κατάλογος των ασφαλών χωρών περιλαμβάνει επί του παρόντος το Μπαγκλαντές, την Κολομβία, την Αίγυπτο, την Ινδία, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαρόκο και την Τυνησία. Επομένως πρόσφυγες από δεκάδες άλλες χώρες είναι λίγο πολύ «κομμένοι από χέρι». Βέβαια και από τον κατάλογο των «ασφαλών χωρών» σε πολλές παρατηρείται καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και κυβερνητική καταστολή, καθιστώντας τον χαρακτηρισμό τους ως «ασφαλή» υποκριτικό και επικίνδυνο.
Παράλληλα, τα κράτη-μέλη της ΕΕ συμφώνησαν πως μπορούν να συνάπτουν διμερείς συμφωνίες με τρίτες μη άμεσα εμπλεκόμενες χώρες, εκτός ΕΕ, ώστε να κατευθύνουν εκεί αιτούντες άσυλο. Οι εν λόγω κόμβοι θα λειτουργούν ως το ενδιάμεσο βήμα για την επιστροφή των αιτούντων στη χώρα καταγωγής ή για την υποβολή αιτήματος ασύλου στην τρίτη χώρα και την παραμονή τους εκεί ως την εξέτασή του, αναζητώντας έτσι σε τρίτες χώρες τις «φυλακές ψυχών».
Προς έκπληξη κανενός, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και άλλες ακροδεξιές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων του ECR της Μελόνι, του Europe of Sovereign Nations και του Patriots for Europe της Λεπέν και του Όρμπαν τάχθηκαν υπέρ των νέων νόμων.
Για άλλη μια φορά η ΕΕ, με την Ελλάδα σε ρόλο μαντρόσκυλου, εφαρμόζει πολιτικές που εκμηδενίζουν την ανθρώπινη αξία, θυσιάζοντας ζωές κατατρεγμένων και προσφύγων. Πολιτικές που αναγκάζουν πρόσφυγες και μετανάστες να καταφεύγουν σε πιο επικίνδυνες διαδρομές και να εξαρτώνται από διακινητές ανθρώπινων ψυχών. Απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα, η αλληλεγγύη και η οργανωμένη μαζική πάλη για την ανατροπή των ιμπεριαλιστικών και αντιμεταναστευτικών πολιτικών είναι μονόδρομος.
